Baza wiedzy

Czy zastanawiałeś się kiedyś co w sztabie sportowców robi fizjoterapeuta? Otóż, widok fizjoterapeuty sportowego w takim otoczeniu to nic nadzwyczajnego, ponieważ w tym zawodzie przeciążenia oraz kontuzje są częste i mogą zdarzyć się na każdym poziomie uprawiania sportu (amatorskim, a także wyczynowym). A to wszystko dlatego, że organizm sportowca jest stale narażony na różnego rodzaju przeciążenia, co może doprowadzać do kontuzji, a nawet urazów mięśniowych. Wysokie wymagania oraz presja, przed którymi sportowcy są na co dzień stawiani często bywają destrukcyjne dla ich organizmu i właśnie tu do akcji wkracza fizjoterapeuta sportowy. Jego działania skupiają się na przygotowaniu organizmu sportowca do pełnej sprawności i optymalizacji osiągnięć, tak aby mógł on uprawiać sport bezpiecznie i na najwyższym poziomie. Fizjoterapia sportowa wykorzystuje różnego rodzaju programy rehabilitacji sportowej dobierane indywidualnie do danego przypadku. Profilaktyka urazów ma kluczowe znaczenie dla sportowca, który nie chce nabawić się poważniejszych kontuzji, zwłaszcza przed ważnymi zawodami.

Ta dziedzina fizjoterapii polega na podejmowaniu przez specjalistów wszystkich koniecznych działań, które wspomogą trening sportowców, zoptymalizują ich sukcesy i podniosą regenerację powysiłkową. Kompleksowa fizjoterapia sportowca może pomóc mu osiągać znacznie lepsze wyniki sportowe, a także uchronić go przed kontuzjami. Wśród ról jakie odgrywa fizjoterapia w sporcie znajdują się także wszelkie działania profilaktyczne, czy zwiększające tolerancję organizmu na wysiłek.

Fizjoterapeuta sportowy to specjalista, który stara się ograniczyć ryzyko kontuzji sportowca do minimum.. Musi on znać różnego rodzaju metody treningowe oraz dyscypliny sportowe swoich pacjentów. Wszystko po to, by jak najskuteczniej dobrać metodę usprawniania dla danej osoby. Rola fizjoterapii sportowej, o której często się mówi, to również pomoc w powrocie do sportu po kontuzji. Fizjoterapeuta sportowy to specjalista dla każdego aktywnego człowieka – zawodowego sportowca, jak i tego rekreacyjnego. W gabinecie fizjoterapeuty najczęściej spotkać można się z terapią manualną, pinoterapią, masażem, kinezyterapią lub Kinesiotapingiem.

Fizjoterapeuci sportowi, którzy myślą o pracy ze sportowcami, już w trakcie studiów powinni odbywać możliwie jak najwięcej praktyki w ośrodkach sportowych (np. wśród lokalnych drużyn sportowych). Poprzez analizę biomechaniczną techniki gry w danym sporcie można zaobserwować możliwe źródła urazów i tym samym być lepiej przygotowanym na późniejszą pracę terapeutyczną z taką grupą pacjentów. Warto uczyć się pod okiem doświadczonych fizjoterapeutów, którzy na bieżąco udzielają pomocy w danym ośrodku. Popularną możliwością dla młodych fizjoterapeutów są również staże i wolontariaty w klubach sportowych, w których drużyny sportowe przygotowują się do zawodów, a także w klinikach i gabinetach fizjoterapii sportowej.

Do jednych z wielu obowiązków fizjoterapeutów sportowych zaliczamy:

• Przeprowadzanie badań podmiotowych i przedmiotowych (w tym diagnostyka funkcjonalna)
• Przygotowanie przedstartowe
• Planowanie treningu
• Dobór odpowiednich zabiegów fizykoterapeutycznych
• Ciągłą edukację

Czas trwania fizjoterapii sportowej uzależniony jest od zgłaszających się na nią indywidualnych przypadków. Jednak najczęściej jej długość warunkują takie czynniki jak:

• rodzaj problemu, z jakim zgłosił się pacjent (np. czy zgłoszenie jest w ramach profilaktyki, czy po przebytym urazie/operacji),
• indywidualne predyspozycje i motywacja pacjenta (w tym zdolności regeneracyjne i jego systematyczność w dążeniu do wyznaczonego celu),
• duże nasilenie bólu (które może wpływać na utrudnianie terapii i tym samym wydłużenie procesu terapeutycznego),
• ogólny stan zdrowotny i samopoczucie pacjenta (im lepszy stan wyjściowy pacjenta, tym większe szanse na sprawny przebieg procesu leczniczego zakończony powodzeniem),
• występujące przeciwwskazania do terapii, które mogą ograniczać dobór narzędzi terapeutycznych,
• wzajemny szacunek i zaufanie na linii pacjent – fizjoterapeuta,

Czas przeprowadzanych terapii różni się także w zależności od rodzaju urazu (np. czy jest on na podłożu mięśniowym, kostnym, czy nerwowym), aktywności fizycznej pacjenta, skomplikowania urazu, siły mięśniowej oraz wielu innych czynników. U niektórych pacjentów terapia fizjoterapeutyczna może trwać kilka dni, a u innych kilka miesięcy. W najtrudniejszych przypadkach nawet parę lat. W Go On Clinic nasi specjaliści podchodzą do pacjentów w sposób indywidualny, dzięki czemu masz pewność, że kontuzja zostanie wyleczona w pełni oraz w jak najkrótszym czasie.

Ze względu na dużą ilość pojawiających się kontuzji, a także istotne znacznie profilaktyki w sporcie, fizjoterapia zawsze będzie potrzebna. Nie należy zapominać o tym, że oprócz wspomagania fizycznego, fizjoterapeuta zapewnia swoim podopiecznym również pośrednie wsparcie psychiczne. Dlatego rola tego specjalisty w sztabie sportowym jest nieoceniona.

Jakie wyzwania stoją przed fizjoterapeutami sportowymi?

Praca fizjoterapeuty sportowego często wykonywana jest pod presją czasu, ze względu na zbliżające się zawody, czy konieczność częstych treningów w celu utrzymania dobrej formy podopiecznego sportowca. Fizjoterapeuta sportowy posiada także wielką odpowiedzialność za odpowiednie przygotowanie sportowca do różnego rodzaju dyscyplin sportowych. Błędy, które popełni mogą przełożyć się w bardzo dużym stopniu na wynik końcowy sportowca podczas zawodów.

Różne nieleczone kontuzje sportowe mogą prowadzić do zakłócenia równowagi pomiędzy prawidłową stabilizacją, a ruchomością i w konsekwencji wywoływać stany zapalne, a w konsekwencji dolegliwości bólowe. Terapia fizjoterapeutyczna może pozytywnie wpłynąć na regenerację organizmu, a także zmniejszyć ryzyko ponownego wystąpienia danych patologii w obrębie układu ruchu. Dlatego fizjoterapia dla sportowców to bez wątpienia świetna decyzja, nie tylko w formie naprawczej, ale także profilaktycznej.

Wśród fizjoterapeutycznych narzędzi najczęściej stosowanych w zakresie regeneracji sportowców znajdują się:

• Terapie manualną,
• Ćwiczenia,
• Masaż,
• Suche igłowanie,
• Medycynę fizykalną.

Kontuzje sportowe dotyczą przeważnie układu szkieletowego oraz mięśniowo – ścięgnistego. Najpopularniejsze urazy sportowców obejmują ścięgna, więzadła, mięśnie i stawy. Ich częste występowanie wśród sportowców spowodowane jest rodzajem uprawianego sportu, ale także narażeniem na bezpośredni kontakt z przeciwnikiem czy trudnymi warunkami atmosferycznymi.

Najczęstsze urazy sportowe to:

• skręcenia,
• stłuczenia,
• złamania,
• rany,
• zwichnięcia.

Fizjoterapia sportowa ma najczęściej za zadanie pomóc pacjentowi pozbyć się kontuzji lub mniejszego urazu mięśniowego. To w jaki sposób fizjoterapeuta sportowy pomoże pacjentowi jest kwestią indywidualną i bardzo zależną od danego przypadku. Główne cele fizjoterapii sportowej to przede wszystkim:

• zapobieganie powstawaniu urazów,
• zmniejszenie ryzyka wystąpienia kontuzji poprzez stałe kontrole i wizyty u fizjoterapeuty sportowego,
• odpowiednia regeneracja powysiłkowa organizmu poprzez wprowadzenie specjalistycznych metod fizjoterapii sportowej u pacjenta,
• diagnostyka oraz leczenie urazów, które mogły powstać podczas wysiłku fizycznego,
• wsparcie oraz ogólna pomoc w efektywniejszym treningu,
• leczenie urazów sportowych i tym samym likwidowanie negatywnych skutków urazów,
• regeneracja ruchowa oraz wspomaganie organizmu podczas powrotu do wysiłku fizycznego,
• oraz wsparcie psychiczne.

Kompleksowe programy rehabilitacji sportowej podjęte przez specjalistę mają za zadanie jak najefektywniej pomóc pacjentowi. Nowoczesna fizjoterapia sportowa może zminimalizować ryzyko wystąpienia kontuzji u osoby uprawiającej zawodowy sport.

Fizjoterapia sportowa na bardzo wysokim poziomie znajduje się w GO ON CLINIC. Naszą klinikę charakteryzuję indywidualne podejście do pacjenta i przeprowadzenie go przez całą sportową przygodę bez niepotrzebnych urazów. Aby umówić się na pierwszą wizytę w zakresie fizjoterapii sportowej kliknij przycisk umieszczony poniżej. Do zobaczenia!

Rozwój przez edukacyjną zabawę jest jedną z najlepszych opcji, z których możemy skorzystać, aby zapewnić dziecku wszechstronny rozwój, ale także radość (chociażby poprzez poświęcony mu czas, czy zabawki edukacyjne) Jesteś tu, bo zależy Ci, aby Twoje dziecko rozwijało się poprzez edukacyjną zabawę? A może chcesz dowiedzieć się, czym jest integracja sensoryczna i na czym polega tego typu terapia? Jeśli tak, to koniecznie czytaj dalej.

Integracja sensoryczna rozwija się już w życiu płodowym (w łonie matki), a jej czas trwania szacowany jest do 7 roku życia (bowiem wtedy plastyczność mózgu wykazuje największą aktywność).

Integracja sensoryczna jest mechanizmem polegającym na segregacji wszystkich bodźców sensorycznych, które docierają do mózgu, następnie ich rozpoznaniu, poddaniu procesowi interpretacji i integracji, co finalnie owocuje wygenerowaniem adekwatnej reakcji.

Integracja sensoryczna jako terapia, bez wątpienia wspiera rozwój dziecka z zaburzeniami integracji sensorycznej. Polega na mobilizowaniu i kierowaniu takiego przebiegu wrażeń, aby po zakończeniu usprawniania wypracowane schematy mogły zostać użyte w zarówno spontanicznej, jak i świadomej aktywności (wyćwiczenie prawidłowej integracji sensorycznej dziecka).

Układ sensoryczny dziecka często potrzebuje wsparcia w zaburzeniach takich jak:

• autyzm,
• ADHD,
• zespół Downa,
• alkoholowy zespół płodowy (FAS),
• uszkodzenie mózgu
• i wiele innych.

Oczywiście, nie jest regułą to, że zaburzenia integracji sensorycznej muszą współwystępować z jakimś schorzeniem, równie często nieprawidłowy rozwój integracji sensorycznej występuje jako samodzielny problem.

Układ sensoryczny (odpowiedzialny za integrację sensoryczną), tworzą inne mniejsze układy, do których należą: układ czucia powierzchniowego, układ czucia głębokiego, a także zmysł równowagi. W prawidłowym rozwoju dziecka wszystkie powyższe układy współdziałają ze sobą, nie dając żadnych niepokojących objawów. Natomiast jeśli integracja sensoryczna rozwija się nieprawidłowo, możemy dostrzec wiele sygnałów, które mogą nas zaniepokoić. A więc, kiedy możemy mieć do czynienia z nieprawidłową integracją sensoryczną? Oto kilka z wielu objawów, które możemy zaobserwować:

• problemy z nauką,
• problem z koordynacją,
• problemy z koncentracją,
• trudności z umiejętnościami ruchowymi,
• nadpobudliwość psychoruchowa
• i wiele innych.

Wiele rodziców zastanawia się — jak można zacząć stymulację sensoryczną dziecka? Najprawdopodobniej najlepsza odpowiedź brzmi: poprzez zabawę.

Gry sensoryczne pomagają dziecku wypracować prawidłową integrację sensoryczną. Ukierunkowane są one na udoskonalenie odbioru, a także przetwarzania sensorycznego bodźców dziecka. Gry wspierają integrację sensoryczną w formie kreatywnej zabawy, co sprawia, że małe dziecko ma ochotę w nich uczestniczyć.

Właściwa integracja sensoryczna zapewnia dziecku wszechstronny rozwój. Wiele rodziców zastanawia się — jakie gry stymulują integrację sensoryczną dziecka? Może Ty też jesteś tu po to, aby znaleźć edukacyjną zabawę? Prawda jest taka, że zabaw wspomagających integrację sensoryczną jest naprawdę wiele, podobnie jak rodzajów zabawek terapeutycznych, dlatego warto wypróbować choćby parę z nich, a następnie dobrać tę idealną, indywidualnie do potrzeb i preferencji, które sygnalizuje nam małe dziecko. A więc, jakie zabawy z dzieckiem stymulują integrację sensoryczną?

• gra sensoryczna memo dotykowe — słyszałaś/eś kiedyś o grze, w której stawia się przed dzieckiem przedmioty, mające różne faktury, a następnie prosi się, aby porządkowało je w pary? Edukacyjna gra sensoryczna memo dotykowe polega właśnie na tym. Do zabawy tej można użyć przedmiotów, które mamy w zasięgu ręki (np. zakrętki od butelki, folia aluminiowa czy ziarna ciecierzycy), nie są potrzebne żadne specjalistyczne sprzęty,
• domowe zabawy sensoryczne — Terapia wspomagająca się grami sensorycznymi dostarcza dziecku bez wątpienia dużo wrażeń i radości, ale przede wszystkim wspiera rozwój dziecka. Aby grą edukacyjną dostarczyć bodźców sensorycznych w warunkach domowych, możemy posłużyć się zarówno wiedzą z poradników/blogów specjalistycznych, jak i własną inwencją twórczą. Pośród najpopularniejszych domowych zabaw dotyczących integracji sensorycznej znajdują się: huśtanie się, zabawa różnymi masami plastycznymi, zabawy z jedzeniem, skakanie na trampolinie, a nawet łaskotki.

Czy słyszałaś/eś kiedyś o istnieniu zabawek wspomagających integrację sensoryczną? Jeżeli tak to świetnie, ponieważ integracja sensoryczna rozwija się również podczas zabawy, gdzie z pomocą przychodzą także odpowiednie narzędzia — sensoryczne zabawki (to rodzaj zabawek terapeutycznych, do których należy np. tablica edukacyjna, gryzak logopedyczny, piłka z kolcami sensoryczna, czy sensoryczna tablica i wiele innych). Zabawki sensoryczne pomagają pobudzić różne zmysły dziecka (bez wątpienia wspomagają układ dotykowy), ale również sprawiają, że małe dziecko poznaje różne faktury. Ich zastosowanie prowadzi do rozwijania różnych umiejętności dzieci oraz, co również bardzo ważne, zapewniają zabawę dzieciom. Zabawki to narzędzia, które zachęcają dziecko do poznawania świata, tworzenia oraz pomagają w walce z zaburzeniami sensorycznymi.

Zabawki sensoryczne angażują zarówno zmysły dziecka (dostarczają bodźców), jak i jego całe ciało, dlatego są tak często wybieraną opcją wspierającą terapię.

Warto przedstawić dziecku różne zabawki sensoryczne i dobrać idealny rodzaj zabawek, odpowiedni do jego potrzeb i preferencji, a naprawdę jest z czego wybierać. A więc które zabawki sensoryczne wyróżniają się na tle innych? Do najpopularniejszych zabawek sensorycznych należą:

• piłki sensoryczne (np. piłka z kolcami sensoryczna) — piłki sensoryczne pomagają dziecku w wielu aspektach, od nauki kolorów, aż po rozwijanie motoryki małej. Piłka z kolcami sensoryczna stymuluje swoimi wypustkami receptory znajdujące się na skórze, dlatego tego typu rodzaj zabawek wspiera przede wszystkim układ dotykowy dziecka i jego rozwój,
• dysk sensoryczny — bez wątpienia jest narzędziem przydatnym do zabaw. Tego typu zabawki sensoryczne stymulują zmysły dziecka i wspierają jego koordynację ruchową,
• mata sensoryczna (ścieżka sensoryczna) — tego typu zabawki sensoryczne, jak ścieżka sensoryczna, pomagają dziecku z zaburzeniami sensorycznymi dotyczącymi rozwoju i integracji wielu zmysłów jednocześnie. Doświadczanie boso maty sensorycznej to jedno z jej zastosowań, które przede wszystkim rozwija u dziecka zmysł dotyku. Tego typu rodzaj integracji sensorycznej usprawnia zarówno małą jak i dużą motorykę,
• roller — zabawka rozwijająca umiejętności koordynacyjne, wyglądająca jak deska na kółkach. Podczas zabawy na niej całe ciało dziecka jest stymulowane,
• tablica edukacyjna (tablica sensoryczna) — tablica edukacyjna może pomóc dziecku rozwijać umiejętności psychomotoryczne, a także wesprzeć koordynację rąk. Tworzy ją płyta (najczęściej drewniana). Do tablicy sensorycznej przymocowane są różne przedmioty (np. suwaczki, pokrętła, czy zamki), gdzie większość z nich bywa ruchoma. Używanie przez malucha sensorycznej tablicy stanowi świetny przykład zabawy sensorycznej,
• różne klocki sensoryczne — wpływają korzystnie na wyobraźnię i rozwój zdolności manualnych dziecka, a także wspierają terapię integracji sensorycznej,
• gryzak logopedyczny — gryzak logopedyczny stworzony został głównie dla dzieci z zaburzeniami sensorycznymi w obrębie jamy ustnej. Kiedy warto dostarczyć dziecku zabawkę tego typu? Gryzak logopedyczny na pewno będzie przydatny w bodźcowaniu sensorycznym jamy ustnej, kiedy wrażliwość sensoryczna w tych miejscach jest nieprawidłowa.

Szukasz zabawek wspomagających integrację sensoryczną? W miejscach takich jak standardowe (stacjonarne czy internetowe) sklepy z zabawkami dla dzieci, najprawdopodobniej bez problemu kupisz zabawki sensoryczne.

Fizjoterapia dzieci w wieku rozwojowym może być epizodem, który będzie rzutował na całe ich późniejsze życie i funkcjonowanie. W fizjoterapii pediatrycznej wykorzystywane są różne metody rehabilitacji ruchowej, mające na celu wspierać wszechstronny i prawidłowy rozwój dziecka, jednocześnie dążąc do osiągnięcia przez nie niezależności i jak największej samodzielności w przyszłości. W zależności od powodu, z którym zgłaszani są mali pacjenci, fizjoterapia może skupiać się na różnych aspektach w zakresie zdrowia dziecka, takich jak zapobieganie rozwojowi/wystąpieniu danej patologii, czy przywrócenie sprawności lub jej utrzymanie. Fizjoterapia dziecięca odbywa się w ścisłym kontakcie fizjoterapeuty dziecięcego wraz z rodzicami dziecka i przeprowadzana jest w taki sposób, aby osiągnąć jak najbardziej optymalne efekty, przy jednoczesnym jak najlepszym samopoczuciu małego pacjenta.

Fizjoterapia pediatryczna skupia się także na edukacji rodzica, ponieważ w procesie rehabilitacji wiedza opiekuna na temat postępowania fizjoterapeutycznego odgrywa bardzo istotną rolę. Bez wsparcia i uzupełniających działań pielęgnacyjnych wykonywanych przez rodzica, fizjoterapia nie będzie kompletna, co przełoży się również na jej wyniki. Rodzic dziecka musi posiadać, chociaż podstawową wiedzę z zakresu rehabilitacji dzieci, wybierając poszczególne elementy usprawniania (np. do samodzielnego wykonania w domu), a także być świadomy i dobrze orientować się w chorobie lub zaburzeniu rozwojowym dziecka. Zaangażowanie i działania rodzica odgrywają szczególną rolę we wspomaganiu rozwoju dziecka.

O skuteczności rehabilitacji ruchowej nie będzie decydował sam indywidualnie dobrany plan fizjoterapii dziecka i sposób jego przeprowadzenia, ale także czynniki takie jak nasilenie i zaawansowanie choroby, cechy charakteru, sprawność intelektualna i ruchowa malucha.

Istnieje wiele metod z zakresu usługi jaką jest fizjoterapia dzieci, stosowanych we wspieraniu prawidłowego rozwoju ruchowego małych dzieci. Wszystkie metody terapeutyczne dobiera się pod kątem rozwoju dziecka. W zależności od tego, z czym konkretnie dziecko ma problem, możemy posłużyć się następującymi metodami rehabilitacji dziecięcej:

Terapia metodą NDT Bobath

Fizjoterapia dzieci tą metodą opiera się głównie na dostarczaniu rękami terapeuty bodźców w obrębie określonych odcinków ciała tzw. punktów kluczowych (głowa, obręcze barkowa i biodrowa oraz obwodowe segmenty kończyn). Zmiana wzajemnego ustawienia powyższych punktów ma na celu wygenerowanie prawidłowych wzorców posturalnych oraz stymulowanie do odpowiedniego rozkładu napięcia mięśniowego.

Metoda Vojty

Metoda ta najczęściej wykorzystywana jest w rehabilitacji niemowląt. Polega ona na dostarczaniu bodźców do kilku tzw. stref wyzwalania zlokalizowanych na ciele małego pacjenta w celu wywołania określonego zachowania dziecka (tzw. odpowiedzi odruchowej), tożsamego z odruchami spontanicznymi, występującymi u zdrowego malucha. Systematyczne powtarzanie tej procedury umożliwia tworzenie się nowych połączeń neuronalnych, co przyczynia się do skompensowania występujących zaburzeń.

Metoda Wzorców Domana i Delacato

Metoda ta polega na dostarczaniu do mózgu dziecka bodźców, które docierałyby do niego spontanicznie w prawidłowym przebiegu rozwoju. Polega ona głównie na biernym wykonywaniu ruchów w takim wzorcu, w jakim wykonywałoby je zdrowe dziecko.

Metoda Peto

Metoda ta polega na podjęciu działań przygotowawczych, które umożliwią samodzielne życie niepełnosprawnemu dziecku. Łączy w sobie elementy terapii leczniczej, ale także postępowania pedagogicznego. Metoda ta skupia się głównie na nauce i szlifowaniu wykonywania czynności dnia codziennego, które niezbęd