Artykuły tworzone przez naszych specjalistów.

Baza wiedzy

pexels-run-ffwpu-2462041-1200x675.jpg

1 marca 2022 Wszystkie

Choroba Osgood-Schlattera występuje również pod nazwą jałowej martwicy kolana. Ta patologia stawu kolanowego dotyka przede wszystkim dzieci i młodzież, szczególnie młodych atletów. Dlaczego? Dowiedz się, kontynuując lekturę tego artykułu!

Jak powstaje choroba Osgood-Schlattera?

Jałowa martwica kolana powstaje najczęściej w trakcie jednego z etapów dojrzewania układu kostnego – u dziewczyn to 10 – 12, a u chłopców 12 – 14. Źródłem tej patologii jest powtarzalne pociąganie guzowatości piszczeli przez więzadło właściwe rzepki. Oznacza to, że wielokrotne prostowanie i zginanie kolana pociąga strukturę kości piszczelowej doprowadzając do powstawania stanu zapalnego.

Choroba Osgood-Schlattera jest stanem znacznego przeciążenia układu kostnego i poprzez liczne mikrozłamania, ciągłe pociąganie doprowadza do obrzęku, stanu zapalnego, podczas którego obszar ten jest mocno ukrwiony przez tworzące się naczynia krwionośne.

Dlaczego choroba Osgood-Schlattera dotyka młodych atletów?

Dojrzewający układ kostny jest wyjątkowo podatny na wszelkiego rodzaju irytację mechaniczne. Jedną z nich może być między innymi pociąganie więzadła, które jest pośrednim przedłużeniem mięśnia czworogłowego uda. 

Szczególnie dotkliwy jest taki bodziec dla kości piszczeli, jeżeli dodatkowo występuje przykurcz ww. mięśnia, grupy kulszowo – goleniowej, czy też drobne zmiany w biomechanice stawu kolanowego.

Młodzi atleci nie dość, że są w trakcie fazy szybkiego rozwoju szkieletu to dodatkowo dostarczają ciągłe powtarzające się ruchy zginania i prostowania kolana. Właśnie dlatego liczne treningi, wysoka aktywność i często działanie na najwyższych obrotach doprowadza do powstawania patologii w kolanie.

Jakie są objawy choroby Osgood-Schlattera?

Podczas choroby Osgood-Schlattera dochodzi do stanu zapalnego, a więc objawami mogą być charakterystyczny obrzęk, ból, zaczerwienienie i ogrzanie okolicy guzowatości piszczeli.

Jednak wyróżniającym tę patologię symptomem może być wysoka tkliwość na tej strukturze kostnej, ból podczas aktywności oraz nie występujące przy każdym przypadku wyczuwalne powiększenie się guzowatości piszczeli.

Metody leczenia choroby Osgood-Schlattera

Jednym z najczęściej stosowanych wyjść, jeżeli dochodzi do wystąpienia patologii w obrębie guzowatości piszczeli jest odstąpienie od wysokiej aktywności. Z tego względu zmniejsza się ryzyko pogłębienia choroby. Taka przerwa w niektórych przypadkach może trwać nawet kilka miesięcy.

W cięższych przypadkach przepisywane są leki przeciwzapalne, żele i zimne okłady działające miejscowo.

Po ustąpieniu pierwszych dolegliwości wskazana jest rehabilitacja stawu kolanowego. Celem terapii jest głównie odbudowanie prawidłowej biomechaniki poprzez rozciąganie i wzmacnianie mięśni przednich i tylnych uda

Czy przy chorobie Osgood-Schlattera stosuje się operacje?

Ze względu na tzw. jądra kostnienia, występujące w dużej ilości u osób młodych zdecydowanie unika się takiego działania. Jedynie w przypadku, kiedy dochodzi do tzw. złamania awulsyjnego wymagane jest ponowne przytwierdzenie więzadła.

Złamanie awulsyjne to oderwanie się przyczepu więzadła wraz z częścią kości – w tym przypadku będziemy mówić o guzowatości piszczeli. Wtedy chirurg będzie o wiele bardziej przychylny podjęciu się operacji w chorobie Osgood-Schlattera.

Tak, więc podsumowując – operacji raczej nie będzie, ponieważ złamania awulsyjne są niezwykle rzadkie.

Jakie mogą być komplikacje po operacji w chorobie Osgood-Schlattera?

Bezpośrednia interwencja jest bardzo ryzykowna, ponieważ na wierzchołkach kości znajdują się wcześniej wspomniane jądra kostnienia. Uszkodzenie, któregoś z nich może spowodować, że jedna z kości piszczelowych przestanie rosnąć.

Taka patologia może mieć z kolei łańcuch niekończących się negatywnych skutków – od przyspieszonego zwyrodnienia stawu biodrowego, po problemy z chodzeniem itd.


pexels-danik-prihodko-8219056-1200x800.jpg

8 lutego 2022 Wszystkie

To dobre pytanie, ponieważ większość z nas ma wyobrażenie o skoliozie rzeczywiście, jako o prawie każdym skrzywieniu kręgosłupa. Czy to mówimy o zrotowaniu kręgów, czy o skrzywieniu bocznym.

Problem skoliozy jest jednak o wiele bardziej skomplikowany, a żeby o niej mówić muszą być spełnione pewne warunki.

Jakie? Przeczytajcie w dzisiejszym artykule!

Czym dokładnie jest skolioza?

Skolioza to nienaturalne ułożenie się krzywizn kręgosłupa. Mówimy o niej, jeżeli kolumna kręgów odbiega od normy w trzech płaszczyznach. Natomiast płaszczyzny, którymi możemy podzielić ludzkie ciało to:

  • strzałkowa – dzieli ciało na prawo i lewo
  • czołowa – przód i tył
  • poprzeczna – góra i dół

Jeżeli dojdzie skrzywienia to odnosząc się do badania rentgenowskiego możemy zdiagnozować skoliozę, o której tak często słyszymy.

Przykładowo skoliozą będzie, jeśli kręgosłup jest zrotowany, ma nadmierną kifozę oraz skrzywienie boczne.

Jak objawiać się może skolioza?

Skolioza wychwytywana jest przede wszystkim poprzez ocenę wizualną pacjenta lub poprzez badania obrazowe, takie jak zdjęcie rentgenowskie, czy też rezonans magnetyczny. Widoczne zmiany strukturalne widoczne gołym okiem to przede wszystkim:

  • nierówna wysokość linii barków
  • jedna łopatka bardziej widoczna, niż druga
  • różnica we wcięciu talii – jedna strona może być bardziej wypłaszczona uwypuklona, niż druga
  • widoczna lub wyczuwalna różnica wysokości talerza biodrowego
  • uwypuklenie jednej ze stron klatki piersiowej (jedna ze stron żeber może być wybrzuszona)
  • podczas skłonu w przód plecy widocznie asymetryczne

Każda z tych zmian może wskazywać na kostne zmiany, ale tak jak osłabienie mięśniowe jednej ze stron może nam podpowiadać, że dzieje się coś nieprawidłowego.

Jak klasyfikujemy skoliozy?

Dlatego, że kręgosłup jest niezwykle skomplikowaną strukturą skoliozę diagnozuje się przede wszystkim za pomocą diagnostyki obrazowej i w ten sposób potwierdza rozpoznanie. Takim sposobem lekarze również obliczają tzw. kąt Cobba, który pomaga sklasyfikować pacjenta do konkretnego sposobu łagodzenia objawów skoliozy. I tak w ten sposób wyróżniamy skoliozę:

  • łagodną – od 10° do 25°
  • umiarkowaną – od 25° do 40°
  • ciężką – powyżej 40°

Kolejnym ważnym elementem jest zróżnicowanie skoliozy na strukturalną i funkcjonalną. Główną różnicą jest źródło wystąpienia trójpłaszczyznowego skrzywienia kręgosłupa. Skolioza strukturalna powstaje poprzez np.: 

  • zniekształcenie kręgów, 
  • zmianę ich liczby czy brak.

Natomiast funkcjonalna “występuje”, a oznacza to, że spowodowana jest jakąś asymetrycznością w ciele, chociażby różnymi długościami nóg. W ten sposób kręgosłup próbuje skompensować, uzupełnić funkcjonalnie tę nieregularność.

U kogo i kiedy skolioza może występować?

Skolioza najczęściej wychwytywana jest u dzieci oraz młodzieży w wieku dorastania. To bardzo ważne, żeby w tym momencie ją wychwycić, ponieważ nieleczona skolioza z czasem zaczyna się pogłębiać.

Mimo, że łagodna postać skoliozy występuje równie często u chłopców, jak i dziewcząt to jednak u płci żeńskiej pogorszenie zdarza się aż do 8 razy częściej.

Jakie problemy generuje skolioza?

Przede wszystkim warto zaznaczyć, że skolioza nie może być wyleczona, ale i tak ją leczymy. Brzmi niedorzecznie, ale traktujemy ten problem w taki sposób, żeby zatrzymać progres objawów i deformacji, ponieważ im większy problem, tym więcej problemów może występować:

  • problemy z oddychaniem – w ciężkich postaciach klatka piersiowa może uciskać płuca
  • przewlekłe bóle pleców – skolioza jest deformacją, która może powodować ogromne zmiany w napięciach mięśni, aparatu więzadłowego i wszystkich innych tkanek, a to już prosta droga do występowania częstych bólów pleców

Dlaczego ważny jest psycholog przy skoliozach?

Psycholog jest niezwykle ważnym elementem zespołu w leczeniu skolioz, ponieważ jest to deformacja, która często jest widoczna. Przy ciężkich postaciach może to być zauważalne nawet przez ubrania – w postaci garbu, czy też różnych wysokości barków.

Dla dzieci i w okresie dorastania młodzieży wygląd jest bardzo ważny. Mimo, że tego nie przyznają to krzywe spojrzenia, kąśliwe uwagi mogą bardzo przytłoczyć dziecko, a w długoterminowych konsekwencjach nawet prowadzić do depresji, czy też prób samobójczych.

Dlatego tak ważna jest rola psychologa, ponieważ rozmowa już od samego początku poprawi samopoczucie pacjenta, jak również zmniejszy szansę na wystąpienie poważnych chorób.

Jak wygląda rehabilitacja skrzywień kręgosłupa, w tym skoliozy?

Rehabilitacja skoliozy głównie opiera się na aktywnej terapii. Fizjoterapii poddawane są przede wszystkim postacie łagodne, ponieważ umiarkowana i ciężka nadawać się może do gorsetowania lub w gorszych przypadkach nawet operacji. 

Wykorzystuje się wiele metod opracowanych przez specjalistów w walce ze skoliozami. Te z najpopularniejszych to:

  • metoda Schrotha
  • SEAS – Scientific Exercises Approach to Scoliosis
  • ćwiczenia Klappa
  • ćwiczenia z wykorzystaniem oddechu

Czy fizjoterapia zawsze pomoże?

Niestety mimo wielkiej cierpliwości wielu fizjoterapeutów i chęci niektóre postacie skoliozy, szczególnie te poważne o dużych kątach Cobba są rozpatrywane pod kątem operacji

Najczęstszą metodą jest fuzja kręgów, która polega na stałym unieruchomieniu szeregu dwóch lub więcej kręgów. W ten sposób kręgosłup można ustawić w prostej pozycji zaczynając od elementów, które mogą rozpoczynać sekwencję nienaturalnych krzywizn.

Największym problemem tej operacji jest dostosowanie jej do wzrostu dziecka, jednak wypracowano metodę, w której co około 6 miesięcy szyna jest wydłużana.


landscape-gdd8b991d4_1920-1200x798.jpg

1 lutego 2022 Wszystkie

Czasami można odnieść wrażenie, że społeczeństwo dzieli się na osoby, które uwielbiają biegać i czerpią z tego przyjemność oraz na tych, którzy nie widzą w tym kompletnie sensu. Wskazując, jakie efekty bieganie niesie za sobą, dlaczego warto wziąć bieg pod uwagę, jako Waszą aktywność w ciągu tygodnia.

Pytanie, co z kontuzjami, które zdarzają się biegaczom – o nich też opowiemy oraz jak zadbać o swój trening, żeby ich uniknąć.

Od czego zacząć w bieganiu?

Większość kontuzji zaczyna się jeszcze przed bieganiem, o co chodzi? O to, jak się do niego przygotujesz. Profilaktyka urazów polega przede wszystkim odpowiednim przygotowaniu się do aktywności. W bieganiu bardzo ważnymi elementami są:

  • trening dodatkowy
  • rozgrzewka
  • rozciąganie
  • obuwie
  • odzież sportowa

Trening dodatkowy – co to jest?

O co chodzi w treningu dodatkowym? Przede wszystkim zależy nam na treningu siłowym, treningu przygotowania motorycznego oraz każdej dodatkowej aktywności, która pomoże nam zwiększyć stabilizację tułowia. Dzięki czemu nasze ciało jest w stanie o wiele lepiej skupić się na biegu. Jeżeli zabraknie takiego uzupełnienia to bardzo możliwe, że bieganie bardziej nam zaszkodzi i się znudzi, niż spodoba.

Jak poprowadzić rozgrzewkę?

Dalej powinniście wiedzieć, jak odpowiednio się rozgrzać tj.: 

  • jakie ćwiczenia wprawią Was w idealne przygotowanie? – Polecam sprawdzić nasz kanał na YouTube
  • jak długo przeprowadzać rozgrzewkę? – Dobra rozgrzewka powinna trwać 10 – 15 minut
  • jakie partie ciała warto odpowiednio podgrzać – Tutaj odpowiedź jest prosta, ponieważ są to przede wszystkim mięśnie działające na stawy skokowe, kolanowe, biodra. Warto jednak wziąć pod uwagę ćwiczenia rozgrzewające całe ciało, jak choćby pajacyki, delikatny trucht z machaniem ramionami.

Po samej rozgrzewce nie zaczynaj biegu “z grubej rury”, powoli zwiększaj tempo, aż do uzyskania takiego, na którym Ci zależy.

Rozciąganie, czy rollowanie?

Jest wiele szkół dotyczących rozciągania – jedne mówią, żeby się rozciągać przed, niektóre po, jeszcze inne mówią o rolowaniu. Badania naukowe nie pomagają w podjęciu decyzji, więc w takim razie co robić? 

Sprawdź, co najbardziej odpowiada Tobie! Wycisz się po bieganiu, czy to ćwiczeniami oddechowymi, czy wstępnym rozciągnięciem, czy też rolowaniem. Zasada jest jedna i prosta – zachowaj umiar i nie przesadzaj. 

Jakie obuwie na bieganie?

Już rozpoczynając swoją przygodę dobrze się odpowiednio wyposażyć. Biegając w znacznie większym stopniu, niż np. podczas chodzenia obciążamy nasz układ ruchu – zaczynając od stopy. Jej nieprawidłowe ułożenie spowodowane np. za ciasnym butem lub źle dopasowanym będzie utrwalało to ustawienie i dodatkowo niszcząc strukturę tkanki kostnej, chrzęstnej, mięśni i aparatu więzadłowego.

 Naruszone i osłabione ciało jest bardziej podatne na kontuzje. Zaczynając nie bierzcie najdroższych butów, ale skupcie się na tym, żeby pasowały, a podeszwa była dopasowana do terenu, na którym zamierzacie biegać.

Co ubrać na bieganie?

Ostatnim, do czego można jeszcze się odnieść jest odzież. Przede wszystkim dopasujcie się odpowiednio do pogody. Zimno wcale nie jest przeciwwskazaniem, trzeba się tylko odpowiednio ubrać. Rzecz, na którą trzeba zwrócić uwagę to z jakiego materiału zrobiona jest odzież. Producenci strojów sportowych do biegania stawiają przede wszystkim na tworzywa sztuczne, które świetnie pozbywają się wilgoci oraz szybko wysychają. Unikać należy bawełny, która bardzo szybko wilgotnieje, co zwiększa jej ciężar oraz szansę na otarcia!

Dlaczego rozgrzewka jest taka ważna?

Wyobraźcie sobie, że zaczynacie szarpać plastelinę bez uprzedniego ogrzania. Co się stanie? Rozerwię się bez problemu. To jest, co prawda drastyczny przykład, ale w podobnym wzorcu pracują nasze mięśnie. Przed jakimkolwiek wzmożonym ruchem należy je dobrze rozgrzać, tak żeby nie powstawały żadne uszkodzenia, które uniemożliwią nam aktywność.

Do czego może prowadzić brak rozgrzewki?

Wiele kontuzji bierze się właśnie z nieodpowiedniego przygotowania do ruchu. Duża część po wyjściu z domu po prostu rusza przed siebie i zaczyna biegać. Jeżeli zapominacie się rozgrzewać możecie zrobić dla siebie mały eksperyment. Spróbujcie najpierw pójść pobiegać bez rozgrzewki i zobaczcie, co będziecie czuli na drugi dzień, a kolejnym razem włączcie przed biegiem rozgrzewkę. To zdecydowanie da Wam porównanie i ułatwi wybranie lepszego wariantu.

Dlaczego powinniśmy biegać regularnie?

Ważną częścią aktywności jest regularność – bez tego ani rusz. Podajmy przykład – nie biegaliście dwa tygodnie z rzędu, więc chcecie “nadrobić” i idziecie na bieg – zamiast 5 km np. 10 km. Załóżmy, że jest to dla Was początek drogi z bieganiem i nie biegacie jeszcze takich odległości. Co się właśnie stało? Przez to, że pominęliście kilka treningów chcecie wziąć się w garść i zamiast pozytywnych efektów przez kolejne kilka dni Wasze mięśnie niesamowicie bolą.

Systematyczność przede wszystkim

Ciało z biegiem czasu przyzwyczaja się do aktywności, ale do tego potrzebna jest systematyczność. Pamiętajcie o tym w planowaniu swoich treningów i nie nadrabiajcie, jeżeli z jakiegoś powodu nie mogliście biegać danego wieczoru / ranka. W wypadku większych przerw zmniejszcie sobie trochę swój cel, żeby nie zaczynać od razu w momencie, w którym skończyliście ostatnio. Dajcie swojemu ciału informację o zwiększonej aktywności, ale nie zajeżdżajcie go od razu.

Warto rozplanować sobie ile godzin w ciągu tygodnia chcecie poświęcić na bieganie. Według badania P. Schnohra, żeby osiągnąć maksymalne benefity dobrze jest tygodniowo wybiegać 2,5h.

Jakich efektów w swoim ciele możesz się spodziewać po bieganiu? – mózg, płuca, serce

Zacznijmy od góry – głowa, a w niej mózg. Zaraz po bieganiu często zdarza się, że czujecie się niemal, jak geniusze. Dlaczego? Ponieważ bieg wpływa na podwyższenie tych “pozytywnych” neurotransmiterów, takich jak endorfiny i noradrenalina, które stawiają Wasz organizm w stan gotowości przed czymkolwiek. Stymulowane jest również uwalnianie serotoniny, która pomaga poprawić humor. Tak więc sceny, w których po kłótni ktoś idzie biegać wcale nie są bezsensowne. Poza tym bieg przestawia nas na tzw. fale alfa, które są związane z uczuciem opanowania i dobrego samopoczucia.

Dalej idąc zachaczmy o płuca i serce. Ten duet podczas biegania działa, jak wielka pompa zapewniająca nam krew we wszystkich mięśniach, a co za tym idzie również tlen. To jeden z lepszych sposobów na stymulowanie tych organów, szczególnie, że w przypadku serca mówimy o mięśniu. W jaki sposób sprawiamy, że nasz układ mięśniowy działa lepiej? Poprzez ciągłe aktywowanie – tak samo jest w przypadku naszego serca. Dodatkowo badania wskazują na znaczne obniżenie ryzyka chorób naczyniowo – krążeniowych, nawet o 50% według D. Lee.

Jakich efektów w swoim ciele możesz się spodziewać po bieganiu? – mięśnie i sen

Wspomniane przed chwilą mięśnie również powinniśmy brać pod uwagę wymieniając plusy biegania. Taka aktywność wpływa w końcu na całe ciało, w tym większość mięśni bierze udział w pokonywaniu każdego kilometra biegu. Różne rodzaje biegu będą wpływać na inne partie mięśni i tak np.:

  • sprint – znacznie wpływa na mięśnie posturalne
  • bieg pod górkę / z górki – mocno stymuluje mięśnie kończyn dolnych
    • z górki – głównie będą nas stabilizować mięśnie grupy pośladkowych oraz kulszowo – goleniowych
    • pod górkę – dominować będzie aktywność m. czworogłowego uda

To tylko niektóre z wymienionych mięśni, ale klasyczny bieg i tak nazywany jest ogólnorozwojowym.

Kolejnymi świetnymi efektami biegania jest uregulowanie rytmu snu, zwiększenie pewności siebie, poprawienie humoru i wiele innych tutaj nie wymienionych.

Co z urazami podczas biegania?

Ten temat niestety też trzeba poruszyć, ponieważ może dotykać dużej części biegaczy. Warto tutaj nadmienić, że te kontuzje i urazy są bardzo często spowodowane tym, co dzieje się w organizmie już przed biegiem. Zaczynając od wad postawy, przez złą technikę biegową, a kończąc na przeciążeniu.

Wszystkie te czynniki mogą przekładać się na zbyt duże obciążenie dla naszego ciała. Właśnie w ten sposób można nabawić się złamań zmęczeniowych, czyli wielu mikrozłamań, które tak mocno osłabiają tkankę, że w końcu dochodzi do pęknięcia kości. Czynnikiem, który może na to wpłynąć może być np. stare obuwie, w którym biegamy.

Zgłoś się do specjalisty

To tylko niektóre z kontuzji, które spotykają biegaczy. Jeżeli po tym nagłówku masz wątpliwości, czy powinieneś / powinnaś biegać to dobrze. Ponieważ jesteś świadomy. Najlepszym wyjściem będzie zgłoszenie się do specjalisty (fizjoterapeuta, trener przygotowania motorycznego), który pomoże Ci dobrze popracować nad techniką i da wskazówki – jak biegać, żeby się nie uszkodzić.


pregnant-g3f84c76bc_1920-1200x800.jpg

28 stycznia 2022 Wszystkie

Rzadko, kto z nas policzy, ile razy upadliśmy na kość ogonową. Czy też jak długo musieliśmy poczekać, aż minie ból. Tylko, jak to się dzieję, że to tak bardzo boli i dlaczego? Przybliżymy Wam dzisiaj, czym jest kość ogonowa, jakie są jej najczęstsze urazy oraz co robić, jeżeli stanie się z nią coś złego. 

To nie wszystko, przecież nie raz zdarzy się, że kość ogonowa boli mimo braku upadku. Dlaczego? Rozwiążmy tę tajemnicę w tym artykule.

Podstawy – o kości ogonowej

Zacznijmy od podstaw, czyli od tego czym jest ta kość, gdzie leży i z czym się łączy. Przede wszystkim ma trójkątny kształt i składa się z od 3 do 5 kręgów. Część z nich zrasta się ze sobą tworząc zwartą strukturę. W jej miejscu standardowo u ssaków wykształca się ogon, natomiast u człowieka kość powstaje, ale się  nie rozwija. Część naukowców uważa to za dowód ewolucji.

Kość ogonowa, czyli według nazwy medycznej – guziczna – jest ostatnim segmentem kręgosłupa i bezpośrednio łączy się z kością krzyżową, które z kolei buduje tylną ścianą miednicy. Połączeń u niej nie brakuje, ponieważ jest miejscem przyczepu więzadeł np. krzyżowo – guzicznego oraz mięśni np. guzicznego, czy też biodrowo – guzicznego.

Ból kości ogonowej od siedzenia i upadku

Powodem bólu może być bardzo wiele czynników. Zaczynając od tych najbardziej błahych – za długiego siedzenia na twardej powierzchni – kończąc na tych skomplikowanych, jak np. poród dziecka.

Najczęstszą sytuacją, od której zaczniemy są upadki na kość guziczną. Jako, że jest zakończeniem kolumny kręgosłupa to przewracając się do tyłu możemy doprowadzić do stłuczenia lub nawet złamania. Objawy są w obu przypadkach dość podobne – ból, tkliwość, obrzęk, problemy z poruszaniem i siedzeniem. Rozróżniamy je na podstawie tego, jak długo będą się utrzymywać i czy domowe sposoby złagodzą dolegliwości. Jeżeli zimne okłady, maści przeciwbólowe, czy też poduszka w kształcie donuta nie pomagają lepiej zgłosić się do lekarza.

Siedź prosto!

Jedną z funkcji kości ogonowej jest wspomaganie podczas siedzenia. Obciążenie nie powinno być całkowicie na niej, a raczej na guzach kulszowych. Jednak po paru godzinach siedzenia, nawet po kwadransie mamy już okrągłe plecy. Przez to również zmienia się pozycja miednicy i w końcu siedzimy na kości krzyżowej i guzicznej.

Obie nie przyzwyczajone takiego obciążenia w końcu zaczynają boleć. W razie wystąpienia takich dolegliwości warto pochylić się do przodu, zastosować ciepłe lub zimne okłady, czy też ostatecznie leki przeciwbólowe. Najlepiej utrzymywać prostą pozycję, ile tylko dacie radę!

Ból kości ogonowej u kobiet w ciąży i po porodzie

Ból kości guzicznej u kobiet może występować nawet 5 razy częściej. Źródłem tak znacznej różnicy mogą być dolegliwości, które kobietom mogą towarzyszyć właśnie podczas ciąży i/lub po porodzie. Dlaczego tak się dzieję?

Podczas ciąży macica wraz z rozwojem płodu rozciąga się, aż w końcu może zacząć w większym, bądź mniejszym stopniu uciskać kręgosłup. W tym również mięśnie i więzadła, które rozciągają się po całym dnie miednicy. Ciągłe zniekształcenie tych struktur, jak najbardziej może być winowajcą i dostarczać niemiłych doświadczeń.

Idąc dalej, do wyczekiwanego momentu porodu, gdy noworodek jest już duży i schodzi do kanału rodnego może doprowadzić do odgięcia kości guzicznej i tak, jak wcześniej wymieniliśmy do naciągnięcia więzadeł i mięśni. W skrajnych przypadkach dochodzi również do złamań.

Fizjoterapia uroginekologiczna

Ta wspaniała gałąź fizjoterapii świetnie sprawdza się w przypadku problemów dna miednicy, a kość ogonowa właśnie w tych rejonach się znajduje. Jeżeli dojdzie do poważnych problemów, czy to po upadku, za długim siedzeniu, a zwłaszcza po ciąży i porodzie należy umówić się takiego fizjoterapeuty.

Jego działania mogą być zbawcze w kwestii łagodzenia bólu i rozwiązania problemu, który wystąpił w danej okolicy. Mnoga ilość więzadeł oraz małych mięśni to domena wielu źródeł dolegliwości. Kto nie poradzi sobie w takiej sytuacji lepiej, niż fizjoterapeuta uroginekologiczny.

Nie należy zostawiać takiej wizyty na później, ponieważ im więcej czasu dany problem miał na rozwinięcie, tym dłużej może zająć jego rozwiązanie.


woman-gd8724ebd6_1920-1200x800.jpg

25 stycznia 2022 Wszystkie

Ostroga piętowa, czyli narośl kostna, najbardziej widoczna jest na zdjęciu rentgenowskim. Rozpoznamy ją po bardzo charakterystycznym obrazie uwypuklenia na:

  • tylnej części kości piętowej – przyczep ścięgna Achillesa
  • podeszwowej stronie kości piętowej – rozcięgno podeszwowe

Te dwa typy ostrogi piętowej nazywa się kolejno postacią górną oraz dolną. Jednak nasuwa się pytania:

  • Czy ostroga piętowa zawsze boli? 
  • Czy może jest tylko rozpoznaniem w diagnostyce obrazowej? 
  • Jak powstaje?

Poniżej odpowiemy, dokładnie na te pytania i inne!

Jak powstaje ostroga piętowa?

W naszym organizmie występuje ogromna liczba wyniosłości, wyrostków, guzowatości, kolcy – natomiast wspólnym mianownikiem jest to, że są to miejsca, w których przyczepiają się inne struktury. Chodzi tu głównie o mięśnie, ścięgna i więzadła. Mechanizm powstawania uwypukleń wiąże się oczywiście z wytworzeniem ostrogi piętowej. W jaki sposób?

Napięcie wytwarzane na tkankę kostną przez całe nasze życie, a głównie w trakcie rozwoju, skutkuje powstaniem guzowatości piszczeli, kolców biodrowych. Nie może być inaczej z ostrogą piętową – zbyt duże napięcia na ścięgnie Achillesa lub na rozcięgnie podeszwowym powoduje “wyciągnięcie” kości.

Czy ostroga piętowa boli? – objawy

Ostroga piętowa nie powstaje w ciągu jednego dnia, więc napięcia, które ją spowodowały mogły dawać o sobie wcześniej znać. Niestety bardzo możliwe, że były zignorowane. 

Jednak początkowo rzeczywiście ostroga nie boli. Dopiero, kiedy dojdzie do irytacji tkanek w jej sąsiedztwie i zapalenie możemy mówić o dolegliwościach. Te symptomy to głównie:

  • ból o poranku oraz po całym dniu
  • obrzęk oraz/lub zaczerwienienie pięty
  • tkliwość

Jeżeli będziemy odpowiednio długo ignorować objawy to będziemy w stanie wyczuć również bolesne w dotyku zgrubienie.

W jaki sposób przyspieszamy powstawanie ostrogi piętowej?

Przede wszystkim, jak już zostało wcześniej napisane – ignorując bolesność w obrębie pięty. Kolejne czynniki, które są w stanie zwiększyć ryzyko to:

    • artroza
    • otyłość
    • używanie przetartych butów (np. podeszwy)
  • noszenie źle dobranego obuwia, jak również zbyt częste klapek
  • problemy z chodem
  • obijanie pięty
  • praca w pozycji stojącej oraz nadmierne przeciążanie kończyn dolnych

Kumulowanie się kilku czynników skutkuje najpierw pojawieniem się dodatkowych napięć w obrębie stopy, a następnie powolnym, ale nieodwracalnym (oprócz operacji) procesie.

Co zrobić, jeżeli powstała ostroga piętowa?

Przede wszystkim, jeżeli jeszcze Cię nie boli to zadbaj o siebie! Dobierz odpowiednie obuwie, udaj się do fizjoterapeuty, żebyście razem przeanalizowali Twój styl życia, czy też znieśli napięcia.

Natomiast, jeśli ból Ci już towarzyszy to również proponujemy fizjoterapię. Początkowo będzie nakierowana na złagodzenie obrzęku, jeśli powstanie, oraz bólu. Kolejnymi etapami będzie zadbanie o struktury, które mogą “wyciągać” kość poza jej fizjologiczną budowę oraz zadbanie o to, żebyś zrozumiał(a), co może u Ciebie powodować takie dolegliwości. Nie może również zabraknąć odpowiedniego zestawu ćwiczeń, który wzmocni Twoją stopę oraz nogę zapobiegając nawrotom.

Chirurgiczne usuwanie ostrogi piętowej

Metoda zachowawcza w większości przypadków, bo niemalże w 90% wystarczy, ponieważ duża część zgłasza się do specjalisty już przy pierwszych objawach. W przypadku, w którym objawy są już tak ostre i bolesne, że nie pomaga leczenie zachowawcze to ortopeda może zaproponować chirurgiczne usunięcie narośli kostnej. Po zabiegu również zalecona będzie przez doktora rehabilitacja, żeby odtworzyć prawidłowe wzorce oraz zbudować mięśniowo stopę.

Należy jednak zwrócić uwagę na to, że takie operacje nie zawsze przynoszą ulgę. Dlatego zawsze warto przemyśleć, czy jest to jedyna opcja złagodzenia dolegliwości.


GettyImages-184840231-0dbb00039d6a49a8827ea381e6c0572b-1200x900.jpg

21 stycznia 2022 Wszystkie

Zacznijmy od tego, czym jest ścięgno Achillesa. Mięśnie goleni mniej więcej w połowie długości przechodzą w ścięgno, w tzw. przejściu mięśniowo - ścięgnistym. W tym momencie rozpoczyna się nasz bohater, który ciągnie się po tylnej stronie goleni, aż do kości piętowej. Jest najsilniejszym ścięgnem, które występuje w naszym ciele, ale również najczęściej zrywanym.


gf-cTAY-54hZ-Dp67_domowe-sposoby-na-haluksy-jak-lagodzic-bol-1920x1080-nocrop-1200x798.jpg

11 stycznia 2022 Wszystkie

Hallux valgus, popularne haluksy, a tak naprawdę paluch koślawy. Nawet 7 - 9 razy częściej dotyka kobiet, dlaczego? Wszystko jest w artykule! Deformacja rozpoczyna się już na poziomie śródstopia, a powodów, przez które występuje może być naprawdę wiele.


rtg-endoproteza-kolana-1200x800.jpg

24 grudnia 2021 Wszystkie

Poprzez wymianę stawu kolanowego powinniśmy rozumieć wymianę powierzchni stawowych, które umożliwiają ruch w kolanie. Sama kość udowa oraz piszczelowa, o ile nie ma poważnych zmian, jest jedynie miejscem przyczepu implantu.