Artykuły tworzone przez naszych specjalistów.

Baza wiedzy

Paulina-cwiczenia-9281-1200x800.jpg

12 lutego 2024 Wszystkie

Z tego, jak ważna w życiu codziennym jest rola fizjoterapii, na pewno zdaje sobie sprawę każdy, kto kiedykolwiek musiał skorzystać z usług fizjoterapeuty. Fizjoterapia jest dziedziną medycyny, której działania mają przede wszystkim na celu podjęcie, a następnie wygranie walki z bólem. Oprócz tego, równie istotnym celem jest przywrócenie sprawności pacjentowi, który został dotknięty urazem lub chorobą, na tyle, ile to możliwe. Postępowanie fizjoterapeutyczne jest zawsze dobierane indywidualnie i z uwzględnieniem stanu pacjenta. Fizjoterapia znajduje swoje zastosowanie w przebiegu chorób o różnym podłożu np. w chorobach reumatycznych (takich jak reumatoidalne zapalenie stawów), w leczeniu przewlekłego bólu, w leczeniu różnych zespołów bólowych (np. zespołu bolesnego barku, czy przy dolegliwościach takich jak ból kręgosłupa) i wielu innych. Fizjoterapeuci pracują nad poprawą stanu zdrowia z pacjentami zarówno młodymi, jak i tymi w podeszłym wieku, najczęściej (ale nie tylko) w ramach leczenia układu ruchu.

Jakie znaczenie ma fizjoterapia dla układu ruchu?

Czy sprawiający problemy układ ruchu i fizjoterapeuta to dobre połączenie? Jasne, że tak! W gabinecie fizjoterapii leczenie bólu przewlekłego (a także ostrego) w obrębie układu ruchu jest bardzo często spotykane. Na sprawny układ ruchu składają się:

  • prawidłowo zbudowany układ kostno-stawowy,
  • wydolny układ mięśniowy,
  • i sprawny układ nerwowy (obwodowy i ośrodkowy).

Uszkodzenia nawet jednej z powyższych składowych (powstałe w przebiegu chorób różnego pochodzenia lub wskutek starzenia się organizmu, czy przebytego urazu) może doprowadzić do częściowego lub nawet całkowitego upośledzenia sprawności ruchowej. Leczenie dysfunkcji układu ruchu najczęściej opiera się o dwa postępowania.

  • Leczenie przyczynowe — zwane również ortopedyczno-urazowym, w którym dąży się do odtworzenia prawidłowych stosunków anatomiczno-czynnościowych, oraz ewentualnego scalenia tkanek, które uległy uszkodzeniu. Po leczeniu przyczynowym najczęściej wdrożone jest postępowanie fizjoterapeutyczne.
  • Leczenie usprawniające — zazwyczaj bardzo ważną rolę w powodzeniu procesu leczniczego odgrywa czas. Im wcześniej wdrożone jest leczenie, tym rola fizjoterapii będzie większa. W zależności od przyczyny dysfunkcji, a także stanu pacjenta, dobrane jest odpowiednie postępowanie fizjoterapeutyczne. Następnie wdrożone zostaje usprawnianie, w którym nieocenioną rolę pełni praca fizjoterapeuty. Jakie ćwiczenia i zabiegi wykonują fizjoterapeuci? To zależy od danego przypadku. Fizjoterapia ma naprawdę wiele do zaoferowania. Od usprawniania, przez różne formy aktywności fizycznej takie jak np. trening, aż po specjalistyczne techniki, do których należy, chociażby terapia manualna.

Czy fizjoterapia ma swoje zastosowanie w przewlekłym bólu?

Ból to sygnał alarmowy dla naszego organizmu, że dzieje się z nim coś niedobrego. Może on występować w przebiegu chorób reumatycznych (takich jak reumatoidalne zapalenie stawów), jak i różnych zespołów bólowych (w przebiegu zespołu bolesnego barku). Powodować go może także toczący się w organizmie stan zapalny, czy występujące w układzie ruchu zaburzenia. Pytanie brzmi jednak, jak duża jest rola fizjoterapii w leczeniu przewlekłego bólu.

Walka z bólem jest istotną częścią fizjoterapii. Wpływa na to również fakt, że coraz więcej osób ma pracę siedzącą, co w konsekwencji często prowadzi do wielu nieprzyjemnych dolegliwości np. popularny Low back pain. Z powodu przewlekłego bólu stawy z czasem mogą stawać się przeczulone i sztywne, co tylko nasila nieprzyjemne odczucia. Rozumienie przez pacjenta bólu przewlekłego odgrywa ważną rolę w powodzeniu jego leczenia. Przewlekły ból bez wątpienia obniża jakość życia i pogarsza stan zdrowia pacjentów. Do często występujących dysfunkcji bólowych, z którymi pacjenci zgłaszają się do fizjoterapeuty, należą bóle kręgosłupa, zespoły bólowe barku, reumatoidalne zapalenie stawów, czy choroby zwyrodnieniowe stawów. Postępowanie fizjoterapeutyczne odgrywa ważną rolę w leczeniu różnych rodzajów przewlekłego bólu. Mimo wszystko nie należy zapominać, że leczenie bólu przewlekłego wymaga interdyscyplinarnego podejścia wielu specjalistów, od fizjoterapeutów, przez lekarzy, aż po psychologów.

W leczeniu przewlekłego bólu praca fizjoterapeuty powinna polegać na edukacji pacjenta, odpowiednio dobranym usprawnianiu, użyciu specjalistycznych technik, ale również zachęcenie pacjenta do ruchu. Wiele specjalistów, jako narzędzie w walce z bólem, oferuje pacjentom terapię manualną.

Oprócz zwalczania bólu ważnym celem rehabilitacji mogą stać się także elementy usprawniania zwiększające zakres ruchu, czy siłę mięśni. Nieobojętne dla powodzenia terapii jest także jak najlepsze odtworzenie sprawności sprzed powstania dysfunkcji, jednocześnie nie zapominając o regeneracji układu ruchu. Tak więc rola fizjoterapii w zwalczaniu chronicznego bólu jest kluczowa.

Rola fizjoterapii w wybranych jednostkach chorobowych układu ruchu

Rola fizjoterapii ma spore znaczenie w przebiegu chorób różnego rodzaju i pochodzenia. Celem fizjoterapii jest nie tylko przywrócenie pacjentowi sprawności, ale także przyśpieszenie regeneracji układu ruchu, który został uszkodzony.

  • Reumatoidalne zapalenie stawów — Reumatoidalne zapalenie stawów jest chorobą przewlekłą i autoimmunologiczną, która prowokuje proces zapalny doprowadzający do destrukcji stawów, głównie chrząstki stawowej i nasad kostnych. Oprócz powyższych, symptomy zapalenia stawów mogą przyjmować także postać zmian pozastawowych, a w niektórych przypadkach doprowadzić nawet do dalszych powikłań układowych. Prawidłowo przeprowadzana fizjoterapia w przebiegu chorób reumatycznych daje duże szanse na zmniejszenie procesu zapalnego. Rehabilitacja reumatoidalnego pacjenta opiera się o fizykoterapię, kinezyterapię, a także masaż. Reumatoidalne zapalenie stawów nie jest chorobą uleczalną, ale za pomocą fizjoterapii możliwe jest zmniejszenie jej nieprzyjemnych objawów.
  • Zespół bolesnego barku — objawy, które dają zespoły bólowe barku, zwykle skupiają się na miejscowej bolesności i sztywności w wyżej wspomnianym stawie. Podczas zespołu bolesnego barku ból postępuje w czasie, charakterystyczne jest również jego nasilanie się w nocy, a także w trakcie wykonywania ruchów. W leczeniu zespołu bolesnego barku istotne znaczenie ma farmakoterapia (NLPZ i glikokortykosteroidy), ale także rehabilitacja. Zespoły bólowe barku są jednym z najczęściej występujących problemów, z którymi pacjenci zgłaszają się na fizjoterapię. W przebiegu chorób tego typu ważne jest jak najwcześniej wdrożone postępowanie lecznicze.

Zespół metaboliczny, a fizjoterapia

Jak rozpoznać zespół metaboliczny? Konieczne jest współistnienie u pacjenta przynajmniej trzech z poniżej wypisanych dolegliwości. Rozpoznanie zespołu metabolicznego opiera się o następujące objawy:

  • otyłość brzuszna,
  • glikemia na czczo większa, bądź równa 100 mg/dl, ale także podleganie leczeniu hipoglikemizującemu,
  • podwyższone ciśnienie tętnicze (większe, bądź równe 130 mmHg) lub rozkurczowe (większe, bądź równe 85 mmHg), ale także podleganie leczeniu hipotensyjnemu,
  • triglicerydy większe, bądź równe 150 mg/dl, ale także podleganie leczeniu hipolemizującemu,
  • cholesterol HDL, który u mężczyzn przekracza 40 mg/dl, a u kobiet 50 mg/dl.

Fizjoterapia, oraz idąca z nią w parze aktywność fizyczna są bardzo dobrymi narzędziami w walce z występującym u pacjenta zespołem metabolicznym. Pytanie, czy sama aktywność fizyczna jest w stanie poradzić sobie z tą chorobą? Oczywiście obojętna nie pozostaje również np. odpowiednio dobrana dieta. Podczas procesu rehabilitacji osoby chorującej na zespół metaboliczny, systematyczna aktywność fizyczna w postaci np. treningów (od oporowych, przez aerobowe, aż po umiarkowany wysiłek), wpływa pozytywnie na takie parametry jak:

  • insulinowrażliwość,
  • masa ciała (poprzez jej obniżenie),
  • profil lipidowy,
  • nadciśnienie tętnicze (poprzez jego obniżenie), a także zmniejsza ryzyko rozwoju chorób sercowo-naczyniowych.

Reasumując, fizjoterapia odgrywa ważną rolę zarówno w usprawnianiu, jak i regeneracji układu ruchu. W przypadku zespołu metabolicznego wszystkie podjęte w jej zakresie działania mają na celu przywrócenie osoby z problemami/dolegliwościami bólowymi do jak największej sprawności, a także normalnego funkcjonowania.

Bibliografia

  • Fizjoterapia w wybranych dziedzinach medycyny. Red. Olszewski, Jurek . Warszawa: PZWL Wydawnictwo Lekarskie, 2011, 401 s. ISBN 978-83-200-4147-7
  • Praca zbiorowa. Zespół metaboliczny. Red. Mamcarz, Artur . Warszawa: Oficyna Wydawnicza Medical Education sp. z o.o., 2010, 606 s. ISBN 978-83-926656-1-8

Julita-nauka-chodzenia-o-kulach-0907-1200x800.jpg

5 lutego 2024 Wszystkie

Rehabilitacja jest bardzo szeroką odnogą medyczną. Zawiera w sobie wachlarz różnych dziedzin nauk, od psychologii, przez pedagogikę, aż po medycynę. Przez definicję ,,rehabilitacja” rozumie się nieustanny proces medyczno-społeczny, mający na celu doprowadzić do uzyskania przez pacjenta pełni zdrowia, na tyle, ile to możliwe. Program rehabilitacji pooperacyjnej może różnić się w zależności od dysfunkcji, których będzie dotyczył, ale także indywidualnych predyspozycji pacjenta, czy fazy powrotu do sprawności. Rehabilitacja po operacji może dotyczyć przeróżnej problematyki. Od rehabilitacji dysfunkcji narządu ruchu, przez proces jakim jest rehabilitacja ogólnoustrojowa, aż po program rehabilitacji kardiologicznej. A to tylko niektóre z nich! W zależności od ośrodka leczenia, pacjenci oddziału rehabilitacji zazwyczaj posiadają dostęp zarówno do lekarza rehabilitacji leczniczej, jak i innych specjalistów.

Rodzaje rehabilitacji leczniczej po operacjach

Choć każde postępowanie dobierane jest indywidualnie i może różnić się między sobą w zależności od stanu pacjenta, czy od rodzaju wykonywanych zabiegów. To istnieją cechy wspólne stosowane w wielu przypadkach, pomimo dzielących je różnic. Czas trwania rehabilitacji pacjentów pooperacyjnych jest różny, ale najczęściej trwa od paru tygodni do paru miesięcy.

  • Rehabilitacja po operacjach neurochirurgicznych — pacjenci po tego typu zabiegach jak najbardziej powinni być wdrożeni do wczesnej rehabilitacji. Pooperacyjna rehabilitacja neurologiczna obejmuje podjęcie odpowiednich działań pielęgnacyjnych, a także wczesne uruchomienie chorego. Celem rehabilitacji neurologicznej jest na pewno niedoprowadzenie do powstania powikłań, ale także podjęcie działań leczniczych obejmujących zaburzenia funkcji pozostałych układów. Na oddziale rehabilitacji neurologicznej kładzie się nacisk na wczesną pionizację. Nie należy się jej obawiać, ponieważ etap ten jest bardzo ważnym i uzasadnionym krokiem, który w dużym stopniu rzutuje na późniejsze rezultaty ogólnego usprawniania. Wzmożona ostrożność wskazana jest w stanach niewydolności krążeniowo-oddechowej, a także ostrej zakrzepicy żył głębokich.
  • Rehabilitacja kardiologiczna (pooperacyjna) — Kwalifikowanie pacjenta do wdrożenia rehabilitacji leży w rękach lekarza realizującego rehabilitację kardiologiczną. We wczesnym okresie pooperacyjnym najważniejszą rolę odgrywa zazwyczaj podjęcie wszelkich koniecznych działań, które zmniejszają ryzyko wystąpienia powikłań, będących skutkiem długotrwałego unieruchomienia. Dalszy program rehabilitacji kardiologicznej oparty jest głównie o protokół kompleksowej rehabilitacji kardiologicznej (KRK), który jest podstawą, a następnie sposób usprawniania dobierany jest indywidualnie w zależności od stanu chorego, występujących powikłań, jego wydolności fizycznej, a także kondycji psychicznej. Czas trwania rehabilitacji jest również zależny od sprawności chorego. Rehabilitacja poszpitalna opiera się o edukację zdrowotną pacjenta oraz regularną aktywność fizyczną. W czasie rehabilitacji kardiologicznej pacjent może zostać poproszony o uczestnictwo w testach wysiłkowych. A to wszystko po to, aby monitorować efekty rehabilitacji, ustalić rokowanie pacjenta, a także poznać jego możliwości do ponownego podjęcia pracy zawodowej oraz w kontekście powrotu do życia codziennego.
  • Rehabilitacja ortopedyczna (pooperacyjna) — rehabilitacja narządu ruchu jest niezbędnym przystankiem w drodze do odzyskania maksymalnej sprawności ruchowej po operacji. Zazwyczaj rozpoczyna się ona już pierwszego dnia po odbytej operacji. Plan rehabilitacji opiera się o ćwiczenia i zabiegi wzmacniające siłę mięśniową, poprawiające zakres ruchu i funkcje, poprawę ruchomości blizny a także ogólną kondycję pacjenta. Postępowanie w rehabilitacji leczniczej narządu ruchu różni się w zależności od miejsca i rozległości uszkodzeń, a także w zależności od rodzaju wykonanych procedur operacyjnych w trakcie zabiegu przez lekarza Decyzję o czasie leczenia podejmuje indywidualnie lekarz prowadzący.
  • Rehabilitacja pulmonologiczna (pooperacyjna) — we wczesnych etapach, najważniejszymi ćwiczeniami podczas rehabilitacji pulmonologicznej będą te, zapobiegające wystąpieniu powikłań. Należą do nich ćwiczenia przeciwzakrzepowe, oddechowe (głównie torem przeponowym), a także efektywny kaszel (oczywiście z odpowiednią stabilizacją rany pooperacyjnej). Ważne jest także pamiętanie o częstych zmianach pozycji na łóżku z uwzględnieniem ostrożności o podłączony zestaw drenażowy. W pierwszej dobie po operacji do programu rehabilitacji dodawane są także ćwiczenia ogólnousprawniające, a także pionizacja pacjenta, a nawet (jeżeli pozwala na to stan pacjenta) spacer.

Rehabilitacja dysfunkcji narządu ruchu (pooperacyjna)

Rehabilitacja narządu ruchu jest jedną z najczęściej spotykanych odnóg tej specjalności medycznej. Wśród pacjentów wymagających rehabilitacji pooperacyjnej znajdują się przeróżne przypadki. W zależności od tego, z jaką dysfunkcją mamy do czynienia, będzie różniło się także indywidualnie dobrane postępowanie. A więc, w jakich chorobach narządu ruchu możemy mieć do czynienia z późniejszą rehabilitacją pooperacyjną?

  • Podczas choroby zwyrodnieniowej stawów (postępująca może doprowadzić nawet do koniecznego wykonania zabiegu endoprotezoplastyki — procedury operacyjnej, wiążącej się z późniejszą rehabilitacją).
  • ZZSK (w przebiegu zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa również możliwe jest spotkanie się z pooperacyjną metodą rehabilitacji kręgosłupa).
  • uszkodzenia w przebiegu złamania (w zależności od miejsca złamania np. uszkodzenia warunkujące późniejszą, konieczną, pooperacyjną rehabilitację stawu kolanowego)
  • Zabiegi artroskopowe
  • Rekonstrukcje chrzęstno – kostne

Program rehabilitacji dysfunkcji narządu ruchu różni się w zależności od celu leczniczego, a także miejsca zabiegowego i stanu zdrowia pacjenta.

Na czym polega rehabilitacja kręgosłupa?

Pojęcie ,,rehabilitacja narządu ruchu” zawiera w sobie bardzo częste postępowanie, jakim jest rehabilitacja kręgosłupa. Rehabilitacja osób z problemami tego typu może składać się z różnego rodzaju, indywidualnie dobranych technik terapeutycznych. Program rehabilitacji opiera się o podjęcie wszelkich działań prowadzących do osiągnięcia celu leczniczego. Najczęściej są nim jak najskuteczniejsze zmniejszenie dolegliwości bólowych, poprawa funkcji, a także podwyższenie jakości życia pacjentów wymagających rehabilitacji.

Rehabilitacja ortopedyczna kręgosłupa może być konieczna w przypadkach takich jak stan po zabiegach operacyjnych w tej części ciała, ale nie tylko! Do rehabilitacji dysfunkcji kręgosłupa mogą doprowadzić także następujące dolegliwości:

  • dyskopatia,
  • choroba zwyrodnieniowa,
  • przepuklina kręgosłupa,
  • skolioza,
  • wady postawy,
  • i wiele innych.
Rehabilitacja pooperacyjna

Gdzie udać się na rehabilitację po operacji?

Jeżeli interesuje Cię rehabilitacja narządu ruchu i szukasz miejsca na odbycie swojej wizyty prywatnie, trafiłeś/aś idealnie! Możesz umówić się na nią u nas — w GO ON CILINC we Wrocławiu. Prowadzimy tu centrum kompleksowej rehabilitacji, w której lekarze ortopedzi stale współpracują z fizjoterapeutami z naszego zespołu. Rehabilitacja pooperacyjna to jedna z naszych specjalizacji, którą znamy dokładnie od środka przez ścisłą współpracę z ortopedami, którzy również wykonują zabiegi operacyjne.

Jeżeli więc szukasz centrum kompleksowej rehabilitacji także pooperacyjnej we Wrocławiu, gdzie otrzymasz szybką diagnozę, najlepszą opiekę, a leczenie zostanie wdrożone ekspresowo, wybierz GO ON CLINIC i już dziś zarezerwuj wizytę telefonicznie, dzwoniąc pod numer 530 30 50 40. W celu ustalenia terminu wizyty możesz również odwiedzić nas we Wrocławiu na ulicy Strzegomskiej 138/6 lub skontaktować się z nami mailowo pod adresem kontakt@goonclinic.pl. lub umówić się przez stronę internetową.

Bibliografia

  • Podstawy rehabilitacji dla studentów medycyny. Red. Wrzosek, Zdzisława . Warszawa: PZWL Wydawnictwo Lekarskie, 2011, 376 s. ISBN 978-83-200-6320-2
  • A.Krakowska, J.Sikorska , Ł.Michalak , L.Ludwikowska , K.Kopacz , A.Kubica, M.Koziński , L.Anisimowicz, Strategia postępowania rehabilitacyjnego po zabiegach kardiochirurgicznych, Folia Cardiologica Excerpta 2010, tom 5, nr 3
  • Rehabilitacja medyczna. Red. Kiwerski, Jerzy . Warszawa: PZWL Wydawnictwo Lekarskie, 2007, 701 s. ISBN 978-83-200-3563-6

Julita-i-Patnhers-1101-1200x800.jpg

29 stycznia 2024 Wszystkie

Czym są urazy w sporcie i jak im zapobiegać? Urazem możemy nazwać wszelkie działania zewnętrzne wpływające na nasz organizm, których skutkiem są obrażenia tkanek lub narządów. Uraz sportowy jest więc czymś co powstaje w trakcie aktywności fizycznej. Uprawianie sportu, zwłaszcza w sposób regularny, jest zdecydowanie czymś korzystnym dla naszego organizmu i niesie dla niego wiele pozytywnych skutków. Jednak nieodpowiednie przygotowanie do treningu lub przeciążenie organizmu może prowadzić do powstawania urazów sportowych.

Jak zapobiegać powstawaniu urazów sportowych?

Poniżej przygotowaliśmy dla Ciebie listę najważniejszych aktywności, które pozwolą Ci zmniejszyć ryzyko kontuzji!

  • Rozgrzewka to podstawa! Zawsze pamiętaj o odpowiedniej rozgrzewce przed każdym (nawet rekreacyjnym) sportem.
  • Rozciąganie to świetny sposób na poprawę elastyczności mięśni, dlatego stosuj rozciąganie po treningu.
  • Pamiętaj o odpowiednim sprzęcie sportowym oraz miejscu wykonywania ćwiczeń.
  • Zwróć uwagę na technikę wykonywania ćwiczeń. Jeżeli nie masz pewności czy wykonujesz dany ruch poprawie, zawsze pytaj osoby bardziej doświadczone. Świetnym pomysłem będzie również skorzystanie z usług fizjoterapeuty sportowego, zarówno przed rozpoczęciem treningu, jak i w trakcie jego trwania.
  • Jeżeli pojawi się jakikolwiek niepokojący ból w trakcie aktywności fizycznej – odpuść. Ból może być oznaką wielu poważnych problemów i urazów sportowych. W takich przypadkach nie warto narażać organizmu na pogłębienie patologicznego stanu i odpocząć kilka dni.
  •  Pamiętaj, że jeżeli dopiero zaczynasz przygodę z jakimś sportem dopasuj poziom trudności do swoich możliwości.
  • Na sam koniec najważniejsza aktywność, którą często pomijamy. Daj organizmowi czas na odpowiednią regenerację. Nie trenuj codziennie (chyba, że jesteś profesjonalnym sportowcem), zbilansuj swoją dietę oraz odpoczywaj i śpij odpowiednio długo.

Jakie są przyczyny kontuzji u sportowców?

Kontuzje u sportowców to coś zupełnie normalnego. Można powiedzieć wręcz, że prawdziwy sportowiec chociaż raz w swojej karierze zmagał się z większym lub mniejszym problemem z tej kategorii. Organizm każdego człowieka jest inny, dlatego też inaczej reaguje na różne bodźce. Z tego właśnie powodu nie ma jednej, uniwersalnej recepty na zapobieganie urazom. Mimo tego, urazy sportowe, które występują u sportowców najczęściej spowodowane są przez:

  • przeciążenia organizmu (często powstają podczas treningu),
  • brak pełnego cyklu treningowego,
  • zbyt częste i za ciężkie jednostki treningowe,
  • za szybki powrót po kontuzji do maksymalnych obciążeń (organizm musi stopniowo adaptować się do stopnia zaawansowania jednostki treningowej,
  • i na sam koniec nr 1 wśród wszystkich przyczyn – nieodpowiednia lub często występujący jej zupełny brak – rozgrzewka przed treningiem!

Skłonność do kontuzji w każdym sporcie jest inna, ale zazwyczaj najbardziej narażeni na kontuzje są sportowcy uprawiający sporty drużynowe, tj. piłka nożna, piłka ręczna czy hokej. W sportach indywidualnych oraz mniej dynamicznych jesteśmy w stanie bardziej kontrolować warunki, w których potencjalna kontuzja może wystąpić. Istnieją również sporty, w których kontuzje, jak już wystąpią, mogą być bardzo poważne. Do takich zaliczyć możemy skoki narciarskie, wyścigi samochodowe lub żużel. Upadek lub pewna niestabilność w połączeniu z wielką prędkością mogą być naprawdę niebezpieczne i często mieć tragiczne skutki dla sportowca.

Jakie są najczęstsze urazy w sporcie?

Nikogo nie zdziwi fakt, że najczęstszymi urazami w sporcie są te, które powstają na skutek złej rozgrzewki oraz przetrenowania organizmu. Często gdy organizm wykonuje ten sam ruch wielokrotnie oraz gdy nie dostarczamy mu odpowiedniej dawki regeneracji, daje znak, że już jest na granicy wytrzymałości. Powstaje wtedy pierwszy ból, uczucie ciągnięcia mięśnia lub jakakolwiek inna dolegliwość, która świadczy o możliwym przetrenowaniu.

Do najczęściej występujących urazów w sporcie możemy zaliczyć:

Powyższe urazy są bardzo ogólne i w celu dokładniejszej analizy należałoby zagłębić się w indywidualną charakterystykę każdego sportu. Dla przykładu, w tenisie najczęstsze urazy będą zupełnie inne niż w piłce nożnej. Charakterystyka danego sportu najczęściej determinuje rodzaj urazu oraz miejsce jego występowania, ale na to również nie ma uniwersalnego wzoru, ponieważ od każdej reguły są wyjątki.

Urazy w treningu siłowym

Trening siłowy to bez wątpienia świetny sposób na utrzymanie naszego ciała w dobrej kondycji. Dostarczając odpowiednich bodźców nasze ciało może zmieniać się, wyglądać coraz lepiej i zwiększać swoją sprawność. Jest jednak druga strona medalu tego sportu, która niesie za sobą negatywne aspekty. Podczas treningu siłowego nasze ciało narażone jest na bardzo duże obciążenie w krótkim czasie, co w połączeniu z nieodpowiednią rozgrzewką może przyczynić się do powstania urazu sportowego.

Najczęstszymi urazami, które spotykamy na siłowni są przede wszystkim bóle pleców. Wiążą się one z nieodpowiednim podnoszeniem dużych ciężarów, co bardzo obciąża kręgosłup i otaczające go struktury. Dodatkowo, mając słabe mięśnie brzucha oraz mięśnie głębokie naszego torsu, powinniśmy liczyć się z możliwością wystąpienia różnego typu urazów i bólu.

Kolejnym częstym urazem widywanym na salach treningowych jest zespół cieśni nadgarstka. Spowodowany jest on bardzo częstym zginaniem dłoni i trzymaniem w niej ciężkiej sztangi lub hantla.

Zapobieganie urazom sportowy

Najpopularniejsze urazy wśród tenisistów

Tenis w ostatnich latach zyskał na popularności. Coraz częściej wśród młodych osób możemy zauważyć chęć jego trenowania. Niestety również w tym sporcie narażenie na wystąpienie urazu sportowego jest dość duże. A więc, jak trenować, żeby nie nabawić się kontuzji? Poniżej opowiemy Ci o kontuzjach, które najczęściej mogą spotkać zarówno amatorskiego i profesjonalnego tenisistę.

Z jakimi urazami sportowymi możemy najczęściej spotkać się na kortach tenisowych?

  • Z bólem nadgarstka, który jest bardzo mocno eksploatowany przy każdym uderzeniu piłki,
  • Z przeciążeniem barku. To uraz, który również spowodowany jest poprzez aktywną grę. Asymetryczne korzystanie tylko z jednej ręki często prowadzi do różnic w sile i wyglądzie ramion oraz powstających w nich urazów. Ten bark, który używany jest do uderzenia piłki, narażony jest na przeciążenie, naciągniecie mięśnia czy przykurcze.
  • Z wszelkimi urazami kolan. W tym aspekcie, szczególnie niebezpieczna jest nawierzchnia trawiasta oraz mączka. To na nich bardzo często możemy spotkać się z wystąpieniem urazu tj. przeciążenia, a nawet zerwania więzadeł.
  • Kolejnymi poważnymi urazami w tenisie są skręcenia stawu skokowego. Nogi w tym sporcie pracują bardzo dynamicznie i są obciążone prawie przez cały mecz, niezależnie czy sportowiec jest w fazie ataku czy obrony.
  • Na sam koniec termin, który na pewno gdzieś już widziałeś – łokieć tenisisty. Jest to popularne schorzenie, które prowadzi do ograniczenia mobilności w obręczy barkowej.

Co jeść, by przyspieszyć regenerację organizmu?

Regeneracja organizmu to nie tylko odpowiednia długość snu. Wpływ na nią mają także produkty, które jemy. Ważna jest nie tylko odpowiednia kaloryka posiłków ale również ich jakość.

Poza odpowiednią podażą kalorii możesz wprowadzić do swojej diety poszczególne produkty, które również mogą korzystnie wpłynąć na regenerację twojego organizmu. A więc co jeść po urazie sportowym?

  • Jedz produkty zawierające kwasy tłuszczowe omega-3. Działają one przeciwzapalnie, czyli potrzebne będą w pierwszej fazie gojenia się urazu. Kwasy omega-3 znajdziesz w takich produktach jak: olej z siemienia lnianego, łosoś, sardynka czy tran pochodzenia rybnego.
  • Orzechy, czyli kaloryczna przekąska zawierająca mnóstwo składników niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania. Zawierają one między innymi: cynk i żelazo, są bogate w błonnik oraz odpowiedni stosunek kwasów tłuszczowych omega-6 do omega-3.
  • Spożywaj odpowiednią ilość białka. Białko w diecie człowieka jest budulcem odpowiadającym między innymi za  wzrost masy mięśniowej. Każda komórka, która wymaga regeneracji potrzebuje niezbędnych aminokwasów, które znaleźć możemy w pełnowartościowych białkach. Po urazie sportowych zaleca się spożywanie białka w proporcji ok. 1 gram białka na kilogram masy ciała.
  • Witaminy powinniśmy spożywać przez cały rok, ale te poniższe są najważniejszymi w okresie powrotu do zdrowia po kontuzji. Witamina A – wspomaga odporność organizmu. Znaleźć ją możemy w jajach, serze czy marchwi. Witamina C – jest silnym antyoksydantem, który unieszkodliwia wolne rodniki, wytwarzane w procesach zapalnych. Ponadto witamina C bierze udział w procesie tworzenia kolagenu. Witamina K – przede wszystkim pomaga w procesie krzepnięcia krwi. Znajdziecie ją w roślinach zielonych (szpinak, natka pietruszki, itp.).
  • Cynk i żelazo spełniają ważne funkcje w organizmie podczas powrotu do zdrowia. Cynk jest w każdej komórce organizmu. Odpowiada za odporność organizmu, ale przede wszystkim pomaga w odpowiednim przyswajaniu tłuszczu i białka, które odbudowują komórkę. Żelazo natomiast potrzebne jest do wytwarzania krwinek czerwonych, które transportują tlen.

Gdzie zadbasz o swoją profilaktykę przed urazami?

Placówka GO ON CLINIC specjalizuje się w ortopedii i fizjoterapii sportowej. Z całą pewnością możemy zadbać o twoje przygotowanie do treningu, zawodów sportowych, a także do codziennej aktywności fizycznej. Wierzymy, że odpowiednie przygotowanie naszego oragnizmu do wysiłku może w znaczącym stopniu zminimalizować ryzyko wystąpenia kontuzji przy uprawianiu wszelkiego rodzaju sportu. Zadbaj o swoje zdrowie już dzisiaj i umów się na wizytę klikając przycisk poniżej!


Julka-2590-1200x815.jpg

22 stycznia 2024 Wszystkie

Pewnie zastanawiasz się – czym właściwie jest wzmocnienie kręgosłupa? To dość szerokie pojęcie. Bez wątpienia do osiągnięcia powyższego efektu przydatne mogą być różnego rodzaju ćwiczenia na wzmocnienie kręgosłupa, ale także ćwiczenia mobilizujące, codzienne dbanie o kręgosłup podczas wykonywania czynności dnia codziennego, czy profilaktyka kręgosłupa. Nieobojętne dla zdrowia kręgosłupa pozostają również ćwiczenia ukierunkowane na konkretny problem, a w wymagających tego przypadkach także rehabilitacja kręgosłupa. Niestety w obecnych czasach wiele osób, nawet w młodym wieku, ma kręgosłup w opłakanym stanie. Wpływ na to mają siedzący tryb życia, nadwaga, ciężka praca fizyczna czy obniżona sprawność ogólna i ciągły stres. W poniższym artykule dowiesz się jakie ćwiczenia wykonywać, by Twój kręgosłup miał szanse być zdrowym i sprawnym!

Ból kręgosłupa a ćwiczenia na kręgosłup – czy warto je wykonywać? Jakie są inne metody leczenia bólu kręgosłupa?

Ćwiczenia przy bólu kręgosłupa – czy to bezpieczne? No właśnie, tu wracamy do punktu wyjścia i tego, jak istotna jest prawidłowo przeprowadzona diagnostyka dla całego procesu leczenia. Pierwszą rzeczą, jaką należy zrobić gdy pojawi się ból kręgosłupa jest zgłoszenie się do specjalisty! Zarówno ortopeda, jak i fizjoterapeuta, bez wątpienia poradzą sobie z tym problemem, przeprowadzą odpowiednią diagnostykę i dobiorą sposób leczenia/usprawniania. A w przypadku gdy dysfunkcja będzie bardziej skomplikowana, zlecą dalsze badania diagnostyczne (np. badania obrazowe). Najczęściej jednak, specjalista wytłumaczy mechanizm/przyczynę powstawania bólu w obrębie kręgosłupa i wdroży terapię wraz z edukacją dającą zadowalające efekty.

Ćwiczenia mobilizujące, ćwiczenia rozciągające czy jeszcze inne? Które z nich wybrać?

Pewnie w poszukiwaniu ćwiczeń na mięśnie kręgosłupa utknąłeś gdzieś pomiędzy mnóstwem różnych artykułów. Ćwiczenia na kręgosłup dla osób siedzących, ćwiczenia na kręgosłup dla kierowców, ćwiczenia przy bólu kręgosłupa, czy ćwiczenia na kręgosłup dla seniorów? A może ćwiczenia na kręgosłup dla pacjentów z osteoporozą lub ćwiczenia na kręgosłup dla biurowców? Co wybrać? Które z nich będą dla ciebie najlepsze?

Otóż, dobre ćwiczenia na kręgosłup charakteryzują się przede wszystkim łatwością w wykonaniu. Najważniejszym aspektem we wzmacnianiu kręgosłupa jest bezpieczeństwo i prostota ćwiczeń. Gdy ćwiczysz samemu warto postawić na takie ćwiczenia, które są w pełni bezpieczne i nie wymagają asysty drugiej osoby. Poniżej przedstawiamy kilka prostych ćwiczeń na kręgosłup, które bez problemu wykonasz sam w domu.

Pamiętaj jednak, najlepsze ćwiczenia na kręgosłup to te zlecone przez specjalistę i dostosowane indywidualnie do twojego poziomu sprawności i problemu, z którym się zmagasz!

Podstawowe ćwiczenia na zdrowy kręgosłup

1. Ćwiczenie na kręgosłup — mostek

Wykonywanie mostka to świetny sposób na wzmocnienie mięśni kręgosłupa. To bardzo proste ćwiczenie, do którego nie potrzebujesz żadnego specjalistycznego sprzętu. Pracujesz jedynie z ciężarem własnego ciała. Możesz wykonać je w każdym miejscu, również w domu. Jak więc zabrać się za wykonanie tego ćwiczenia?

  • Połóż się na ziemi na plecach.
  • Ugnij nogi w kolanach, delikatnie rozszerz stopy.
  • Łokcie zegnij, a dłonie połóż mniej więcej przy głowie.
  • Gdy już opanowałeś tę pozycję, podnieś ciało.
  • Unieś miednicę, przenosząc ciężar ciała na ręce i stopy.
  • Wygnij się wypychając biodra do góry.
  • Utrzymaj pozycję mostka przez kilka sekund i powróć do pozycji wyjściowej. Powtórz ćwiczenie kilka razy.

2. Ćwiczenie na kręgosłup — balans

Ćwiczenie na kręgosłup balans, to świetny sposób na dbanie o kręgosłup. Pozycja wyjściowa tego ćwiczenia to klęk podparty. Gdy już jesteś w tej pozycji, zrób następujące ruchy:

  • powoli wyciągnij prawą dłoń w przód, a lewą nogę w tył.
  • Wytrzymaj kilka lub kilkanaście sekund w tej pozycji, a następnie zegnij prawą rękę i lewą rękę tak, by dotknęły się one wzajemnie pod tułowiem.
  • Wróć do pozycji wyjściowej.
  • Powtórz ćwiczenie na drugą stronę ciała i wykonaj co najmniej 5 takich powtórzeń na każdą stronę.

3. Ćwiczenie na kręgosłup — deska

  • Połóż się na brzuchu, a następnie z tej pozycji podeprzyj się na przedramionach.
  • Ręce w stawie łokciowym powinny być zgięte pod kątem prostym. Unieś tułów na palcach stóp i przedramionach.
  • Plecy trzymaj wyprostowane, napnij lekko mięśnie brzucha oraz mięśnie pośladków.
  • Biodra, barki i pięty powinny tworzyć jedną, prostą linię. Głowa powinna być skierowana w podłoże.
  • Utrzymaj taką pozycję przez co najmniej 10 sekund i powtórz ćwiczenie na kręgosłup 3 razy.

4. Ćwiczenie na kręgosłup — koci grzbiet

Czy zmniejszenie dolegliwości bólowych w odcinku piersiowym jest możliwe za pomocą ćwiczeń? Koniecznie to sprawdź. Ćwiczenia na ból kręgosłupa piersiowego takie jak koci grzbiet mogą pomóc Ci zwalczyć nieprzyjemne dolegliwości kręgosłupa. Wykonaj koci grzbiet w następujący sposób:

  • W klęku podpartym schowaj lekko głowę między ramiona.
  • Ciężar ciała przenieś na górną część ciała.
  • Unieś maksymalnie wysoko grzbiet do góry, a głowę schowaj i opuść w dół.
  • Przytrzymaj taką pozycję przez kilka sekund, a następnie wróć do pozycji wyjściowej.
  • Powtórz to ćwiczenie w 3 seriach po ok. 8-12 powtórzeń.

5. Ćwiczenie na kręgosłup — unoszenie bioder

Miewasz ból dolnego odcinka kręgosłupa? To jedna z lepszych propozycji ćwiczenia na kręgosłup lędźwiowy.

  • Leżenie na plecach rozpoczyna to ćwiczenie. Ręce opuść wzdłuż tułowia, nogi ugnij w stawie kolanowym, stopy trzymaj płasko na podłodze.
  • Napnij delikatnie mięśnie brzucha i pośladków i unieś biodra. Kolana, barki i biodra powinny tworzyć linię prostą.
  • Pozostań w takiej pozycji przez kilkanaście sekund i wróć do pozycji wyjściowej.
  • Zrób to ćwiczenie kilkukrotnie.

Jakie ćwiczenia na kręgosłup polecamy? (Ćwiczenia na kręgosłup do wykorzystania w domu)

Rozgrzewka do ćwiczeń na ból kręgosłupa

Myślisz, że unikanie ćwiczeń przy bólu kręgosłupa jest prawidłowe? Nic bardziej mylnego! Są oczywiście skrajne przypadki, kiedy ruch nie jest wskazany, jednak w większości to bezczynne siedzenie szkodzi kręgosłupowi! Jednym ze sposobów na zmniejszenie dolegliwości bólowych jest codzienne wykonywanie ćwiczeń. Przed ich rozpoczęciem oczywiście wskazane jest odpowiednie przygotowanie. A więc, jaka powinna być rozgrzewka do ćwiczeń na ból kręgosłupa?

Rozgrzewka powinna zawierać ćwiczenia rozciągająco-mobilizujące struktury w obrębie kręgosłupa.

Ćwiczenia na kręgosłup szyjny

Ćwiczenia na kręgosłup szyjny i piersiowy bywają podobne. Jednak najskuteczniejsze ćwiczenia na ból kręgosłupa szyjnego to przede wszystkim te rozciągające mięśnie szyi oraz karku. Odpowiednie mogą okazać się także ćwiczenia izometryczne i te zwiększające stabilizację kręgosłupa.

Ćwiczenia na ból kręgosłupa piersiowego (w tym ćwiczenia na ból łopatki)

Ćwiczenia mobilizujące w obrębie odcinka mogą być zbawieniem dla osób odczuwających ból w tym miejscu. Nie należy jednak zapominać o równie ważnej roli ćwiczeń rozciągających i tych ”otwierających” klatkę piersiową.

Ćwiczenia na kręgosłup lędźwiowy (w tym domowe ćwiczenia na kręgosłup lędźwiowy i ćwiczenia na bóle krzyża)

Ćwiczenia na bolące lędźwie kręgosłupa są ważne, jednak nie należy zapominać o tym, że ból kręgosłupa lędźwiowego często bywa wywołany poprzez lekceważenie zasady prawidłowego wykonywania czynności dnia codziennego. Bardzo ważnym elementem przy prowadzeniu siedzącego trybu życia, są częste zmiany pozycji, tak aby odżywić kręgosłup. Jeżeli jednak ból już wystąpił warto wykonywać ćwiczenia skupiające się zmniejszeniu jego sztywności, uzyskaniu pożądanego zakresu ruchu, a następnie wzmocnieniu mięśni w nowym zakresie ruchu. .

Ćwiczenia niewskazane przy bólu kręgosłupa, a także kto nie może wykonywać ćwiczeń na kręgosłup?

Osoby, które mają niepokojące bóle kręgosłupa nie powinny same go wzmacniać. Warto najpierw zdiagnozować problem u ortopedy lub fizjoterapeuty. W Go On Clinic nasi specjaliści zajmą się Tobą w najlepszy możliwy sposób! Osoby, które posiadają zwyrodnienia, czy zaawansowane skrzywienia kręgosłupa również powinny odpuścić trening. Zawsze warto skonsultować rodzaj ćwiczeń ze specjalistą, aby wykluczyć możliwość pogłębienia się wady.

Najczęściej podnoszenie ciężkich przedmiotów w nieprawidłowy sposób może przynieść opłakane skutki. Warto edukować się o poprawnej technice wykonywania czynności pod obciążeniem. Unikniemy w ten sposób niepotrzebnych urazów pleców, które mogą okazać się bardzo poważne.

ćwiczenia na mięśnie kręgosłupa

Praca siedząca a ból kręgosłupa (jakie ćwiczenia wykonywać – uniwersalne wskazówki)

Choroby wymagające ćwiczeń na kręgosłup to jedyne wskazanie do ich wykonywania? Pracujesz na siedząco, a więc zapewne ból dolnego odcinka kręgosłupa jest Ci już znany? Jeżeli tak, to wiesz już jaka jest odpowiedź na pierwsze pytanie. Niestety wiele osób zapomina o tym, że regularne wykonywanie ćwiczeń na kręgosłup jest świetną profilaktyką dla jego jak najdłuższej wydolności.

A więc co robić przy bólu kręgosłupa? W górnej części artykułu znajdziesz skuteczne ćwiczenia na kręgosłup dla osób siedzących.

Natomiast poniżej przedstawiamy ci przyrządy, które mogą okazać się przydatne w terapii twojego kręgosłupa:

  • piłka fitness
  • roller i piłki do masażu tkanek głębokich,
  • taśmy oporowe,
  • poduszka sensomotoryczna,
  • czy mata do akupresury.

Co można jeszcze zrobić, gdy kręgosłup wciąż boli?

Kiedy ćwiczenia na zmniejszenie bólu kręgosłupa nie pomagają to możliwe, że mamy do czynienia z bardziej skomplikowanym problemem. W takiej sytuacji warto umówić się na wizytę u specjalisty. Zarówno fizjoterapeuta, jak i ortopeda, po dokładnym wywiadzie i sprawdzeniu stanu zdrowia pacjenta, stwierdzą co robić przy bólu kręgosłupa i wdrożą odpowiedni plan leczenia.


Julita-terapia-manualna-7114-1200x795.jpg

15 stycznia 2024 Wszystkie

Każda wizyta u fizjoterapeuty poprzedzona jest odpowiednim wywiadem. Zestawy pytań, które zadaje specjalista mogą się od siebie różnić w zależności od przyczyny, z którą zjawił się pacjent czy też specjalizacji fizjoterapeuty. Bez wątpienia, dobrze przeprowadzony wywiad możemy zaliczyć do jednego z najważniejszych etapów leczenia.

O co może Cię spytać fizjoterapeuta?

W fizjoterapii badanie chorego jest bardzo ważne w kontekście wykrywania różnego rodzaju nieprawidłowości. Aby terapia była skuteczna, najpierw musi zostać postawiona trafna diagnoza, do której wdrożenia niezbędne będzie przeprowadzenie dokładnego wywiadu.

To podstawowy element  całego procesu diagnostycznego. Najważniejszym celem wywiadu oprócz informacji o danej dysfunkcji jest odpowiednie nawiązanie relacji pomiędzy specjalistą a pacjentem. Przeprowadzenie wywiadu to bez wątpienia sztuka, ponieważ fizjoterapeuta musi wykazać się nie tylko odpowiednią i fachową wiedzą medyczną, ale również empatią, poprawną komunikacją, kreatywnością czy umiejętnością krytycznego myślenia. Szczególnie ta pierwsza cecha – empatia, pozwala na zbudowanie realnej i silnej relacji z pacjentem. To czynnik, który zdecydowanie ułatwi późniejszą pracę i będzie pozytywnie rzutował na efekt terapeutyczny, a także osiągane cele.

Przygotowanie wywiadu powinno obejmować zarówno język specjalistyczny, ale jednocześnie wyjaśniać problem prostym językiem, który będzie w pełni zrozumiały dla pacjenta.

Przygotowanie wywiadu przez specjalistę – jaki tekst wywiadu jest najczęściej praktykowany?

Wywiady z informacjami dotyczącymi samopoczucia są bardzo ważną częścią badań zdrowotnych. Fizjoterapeuta redagując tekst wywiadu musi wziąć przede wszystkim pod uwagę istotność takich informacji jak dane osobowe, a także objawy z którymi zgłasza się pacjent. A więc jak napisać wywiad, żeby zawierał te informacje? Bez wątpienia muszą zostać w nim uwzględnione adnotacje takie jak:

  • data sporządzenia wywiadu,
  • podstawowe dane osobowe,
  • wywiad rodzinny,
  • objawy (zarówno te ogólne, jak i ze strony poszczególnych układów),
  • dokładna historia choroby,
  • informacje dotyczące alergii, przyjmowanych przewlekle leków, ostatnich hospitalizacji,
  • wywiad socjalny,
  • nawyki pacjenta, rodzaj wykonywanej pracy,
  • zapis wywiadu.

Liczba pytań w wywiadzie może być różna i najczęściej uwarunkowana jest stopniem skomplikowania przyczyny, z którą pacjent zgłosił się na wizytę. Pytania otwarte w wywiadzie występują zazwyczaj w przeważającej ilości, ale zazwyczaj nie brakuje w nim również pytań zamkniętych.

Czy wywiady różnią się od siebie w zależności od chorób z jakimi zgłaszają się pacjenci?

Przy pojawieniu się dysfunkcji dążymy do jak najszybszego zdiagnozowania jej i wyleczenia. Wywiad różni się jednak w zależności od tego z jaką patologią mamy do czynienia. Spośród częstych przyczyn, z którymi pacjenci zgłaszają się do specjalisty wyróżnić można:

  • Uszkodzenia nerwów obwodowych – w tej sytuacji należy ustalić czas wystąpienia pierwszych objawów porażenia oraz ich miejsce. Uszkodzenie nerwu obwodowego wiążę się z dość charakterystycznymi dysfunkcjami rozpatrywanymi w kontekście klinicznym.
  • Schorzenia zapalne – bardzo ważne jest jak najszybsze i dokładniejsze ustalenie kiedy pojawiły się pierwsze objawy, ponieważ w tym przypadku czas może mieć kluczowe znaczenie dla wyboru odpowiedniej terapii i tym samym sukcesu leczenia. W tym przypadku zmiana pozycji lub wykonywanie specyficznych ruchów nie powinno mieć wpływu na dolegliwości. Ból jest stały i ciągły.
  • Choroby przewlekłe – należy zwrócić uwagę na moment, w którym pojawiły się pierwsze dolegliwości. Ważną informacją jest również nasilenie bólu podczas wykonywania konkretnych ruchów. Chory powinien także przedstawić wyniki leczenia farmakologicznego.
  • Wywiad pediatryczny – istotnymi informacjami są: przebieg ciąży, rozwój psychoruchowy noworodka, informacje o przebiegu ciąży.

O co może zapytać Cię fizjoterapeuta podczas wywiadu?

Każdorazowa wizyta u specjalisty wiąże się ze specjalnym wywiadem przed przystąpieniem do dalszych kroków, w tym leczenia. Jedno z pierwszych pytań, które może ci zadać specjalista może wiązać się z:

  • głównymi dolegliwościami, z którymi wchodzisz do gabinetu. Najczęściej jest to szeroko rozumiany i różnie interpretowany ból. Mniej popularnymi dolegliwościami mogą być ograniczony zakres ruchu w stawach (ROM), niedowład, usztywnienia stawowe. Czasami zdarza się, że pacjent informuje, że ból po jakimś czasie zniknął. Może to oznaczać poważniejszy problem z uszkodzonymi strukturami nerwowymi (np. porażony nerw). W wywiadzie każda informacja dotycząca objawów przekazana przez pacjenta jest bardzo cenna.
  • Fizjoterapeuta może zapytać również o to, w jaki sposób doszło do urazu / pojawienia się dolegliwości. Ze względu na okres w jakim dana dolegliwość aktualne się znajduje dzielimy je na: ostre, podostre i przewlekłe.
  • Na wizycie często padają również pytania o krewnych i przodków, czyli tzw. wywiad rodzinny. Dotyczą głównie tego czy u nich również występowały dane schorzenia lub deformacje, ale także wszelkie pytania związane z rodziną i przebytymi przez nią chorobami (lub obecnie trwającymi).

Rodzaje bólu w diagnostyce urazów

Ból bez wątpienia należy do najczęściej występujących objawów, z którymi pacjenci szukają pomocy u specjalistów. Jego charakter i dokładny opis, może przynieść wiele cennych informacji dla specjalisty przeprowadzającego wywiad. Z racji tego, że ból jest odczuciem subiektywnym to najczęściej dobrze przedstawiona jego charakterystyka przez pacjenta może decydować o trafnie postawionej diagnozie i wdrożeniu odpowiedniej terapii. Do najczęstszych postaci bólowych z jakimi może spotkać się fizjoterapeuta należą:

  • Ból poranny – to np. charakterystyczna cecha zmian zwyrodnieniowych, które są już w zaawansowanym stadium. Pacjent zazwyczaj opisuje ten ból jako dość ostry i pojawiający się zaraz po wstaniu z łóżka. Ulega on zmniejszeniu lub całkowicie zanika „po rozruszaniu się”. Może występować również na podłożu zmian reumatoidalnych – na przykład w przebiegu RZS.
  • Ból nasilający się wieczorem – on również może świadczyć o powstawaniu zmian zwyrodnieniowych, ale także może wynikać z przeciążenia. W tym drugim przypadku pacjent rano czuje się bardzo dobrze i nie odczuwa żadnego dyskomfortu. Ból narasta stopniowo po wysiłku fizycznym. Często pod koniec dnia pacjent może czuć potrzebę położenia się w celu odciążenia struktur stawowych i mięśniowych.
  • Ból nocny – podczas diagnozy bardzo istotne jest ustalenie dokładnej pozycji, w której dolegliwości występują. To bardzo charakterystyczny ból dla takich chorób jak: zespół korzeniowy kręgosłupa, napady dny moczanowej, kostniak kostnawy, zespół cieśni kanału nadgarstka i tym podobne.
  • Ból promieniujący – ten ból powstaje na skutek drażnienia struktur nerwowych. Dość często jest przyczyną stawiania błędnych hipotez w diagnostyce. Świetnym przykładem jest popularny błąd polegający na rozpoznaniu bólu, który promieniuje wzdłuż strony uda przednio-przyśrodkowej do kolana jako choroby stawu kolanowego. Prawdziwą przyczyną bólu najczęściej w tym przypadku jest drażnienie gałęzi nerwu przez proces chorobowy odbywający się w biodrze.
  • Ból ciągły – w takim wypadku specjalista powinien pomyśleć o tak zwanej „czerwonej fladze”, bowiem ból ciągły, który w ciągu dnia nie ustępuje nawet na chwile oraz żadne komponenty na niego nie wpływają, może świadczyć o zmianach na podłożu nowotworowym.

O co zapytamy Cię w GO ON CLINIC?

W naszej klinice fizjoterapeutycznej podczas wywiadu możesz zostać zapytany o podstawowe dane osobowe, obecny stan zdrowia (ale także przebyte choroby), zażywane przewlekle leki, przebieg standardowego dnia, czyli np. rodzaj wykonywanej pracy, codzienne nawyki itd., opis problemu, z którym zgłaszasz się do naszego specjalisty (kiedy się pojawił, co go wywołuje, gdzie występuje, czy jest on bolesny i jeżeli tak to jaki jest to ból, czy promieniuje, kiedy się pogarsza i polepsza, czy jest ciągły czy przerywany i tym podobne).

Pamiętaj, że do wywiadu należy się odpowiednio przygotować (weź ze sobą całą niezbędną dokumentację medyczną), a przede wszystkim bądź podczas jego trwania szczery. Często wywiad jest najważniejszym elementem diagnostyki i to od jego rzetelności i prawidłowego przeprowadzenia zależą dalsze efekty leczenia.

Oprócz wywiadu podmiotowego (jakim jest wywiad), przeprowadzamy również badanie przedmiotowe, zwane także fizykalnym. Podczas jego trwania, indywidualnie do przypadku zostaną dobrane specjalistyczne narzędzia diagnostyczne np.: testy kliniczne, testy funkcjonalne, ocena wzorców ruchowych i wiele innych metod stosowanych przez naszych fizjoterapeutów.

Fizjoterapeuta może również zasugerować ci (ale nie zlecić – to może zrobić jedynie lekarz) wykonanie dodatkowych badań obrazowych (takich jak ultrasonografia, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, czy badanie rentgenowskie) w celu zwiększenia prawdopodobieństwa szybkiego postawienia trafnej diagnozy.

Bibliografia

  • Wiktora Dega ortopedia i rehabilitacja. Red. Kruczyński, Jacek . : PZWL Wydawnictwo Lekarskie, 2019, 808 s. ISBN 978-83-200-5889-5
  • Rehabilitacja medyczna. Red. Kiwerski, Jerzy . Warszawa: PZWL Wydawnictwo Lekarskie, 2007, 701 s. ISBN 978-83-200-3563-6

Lukasz-rehabilitacja-7795-1200x800.jpg

1 stycznia 2024 Wszystkie

Fizjoterapia przed zawodami sportowymi

Praca w sporcie jako fizjoterapeuta wymaga dużego zaangażowania, wiedzy i bez wątpienia umiejętności funkcjonowania pod presją czasu i pod dużą odpowiedzialnością. Wiele osób zastanawia się – co to jest fizjoterapia sportowa i czy w ogóle warto z niej skorzystać przed zawodami sportowymi? Jakie techniki stosujemy jako fizjoterapeuci i na czym polega trening medyczny? Czy dzięki fizjoterapii możliwy jest powrót pełnej sprawności fizycznej po przebytej kontuzji? Odpowiedzi na te pytania znajdziesz poniżej. Rola fizjoterapii w sporcie, zwłaszcza przed zawodami sportowymi jest nieoceniona. Rehabilitacja i fizjoterapia sportowa mogą przybierać przeróżne formy, o których dowiesz się w dalszej części artykułu.

Rehabilitacja sportowa (fizjoterapia ogólna i kompleksowe programy rehabilitacji sportowej)

Na czym polega rehabilitacja sportowa? Otóż fizjoterapia w sporcie opiera się o rozmaite programy treningowe i metody terapii dobierane indywidualnie do każdego pacjenta. Podejmowane przez fizjoterapeutę sportowego decyzje w tej sprawie zwykle ustalane są na podstawie wielu czynników. Zazwyczaj na finalnie obrane cele fizjoterapii sportowej i to, jaka forma fizjoterapii będzie przeprowadzana, wpływają głównie aktualne potrzeby sportowca, którymi mogą być:

  • profilaktyka urazów – mająca kluczowe znaczenie dla każdego, kto nie chce paść ofiarą czyhających z każdej strony niebezpieczeństw takich jak poważne urazy sportowe, zwłaszcza przed zawodami,
  • edukacja sportowa np. w zakresach takich jak pierwsza pomoc, zapobieganie urazom sportowym, najczęstsze urazy sportowe, leczenie urazów, czy profesjonalne wspomaganie,
  • leczenie urazów sportowych i powrót do pełnej sprawności fizycznej
  • profesjonalne wspomaganie treningu medycznego,
  • przygotowanie przedstartowe,
  • poprawa wyników sportowych i optymalizacja osiągnięć,
  • regeneracja powysiłkowa – np. masaż po wysiłku fizycznym,
  • czy kompleksowa i stała współpraca z fizjoterapeutą zapewniająca wsparcie pacjenta na wszystkich powyższych płaszczyznach.

Oprócz powyższych aspektów, podczas ustalania planów działania, jakimi są programy rehabilitacji sportowej, brane są również pod uwagę czynniki takie jak: indywidualne predyspozycje sportowca (np. jego zdolności regeneracyjne), motywacja (czy będzie systematyczny w trakcie trwania procesu dążenia do wspólnie wyznaczonego celu), czy odczuwa jakieś dolegliwości bólowe (występowanie bólu może negatywnie wpływać na terapię i wydłużyć czas, jaki zajmie profesjonalne wspomaganie), jego ogólny stan zdrowotny i samopoczucie (im lepszy będzie stan wyjściowy sportowca, tym większe szanse na to, że wybrana forma fizjoterapii będzie skuteczna), występujące przeciwwskazania do fizjoterapii (w przypadku ich wystąpienia niektóre metody terapii będą musiały zostać wykluczone).

Cele fizjoterapii sportowej i rola fizjoterapii w sporcie

Czy myślałeś kiedyś o tym, czym w sztabie sportowców zajmuję się fizjoterapeuta? Jaką rolę odgrywa fizjoterapia w sporcie? Otóż, widok tego specjalisty w takim środowisku nie jest niczym nadzwyczajnym. Korzyści z fizjoterapii sportowej w tym zawodzie czerpie każdy, kto choć raz ucierpiał z powodu przeciążeń czy kontuzji, które występują tu na porządku dziennym. Różne rodzaje kontuzji sportowych mogą zdarzyć się na każdym etapie podejmowania wysiłku fizycznego (zarówno amatorskim, jak i wyczynowym). W głównej mierze spowodowane jest to tym, że organizm sportowca prawie każdego dnia narażany jest poprzez kumulowanie się przeciążeń na błahe kontuzje, jak i poważne urazy sportowe. Nie bez winy zostają tu wysoko stawiane wymagania oraz ciążąca na sportowcu presja. Dlatego tak ważne jest, aby fizjoterapeuta sportowy podczas rehabilitacji zadbał również o wsparcie pacjenta nie tylko fizyczne, ale także psychiczne.

Rola fizjoterapii w sporcie jest nieoceniona. Działania, jakie podejmuje fizjoterapeuta sportowy, zawsze dobierane są indywidualnie do podopiecznego. Zazwyczaj jednak terapia fizjoterapeutyczna skupia się na przygotowaniu organizmu sportowca do najwyższej możliwej sprawności, tak aby zoptymalizować osiągnięcia. A to wszystko po to by metody fizjoterapii sportowej wzniosły go na poziom, na którym sportowiec będzie mógł wykonywać swój zawód w pełni bezpiecznie i na najwyższym poziomie.

Z czym mierzą się na co dzień fizjoterapeuci sportowi? Czyli wyzwania fizjoterapeutów sportowych

Praca fizjoterapeuty bez wątpienia wiąże się z dużą presją czasu, biorąc pod uwagę fakt, że wiele sportowców sięga po usługi fizjoterapeuty sportowego z powodu zbliżających się zawodów. Doświadczeni fizjoterapeuci sportowi, stojący u boku największych sportowców, mają na sobie także wielką odpowiedzialność za optymalizacje osiągnięć podopiecznego i to, jak potoczy się jego dalsza kariera sportowa. Błędy, które popełni, mogą rzutować na wynik końcowy sportowca podczas zawodów.

Trening medyczny, który wymaga częstego przeprowadzania i nadzorowania, w celu czerpania przez sportowca jak największej ilości korzyści z fizjoterapii sportowej jest także czasochłonny i nierzadko wiąże się z ciągłą, ciężką pracą i wyjazdami.

Usługi fizjoterapeuty sportowego – jakie są metody fizjoterapii sportowej i sprzęt dla fizjoterapeutów sportowych?

Wdrażane kompleksowe programy rehabilitacji sportowej przez fizjoterapeutę sportowego mają na celu jak najlepiej pomóc jego podopiecznemu. Narzędzia, jakie daje nam aktualnie nowoczesna fizjoterapia sportowa z dozą dużej pewności, odpowiednio zastosowane, są w stanie zupełnie wykluczyć poważniejsze kontuzje z życia sportowca.

Fizjoterapeuta sportowy bez wątpienia jest specjalistą dla każdej aktywnej osoby. Praktyka fizjoterapii sportowej zapewnia specjalistom różne metody leczenia urazów sportowych, jak i te, które mogą być stosowane profilaktycznie lub w celach takich jak np. regeneracja powysiłkowa. Praca w sporcie rzuca pod nogi wiele wyzwań fizjoterapeutom, to w głównej mierze od nich zależy jakie techniki stosujemy u danego pacjenta. Metody terapii zawsze dobierane się indywidualnie i mogą obejmować praktyki takie jak:

  • diagnostyka funkcjonalna,
  • terapia manualna,
  • masaż leczniczy,
  • kinezyterapia,
  • trening medyczny,
  • fizykoterapia i odnowa biologiczna,
  • kinesiotaping,

A jaki może być sprzęt dla fizjoterapeutów sportowych? W zależności od tego, jakie programy treningowe zostaną podjęte i jakie są potrzeby sportowca, zawsze można skorzystać z różnego rodzaju sprzętu rehabilitacyjnego. Od stołów rehabilitacyjnych, przez akcesoria do ćwiczeń, po urządzenia fizykoterapeutyczne.

Fizjoterapia drużyn sportowych

Praca fizjoterapeuty sportowego może obejmować także obszar, jakim jest fizjoterapia drużyn sportowych. Wiele sportowców zajmujących się różnymi dyscyplinami sportowymi ma w swojej kadrze fizjoterapeutę. Jak rehabilitacja sportowa pomaga w tym przypadku?

Podobnie jak w procesie indywidualnym, kompleksowe rehabilitacje i wyzwania fizjoterapeutów sportowych dla klubu czy drużyny sportowej obejmują

  • fizjoterapię ogólną
  • poprawę wyników sportowych
  • programy treningowe uwzględniające powrót pełnej sprawności fizycznej zawodników
  • edukację sportową
  • przygotowanie przedstartowe
  • kompleksowe wsparcie pacjenta
  • masaż po wysiłku fizycznym, jako odnowa biologiczna

Praktyka fizjoterapii sportowej w tym przypadku będzie różniła się tym, że doświadczeni fizjoterapeuci sportowi mają pod swoją opieką nie jednego, a wiele jednostek. Stąd profesjonalne wspomaganie większej ilości osób może przysparzać także większe trudności.

Rehabilitacja i fizjoterapia sportowa – korzyści z pracy z fizjoterapeutą sportowym

Wdrażanie procesu jakim jest fizjoterapia sportowa jest nieoceniona, zarówno w profilaktyce, jak i w edukacji i właściwej rehabilitacji sportowej. Do głównych korzyści z fizjoterapii sportowej zalicza się:

  • zapobieganie urazom sportowym (np. urazy mięśniowe, poprzez podjęcie działań profilaktycznych i edukacje z zakresów takich jak unikanie kontuzji lub jak rehabilitacja sportowa pomaga w zapobieganiu ich wystąpienia),
  • leczenie urazów sportowych (terapia fizjoterapeutyczna oferuje różne skuteczne metody leczenia urazów sportowych),
  • edukacja sportowa (doświadczeni fizjoterapeuci sportowi z pewnością uświadomią pacjenta jakie rodzaje kontuzji sportowych na niego czyhają, jakie są najczęstsze urazy sportowe, jak osiągnąć powrót pełnej sprawności fizycznej, czy jak udzielić pierwszą pomoc),
  • diagnostyka funkcjonalna (diagnostyczna rola fizjoterapii sportowej jest również bardzo ważna, dzięki niej możliwe jest namierzenie dysfunkcji, które mogą wypływać na czynniki takie jak poprawa wyników sportowych czy optymalizację osiągnięć.
  • ciągłe wsparcie pacjenta (zarówno od strony fizycznej, jak i psychicznej, dzięki czemu będzie mógł w pełni skupić się na wykonywaniu swojego zawodu jak najlepiej).

Korzyści z pracy z fizjoterapeutą sportowym jest oczywiście o wiele więcej. Przyjdź do nas i sam się przekonaj! Jeżeli szukasz miejsca na odbycie swojej wizyty z zakresu fizjoterapii sportowej we Wrocławiu, gdzie otrzymasz szybką diagnozę, kompleksową opiekę, a leczenie zostanie wdrożone natychmiastowo, wybierz GO ON CLINIC i już dziś zarezerwuj wizytę telefonicznie, dzwoniąc pod numer 530 30 50 40. W celu ustalenia terminu wizyty możesz również odwiedzić nas we Wrocławiu na ulicy Strzegomskiej 138/6 lub skontaktować się z nami mailowo pod adresem kontakt@goonclinic.pl, lub kliknij przycisk poniżej i umów się do nas na wizytę online.


trening-3932-1200x821.jpg

25 grudnia 2023 Wszystkie

Czy będąc sportowcem miewanie kontuzji jest czymś normalnym? Otóż, kontuzje bez wątpienia są wkalkulowane w sport. Ich występowanie uwarunkowane jest najczęściej stopniem kontuzjogenności danej dyscypliny sportowej, a także ilością bezpośredniego kontaktu fizycznego między zawodnikami. Każdy kto uprawia sport, zwłaszcza regularnie, wie, że oprócz źródła zdrowia niesie on za sobą także duże ryzyko kontuzji. Tutaj z pomocą przychodzi profilaktyka, czyli wszelkie działania skupiające się na tym aby do niej nie dopuścić. A więc, czy minimalizowanie ryzyka kontuzji za pomocą działań profilaktycznych jest możliwe? Jak najbardziej! Zapobieganie kontuzjom przy aktywności fizycznej jest bardzo ważne, jednak nie zawsze udaje się ich uniknąć. Tak więc, co zrobić w sytuacji, w której mimo wszystko nabawimy się kontuzji? Koniecznie czytaj dalej!

Kontuzja czy uraz? – czyli czym właściwie jest kontuzja (najczęstsze przyczyny kontuzji)

Kontuzja sportowa to nic innego jak pokłosie urazu powstałego (najczęściej) w obrębie narządu ruchu. Uraz zaś definiujemy jako działanie energii zewnętrznej, wskutek której dojść może do wyżej wspomnianego uszkodzenia, jakim jest kontuzja. Często dwa te pojęcia używane są zamiennie, jako swoje synonimy. Pod słowem kontuzja sportowa kryje się naprawdę wiele dysfunkcji, takich jak:

  • skręcenie – skręcenie to inaczej dysfunkcja tkanek miękkich, które stabilizują staw. Skręcenie możemy zaobserwować gdy podczas ruchu dochodzi do przekroczenia fizjologicznego zakresu ruchomości stawu.
  • zwichnięcie stawu – (np. zwichnięcie stawu barkowego, czy zwichnięcie stawu skokowego) to nic innego jak niefizjologiczne przemieszczenie się (dyslokacja) kości względem siebie.
  • stłuczenie – to obrażenie zamknięte, bez przerwania ciągłości skóry, powstałe w wyniku urazu mechanicznego.
  • złamania – złamanie określane jest mianem przerwania ciągłości tkanki kostnej na skutek urazu.
  • naciągnięcie, naderwanie i zerwanie – naciągnięcie to stan, w którym ciągłość włókien mięśniowych traci poniżej pięciu procent, natomiast każda wartość powyżej wskazuje nam już naderwanie. Całkowite przerwanie ciągłości mięśnia zaś nazywane jest zerwaniem.

Kontuzja może powstać wskutek:

  • zbyt intensywnego lub źle przeprowadzonego treningu,
  • przeciążeń organizmu,
  • trudnych warunków atmosferycznych,
  • bezpośredniego urazu,
  • braku odpowiedniej rozgrzewki, przygotowującej organizm do wysiłku fizycznego
  • wadliwego sprzętu sportowego,
  • lub w sytuacji gdy pominięty został jakiś etap leczenia kontuzji i nastąpił za szybki powrót do aktywności fizycznej.

Jak zapobiegać kontuzjom przy aktywności fizycznej?

Uprawianie sportu, zwłaszcza w sposób regularny, jest zdecydowanie czymś korzystnym dla naszego organizmu i niesie dla niego wiele pozytywnych skutków. Jednak nieodpowiednie przygotowanie do treningu lub przeciążenie organizmu może prowadzić do powstawania urazów sportowych. Dlatego tak istotne jest poznanie czynności, które pomagają im zapobiec:

  • odpowiednia rozgrzewka przed aktywnością fizyczną,
  • stopniowanie obciążenia (zwłaszcza u osób, które są już po przebytej kontuzji),
  • współpraca z fizjoterapeutą/lekarzem/wykwalifikowanym trenerem,
  • rozciąganie po treningu,
  • odpowiednia technika wykonywania ćwiczeń (jeżeli nie masz pewności czy wykonujesz dany ruch poprawie, zawsze pytaj osoby bardziej doświadczone. Świetnym pomysłem będzie również skorzystanie z usług fizjoterapeuty sportowego, zarówno przed rozpoczęciem treningu, jak i w trakcie jego trwania),
  • odpowiednia regeneracja powysiłkowa i zbilansowana dieta.

Kontuzja i ból – klasyfikacja bólu

Do oceny natężenia bólu możemy użyć wielu funkcjonujących w szeroko pojętej medycynie skal, jedną z nich jest, chociażby wyżej już wspomniana skala VAS. Oprócz niej istnieją również inne metody oceny bólu, a najczęściej wykorzystywane skale oceny nasilenia bólu to:

  • skala słowna,
  • skala obrazkowa,
  • skala numeryczna,
  • skala Laitinena i inne.

Opracowane skale oceny mają za zadanie pomóc w stawianiu diagnozy, planowaniu, a także ocenie skuteczności leczenia przeciwbólowego i terapii.

Masz kontuzję? Nie bagatelizuj jej!- Jak może pomóc fizjoterapeuta?

Zastanawiasz się pewnie – dlaczego kontuzja przytrafiła się mi? Myślisz może, że twoja kontuzja nie wymaga leczenia, a ból sam minie? Zastanawiasz się czy nie łatwiej będzie lekceważyć kontuzję, która Ci się przytrafiła z nadzieją na brak konsekwencji zdrowotnych? Boisz się, że unieruchomienie ciała w miejscu wystąpienia kontuzji jest jedynym rozwiązaniem na jej wyleczenie? Niekoniecznie.

Jakie mogą być konsekwencje braku leczenia, zwłaszcza kiedy jest to poważna kontuzja?

Kontuzja i ból to stany, których nigdy nie należy lekceważyć. Nabawianie się kontuzji i niepodjęcie działań leczniczych może doprowadzić do pogłębienia urazu, a w skrajnych przypadkach nawet do niepełnosprawności.

Najczęstsze rodzaje kontuzji

Wyróżnia się różne rodzaje kontuzji. Głównie klasyfikuje się je na podstawie obszaru, w którym wystąpiły, ale także ze względu na rodzaj uprawianego sportu (w dalszej części najczęstsze kontuzje sportowe), czas ich trwania, czy okoliczności powstania.

Kontuzja barku

Czym objawia się kontuzja barku? W zależności od jednostki chorobowej jaką bark zostanie objęty (zwichnięcie barku, niestabilność barku, czy uszkodzenie stożka rotatorów) objawy kontuzji mogą się od siebie różnić. Najczęściej jednak są to: ból, obrzęk, niestabilność, ograniczenie zakresu ruchomości, czy obniżona siła mięśniowa.

Kontuzja nadgarstka

Kontuzja ręki to jedna z najpopularniejszych kontuzji występujących u pacjentów. Często nawet niegroźny upadek na rękę może spowodować uraz, tj. złamanie czy zwichnięcie nadgarstka. Aby zapobiegać takim urazom należy zwrócić uwagę na odpowiedni trening tej grupy mięśniowej. Tak, nadgarstek też posiada mięśnie, które warto wzmacniać, ćwiczyć, rozciągać i rozgrzewać. Dzięki temu zawsze będzie gotowy do pełnych obciążeń, a ryzyko kontuzji w sporcie zmniejszy się znacząco.

Kontuzja pachwiny

Zastanawiasz się pewnie – czym właściwie jest kontuzja pachwiny? To uraz w okolicy krocza, który wiąże się często z dość silnym bólem. Urazy pachwiny wywołać mogą między innymi: nieodpowiednia rozgrzewka, złe przygotowanie do ćwiczeń, zbyt szybki i energiczny ruch nogą, zbyt duże obciążenie dolnych grup mięśniowych. Poza czynnikami zewnętrznymi, ból pachwiny może być związany również z innymi schorzeniami, np. problemy z kręgosłupem, przepuklina pachwinowa, problemy w obrębie dna miednicy lub konflikt panewkowo-udowy.

Kontuzja kolana

Czy kontuzje kolan są powszechne? Niestety tak. Problemy z kontuzją w obrębie kolana mogą dotyczyć uszkodzeń: więzadeł pobocznych piszczelowego i strzałkowego, łąkotek oraz najprawdopodobniej najczęściej – więzadeł krzyżowych. Pierwszy etap leczenia kontuzji kolana zwykle opiera się unieruchomienie na okres kilku tygodni. Po tym okresie wdrażana jest rehabilitacja kontuzji polegająca na stopniowym uruchamianiu oraz wzmacnianiu stabilizatorów tego stawu. Poważna kontuzja może wymagać kilkumiesięcznego unieruchomienia i rekonstrukcji uszkodzeń.

Kontuzja stawu skokowego

Kontuzja stawu skokowego dotyczy najczęściej sportowców takich dyscyplin jak lekkoatletyka, piłka siatkowa, koszykówka czy piłka nożna. Na uraz stawu skokowego sportowiec narażony jest właściwie ciągle, nie tylko na treningu. Wystarczy, że na rozgrzewce lub w drodze na trening źle postawi nogę i tym samym jego kolano będzie w złej pozycji względem podłoża. Staw ten jest bardzo skomplikowany, co również wpływa na większą kontuzjogenność. Jako najczęstsze kontuzje sportowe stawu skokowego wyróżnić możemy: skręcenie, zwichnięcie oraz złamanie.

Kontuzje stare

Czy stare kontuzje mają szanse na wyleczenie? Nie każda kontuzja zregeneruje się sama. Gdy masz problem tego typu, zawsze warto udać się z nim do specjalisty, który przede wszystkim go odpowiednio zdiagnozuje i wdroży adekwatny plan działania. W przypadku nieleczonej kontuzji, na pierwszy rzut oka może wydawać się, że gdy ból ustał, kontuzja zniknęła. Niestety często zdarza się, że kontuzja powraca i to ze zdwojoną siłą. Dlatego diagnostyka w przypadku kontuzji jest kluczowa.

Twoja kontuzja – czyli najczęstsze urazy (przyczyny urazów sportowych) i trening po kontuzji

Wiemy, że aktywność fizyczna bez wątpienia może sprzyjać powstawaniu kontuzji. Zwłaszcza ta wykonywana w niewłaściwy sposób lub kiedy organizm jest wycieńczony. Pomimo tego, są aktywności, których wykonywanie jest szczególnie narażające – czyli jakie są sporty sprzyjają powstawaniu kontuzji?

Kontuzja u biegacza

Kontuzje u biegaczy dotyczą głównie nóg. Najbardziej narażony jest staw skokowy oraz mięśnie dwugłowe uda. To tych 2 struktur dotyczą najczęstsze kontuzje sportowe. Najczęściej spotykamy:

  • zerwania mięśni kończyn dolnych
  • naderwania mięśni kończyn dolnych
  • zwichnięcia, skręcenia lub złamania w obrębie stawu skokowego,
  • urazy stopy,
  • urazy kolana i więzadeł w obrębie stawu kolanowego

Kontuzja na nartach

Unikanie kontuzji na nartach – o czym należy pamiętać? Czy kontuzje narciarzy są często spotykane? Zdecydowanie tak! Najczęstsze kontuzje na nartach związane są z brakiem rozgrzewki i dotyczą stawów kolanowych. Osoby uprawiające narciarstwo rekreacyjnie bardzo często pomijają etap rozgrzewki i tym samym narażają swoje ciało na kontuzję. Inne częste rodzaje kontuzji na nartach to złamania oraz poważne urazy kolana, bioder lub obręczy barkowej. Te ostatnie wiążą się niestety z upadkiem podczas bardzo szybkiego zjazdu lub zderzenia się z kimś.

Kontuzje piłkarzy

Wśród kontuzji występujących u piłkarzy najczęściej wymienia się:

  • stłuczenia mięśni,
  • naderwanie i naciągnięcie mięśni,
  • urazy więzadeł kolanowych – stłuczenia lub zerwania, np. kontuzja Huberta Matyni,
  • zwichnięcie lub skręcenie stawu skokowego i kolanowego,
  • drobne urazy żeber i klatki piersiowej

reumatoidalne-zapalenie.webp

18 grudnia 2023 Wszystkie

Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) – przebieg choroby i najważniejsze informacje

Do często wymienianych chorób reumatycznych należą reumatoidalne zapalenie stawów, ZZSK oraz łuszczycowe zapalenie stawów. Reumatoidalne zapalenie stawów to choroba przewlekła i autoimmunologiczna (zaliczana do przewlekłych chorób zapalnych), która powoduje proces zapalny doprowadzający do destrukcji stawów, a przede wszystkim chrząstki stawowej i ich nasad kostnych.

Oprócz powyższych, objawy zapalenia stawów mogą przyjmować również formę zmian pozastawowych, a nawet doprowadzić do dalszych powikłań układowych. Na zapalenie stawów choruje w przybliżeniu jedna na sto dorosłych osób. Skutkiem postępu rozwoju choroby może być nawet niepełnosprawność i przedwczesna śmierć, dlatego tak ważne są: postawienie trafnego rozpoznania rozwoju reumatoidalnego zapalenia stawów i wdrożenie leczenia, które przeprowadzone poprawnie może i nie jest w stanie wyleczyć pacjenta, ale na pewno umożliwia uzyskanie remisji choroby. A co za tym idzie, uniknięcia przez chorego pojawienia się wielu wyczerpujących objawów choroby, które bez wątpienia znacznie obniżyłyby jakość jego życia. Niestety w etiopatogenezie reumatoidalnego zapalenia wciąż pozostało wiele znaków zapytania.

Jakie są przyczyny RZS?

Co ciekawe, do dzisiejszego dnia przyczyny reumatoidalnego zapalenia stawów nie są do końca poznane. Za prawdopodobne czynniki, wywołujące przewlekłe zapalenie stawów, uważa się:

  • różnego rodzaju zakażenia (od wirusowych, przez mykoplazmatyczne, aż po bakteryjne),
  • czynniki genetyczne,
  • nieprawidłowości immunologiczne.

Za główną przyczynę objawów reumatoidalnego zapalenia stawów uważa się toczące się w organizmie procesy zapalne, w wyniku których błona maziowa stawów pogrubia się, co prowadzi do utrudnionego ruchu w stawach. Konsekwencją ograniczonej ruchomości może być nawet postępujący zanik mięśni w zasięgu chorego stawu.

Jakie są najczęściej występujące objawy reumatoidalnego zapalenia stawów?

Skąd możemy wiedzieć, że mamy do czynienia z chorobą reumatyczną, jeżeli przebieg tej choroby stawów może być inny u różnych pacjentów, chociażby w zależności od przyczyny wystąpienia choroby, czy indywidualnych predyspozycji chorego? Najczęstszy i główny objaw RZS przejawia się symetrycznym zapaleniem stawów rąk, jak i stóp. Zdarzają się także sytuacje, w których stan zapalny stawów dotyka również większe stawy takie jak np. stawy barkowe.

Jak już wiemy, objawy zapalenia stawów mogą być różne, jednak które z nich najczęściej pojawiają się u pacjentów? Które objawy RZS występują w głównej mierze? Bez wątpienia zaliczyć do nich możemy:

  • deformacje stawów rąk i stóp,
  • tkliwość stawów zajętych chorobą,
  • ograniczenie ruchomości stawów,
  • sztywność zajętych stawów (najczęściej poranna),
  • obrzęk stawów rąk (i nie tylko),
  • wysięk w stawach,
  • objawy zapalenia błony maziowej stawów,
  • ból stawów,
  • zmiany pozastawowe w postaci guzków reumatoidalnych, torbieli, zmian skórnych czy zaników mięśniowych.

Inne standardowe dla zapalenia stawów objawy to stan podgorączkowy, bolesność mięśni, ciągle towarzyszące pacjentowi zmęczenie, jadłowstręt, czy spadek masy ciała.

Zauważyłeś u siebie często występujący ból stawów? A może guzki reumatoidalne? Jeżeli powyższe objawy Cię dotyczą, skonsultuj się ze specjalistą, który z pewnością pomoże ci w postawieniu rozpoznania reumatoidalnego zapalenia stawów lub wykluczenia występowania tej choroby.

Rozpoznanie RZS – na czym polega?

Jak diagnozować reumatoidalne zapalenie stawów? Otóż do rozpoznania reumatoidalnego zapalenia na pewno przydadzą się podstawowe badania laboratoryjne, a przede wszystkim uwzględniany w nich czynnik reumatoidalny.

*Czynnik reumatoidalny — czynnik reumatoidalny jest markerem, który może dać nam odpowiedź na pytanie — czy u danego pacjenta występuje reumatoidalne zapalenie stawów (choroba reumatoidalna)? Jego podwyższona wartość w wynikach badań może być kluczowa dla postawienia diagnozy potwierdzającej, że objawy pacjenta powoduje choroba reumatoidalna (choć może wskazywać również na inne przypadłości). Czynnik reumatoidalny z dużym powodzeniem stosowany jest w diagnostyce reumatoidalnego zapalenia stawów.

Co poza nim stosowane jest także w diagnostyce reumatoidalnego zapalenia stawów? Podczas prowadzenia diagnostyki zapalenia stawów rozpoznanie przeprowadzane jest najczęściej w oparciu o specjalne siedem kryteriów, z których przynajmniej cztery muszą zostać spełnione i występować u pacjenta przez co najmniej 6 tygodni. Wyżej wspomniane kryteria stosowane w klasyfikacji reumatoidalnego zapalenia stawów stosowane są od 2010 roku i ustalone zostały przez ACR (American College of Rheumatology). Należą do nich:

  • sztywność stawów (poranna),
  • stan zapalny stawów (trzech i więcej) oznajmione przez specjalistę,
  • zapalenie stawów symetryczne (głównie małych stawów),
  • guzki reumatoidalne,
  • czynnik reumatoidalny we krwi,
  • zmiany widoczne w badaniach radiologicznych.

W celu postawienia rozpoznania reumatoidalnego zapalenia konieczne jest udanie się do specjalisty, który przeprowadzi dokładny wywiad, a także zleci (jeżeli to konieczne) dodatkowe badania potwierdzające lub wykluczające reumatologiczne zapalenie stawów.

Niespecyficzne objawy RZS

Podczas rozwoju choroby stawów dochodzą do objawów różne dolegliwości, pochodzące z różnych układów. Oprócz pojawienia się w objawach najpopularniejszego zapalenia stawów dochodzi także do wystąpienia innej grupy objawów, definiowanej również jako niespecyficzne objawy zapalenia stawów. Zaliczamy do nich:

  • zapalenie naczyń krwionośnych — zdarza się, że reumatoidalne zapalenie naczyń występuje jako powikłanie w przebiegu RZS.
  • Oprócz zapalenia stawów może dojść również do procesu zapalnego sąsiednich tkanek, np. różnego typu chorób serca takich jak zapalenie osierdzia.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki biologiczne…? Na czym polega leczenie RZS?

Opiekę zdrowotną w zakresie zapalenia stawów prowadzi najczęściej lekarz reumatolog. Przed wdrożeniem procesu leczenia reumatoidalnego zapalenia stawów wiele osób pyta — czy uda się to wyleczyć? Odpowiedź na to pytanie brzmi: reumatoidalnego zapalenia stawów niestety, ale nie można wyleczyć. Priorytetem postępowania leczniczego jest podjęcie wszystkich koniecznych działań, aby zahamować postęp choroby.

A więc, jak zatrzymać rozrost choroby? Bez wątpienia świetnie sprawdza się tu farmakoterapia, która odpowiednio dobrana w zależności od aktywności reumatoidalnego zapalenia stawów, bądź okresu choroby może zawierać:

  • leki biologiczne — jedna z opcji leczenia objawów reumatoidalnego zapalenia stawów, zmniejszają one objawy zapalenia i aktywności choroby,
  • niesterydowe leki przeciwzapalne (NLPZ) — odpowiedzialne za łagodzenie symptomów reumatoidalnego zapalenia stawów, działają także przeciwbólowo na stawy objęte RZS. Niestety nie hamują rozwoju choroby stawów (destrukcji stawów),
  • glikokortykosteroidy — stosowane głównie gdy objawy zapalenia stawów ulegają zaostrzeniu,
  • LMPCh — to leki modyfikujące przebieg choroby, hamują one rozwój RZS.

Czym są LMPCh – leki modyfikujące przebieg choroby? i jakie znaczenie mają w RZS?

LMPCh w leczeniu RZS stosowane są z bardzo dużym powodzeniem. Ich główną rolą jest działanie przeciwzapalne, ale także odpowiadają one za proces hamujący powstawanie takich zmian destrukcyjnych jak uszkodzenia stawów (to typowe dla zapalenia stawów zmiany). Bez wątpienia łagodzą objawy choroby i w reumatoidalnym zapaleniu stawów leczenie z ich pomocą zalecane jest zaraz po postawieniu rozpoznania.

Kto specjalizuje się w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów?

Do kogo się zgłosić, jeżeli podejrzewamy, że u nas lub u naszego bliskiego, występuje RZS? Prawda jest taka, że spośród wszystkich specjalistów, to przede wszystkim reumatologowi różnicowanie zapalnych chorób stawów nie sprawi większego problemu.

Do składowych niezbędnych w całościowym leczeniu zapalenia stawów należą:

  • farmakoterapia
  • fizjoterapia (zawierająca kinezyterapię, terapię manualną, fizykoterapię, balneoterapię czy terapię zajęciową),
  • psychoterapia,
  • edukacja pacjenta,
  • oraz zaopatrzenie ortopedyczne.

Niestety często zdarza się również, że pacjent cierpiący na zapalenie stawów wymaga leczenia chirurgicznego, ponieważ stawy objęte RZS są już bardzo zniszczone. Z tego powodu, tak mocno podkreślana jest rola szybkiego wdrożenia leczenia, a także fakt, że wszystkie symptomy zapalenia stawów należy bacznie obserwować. W postępowaniu leczniczym dotyczącym zapalenia stawów ważne jest również, aby skorzystać z prawidłowo przeprowadzanej fizjoterapii, której efekty również zmniejszają objawy zapalenia.

Bibliografia

  • Fizjoterapia w wybranych dziedzinach medycyny. Red. Olszewski, Jurek . Warszawa: PZWL Wydawnictwo Lekarskie, 2011, 401 s. ISBN 978-83-200-4147-7
  • Podstawy rehabilitacji dla studentów medycyny. Red. Wrzosek, Zdzisława . Warszawa: PZWL Wydawnictwo Lekarskie, 2011, 376 s. ISBN 978-83-200-6320-2

Julka-terapia-4876-1200x827.jpg

4 grudnia 2023 Wszystkie

Bruksizm coraz częściej bywa definiowany jako czynnik ryzyka, a nie zaburzenie, które jest szkodliwą dysfunkcją siejącą zazwyczaj rozległe uszkodzenia. Wielu autorów uważa, że jedynie jego powikłania i konsekwencje oddziałują na szeroko pojęte zdrowie aparatu mowy. Pomimo tego, ostatnimi czasy nierzadko określa się go także jako element ochronny biorący czynny udział w wykrywaniu niebezpiecznych dla zdrowia chorób. Chcesz dowiedzieć się, czy patologiczne zgrzytanie zębami (nadmierne zaciskanie zębów), zwane również bruksizmem, może mieć jakiś związek z bólem zęba? A może chcesz poznać najczęstsze konsekwencje bruksizmu oraz jego objawy? Jeżeli tak, to koniecznie czytaj dalej.

Jakie są przyczyny bruksizmu?

Zastanawiałeś/aś się kiedyś jakie są przyczyny występowania bruksizmu? Bo jest ich naprawdę sporo, a etiologia tej choroby jest mocno złożona i wieloczynnikowa. Do najczęściej wymienianych przyczyn bruksizmu (nadmiernego zgrzytania zębami) zaliczamy:

  • predyspozycje genetyczne,
  • miejscowe przyczyny zgrzytania zębami w obrębie jamy ustnej, takie jak: wady zgryzu, dysfunkcje stawów skroniowo — żuchwowych,
  • ośrodkowe przyczyny,
  • choroby pasożytnicze,
  • odzwierciedlenie stanu psychicznego (nerwica, przewlekły stres, depresja)
  • zaburzenia lękowe (w tym zaburzenia snu),
  • obciążenia typu psychiczno-emocjonalnego,
  • zaburzenia hormonalne,
  • choroby układu krążenia,
  • stosowana farmakoterapia np. z użyciem leków przeciwpsychotycznych,
  • zażywane substancje chemiczne, takie jak np.: nikotyna i alkohol.

Na czym polega leczenie bruksizmu, czyli jak zapobiegać konsekwencjom bruksizmu?

A więc, jak zadbać o swoją jamę ustną i zdrowie, jeżeli już wiemy, że bruksizm może być problemem, który nas dotyczy? Jak leczyć bruksizm? Przede wszystkim, w celu indywidualnie dobranej diagnozy i zaplanowania leczenia bruksizmu konieczne jest udanie się do specjalisty, który przeprowadzi diagnostykę i z pewnością pomoże ustalić przyczynę problemu i zaplanuje dalsze postępowanie. Powyższe udzielane informacje stanowią jedynie wskazówki i informację poglądową, które razem wzięte mogą być pomocne w przypadku edukowania w temacie bruksizmu, ale nie pełnią roli podstawy do postawienia diagnozy i wdrożenia leczenia.

Leczenie stomatologiczne bruksizmu ma przede wszystkim za zadanie zniwelować konsekwencje, które niesie za sobą patologiczne zgrzytanie zębami, a jedną z najpoważniejszych jest na pewno problem startych zębów. W takim przypadku leczenie bruksizmu ma na celu przede wszystkim zminimalizować jego negatywne skutki, dlatego specjalista najczęściej zaleca pacjentowi wykonanie specjalnej szyny (tzw. relaksacyjnej) w formie nakładki na zęby.

Powszechnie znaną metodą leczenia bruksizmu są także: farmakoterapia, leczenie stomatologiczne, czy leczenie ortodontyczne.

Skąd mogę wiedzieć, że go mam? — Diagnostyka i najczęstsze objawy bruksizmu.

Zanim przejdziemy do diagnostyki, warto byłoby wspomnieć, że najczęstszy podział bruksizmu i charakterystycznych dla niego objawów dotyczy następujących podtypów:

  • bruksizm dzienny — dotyczy zaciskania zębów w stanie czuwania (przeciwieństwo snu, kiedy organizm znajduje się w spoczynku), kiedy aktywność mięśni żucia jest zwiększona. W jego przypadku nie pojawia się charakterystyczne dla rodzaju nocnego zgrzytanie zębami. Podczas tego typu bruksizmu zaciskamy szczęki, co nie występuje normalnie u osób niecierpiących na tę dolegliwość.
  • bruksizm nocny (nocne zgrzytanie zębami ) — definiowany jest jako zwiększona aktywność mięśni żucia, która pojawia się w trakcie snu. Podczas bruksizmu nocnego, polegającego na mimowolnym zgrzytaniu zębami, skurcze mogą przyjmować charakter zarówno rytmiczny (zwany także fazowym), jak i nierytmiczny (toniczny). Podczas bruksizmu nocnego kierunek ruchu żuchwy odbywa się najczęściej do przodu, lub do boku.

W celu uzyskania diagnozy często konieczne bywa skorzystanie z metod diagnostycznych, które pomagają postawić prawidłowe rozpoznanie bruksizmu. Pośród nich wymienić można następujące narzędzia:

  • wywiad — wraz z kwestionariuszem i historią choroby, gdzie wywiad często bywa podstawą rozpoznania bruksizmu,
  • badanie kliniczne — badania zewnątrz- i wewnątrzustne, podczas których można ocenić występowanie trzasków w stawach skroniowo-żuchwowych, dokonać palpacji mięśni aparatu mowy i oceny okolicznych tkanek miękkich jamy ustnej, wykonać diagnostykę funkcjonalną stawów skroniowo — żuchwowych, ocenić okluzję zębową, czy zmierzyć zakresy ruchomości żuchwy, a także wiele innych,
  • urządzenia wewnątrzustne — bez wątpienia urządzenia do sprawdzania czy występuje problem startych zębów, lub te mierzące siłę zgryzu są bardzo przydatne w procesie diagnostycznym. Dzięki nim możliwe staje się, chociażby oszacowanie aktywności bruksizmu, czy siły nacisku zębów,
  • elektromiografia powierzchowna — przydatna zarówno w diagnozowaniu bruksizmu dziennego, jak i nocnego zgrzytania zębami (przenośne sEMG), urządzenie to rejestruje występującą aktywność mięśni twarzy (a dokładniej, układu czynnościowego narządu żucia),
  • ultrasonografia (USG) — umożliwia kontrolowanie badania w czasie rzeczywistym, dzięki tej metodzie możliwe jest monitorowanie aktywności mięśni twarzy (przede wszystkim mięśnia żwacza),
  • polisomnografia (badanie snu) — uważana przez wielu za najprecyzyjniejszą metodę.

Słyszałeś/aś o tym, że bruksizm bardzo często współwystępuje przy wadach zgryzu? A może odczuwałeś/aś kiedyś nadmierne napięcie mięśni twarzy albo doświadczyłeś/aś słyszalnych trzasków w obrębie stawu skroniowo — żuchwowego lub ktoś z Twojego środowiska zgrzyta zębami w nocy?

To może być bruksizm. Do pozostałych najczęstszych objawów bruksizmu, wymienianych przez pacjentów na niego cierpiących, należą:

  • bóle głowy (najczęściej określane jako przewlekły ból głowy)
  • uczucie napięcia mięśni żucia (definiowane również jako napięcie mięśni twarzy)
  • zmiany w obrębie jamy ustnej (np. przygryzione policzki, starte zęby, a nawet pęknięte zęby)
  • silne i nieświadome zaciskanie zębów także w trakcie dnia
  • pojawienie się problemu nawykowego zgrzytania zębami w czasie snu
  • nadwrażliwość zębów
  • ból mięśni twarzy (zwłaszcza przy dotykaniu nadmiernie napiętych mięśni)
  • przerost mięśni twarzy (najczęściej żwaczy)
  • ból szczęki 
  • rozchwianie zębów

To tylko niektóre konsekwencje zgrzytania zębami, ponieważ bruksizm może objawiać się również bólem zęba, szumem w uszach, zaburzeniami równowagi, odczuwalnym napięciem mięśni żuchwy, czy bólem mięśni szczęki i wieloma innymi. Objawy powodujące zgrzytanie zębami nie są u każdego takie same, różnią się one w zależności od chociażby tego, z jaką przyczyną problemu zgrzytania zębami mamy do czynienia, czy od indywidualnych predyspozycji chorego, dlatego tak ważna jest diagnostyka i leczenie u specjalisty.

Bruksizm nocny — czym się charakteryzuje?

Oprócz najbardziej charakterystycznego zgrzytania zębów bruksizm nocny daje również inne objawy. Nawykowe zaciskanie zębów może doprowadzić również do problemów takich jak wady zgryzu, ból szczęki, patologiczne zmiany w obrębie jamy ustnej, a także stawu skroniowo — żuchwowego, ból mięśni twarzy, a nawet do widocznie startej powierzchni zębów.

Konsekwencje nieleczonego bruksizmu

Istnieją różne przyczyny bólu zębów, ale czy wiedziałeś/aś, że konsekwencją nieleczonego bruksizmu mogą być różne choroby zębów takie jak zapalenie miazgi zęba, które może doprowadzić do bólu zęba, a nawet do leczenia kanałowego (endodontycznego)?

Do najczęściej wymienianych konsekwencji zaliczane są: ścieranie zębów, uszkodzenia zarówno mięśni twarzy, jak i stawów, napięciowe bóle głowy, niesprawność tkanek przyzębia (w tym dziąseł), czy pęknięcia szkliwa.

Co ciekawe, bruksizm może mieć również charakter pozytywny, jeżeli przykładowo występuje wraz z bezdechem sennym. Wtedy, podczas epizodu, występowanie bruksizmu wspomaga otwarcie dróg oddechowych. Poza tym, bruksizm funkcjonuje także jako czynnik powodujący rozluźnienie psychoemocjonalne, a w przypadku refluksu żołądkowo-przełykowego, jego wystąpienie działa jako ochrona przed chemicznym uszkodzeniem zębów.

Fizjoterapia — czyli jak leczyć bruksizm zachowawczo?

Na nawykowe zaciskanie zębów, oprócz różnego rodzaju operacji i farmakoterapii, leczniczo zadziałać może również rehabilitacja. W zależności od wieku pacjenta, zlecane przez specjalistów świadczenia fizjoterapeutyczne mogą się od siebie różnić, a więc jakie są pozostałe metody leczenia bruksizmu?

  • Rehabilitacja bruksizmu u dzieci i młodzieży — najczęściej odbywa się ona z pomocą fizjoterapeuty, psychoterapeuty i/lub neurologopedy. W zależności od indywidualnej sytuacji małego pacjenta może również zostać zalecone leczenie ortodontyczne, a także specjalny aparat.
  • Rehabilitacja bruksizmu u dorosłych — najbardziej popularną formą leczenia bruksizmu jest szynoterapia wspomagana fizjoterapią. W zakresie fizjoterapii wykorzystane mogą zostać metody takie jak: szeroko pojęta terapia manualna, mobilizacje uciskowe punktów spustowych, igłoterapia, neuromobilizacje, techniki powięziowo-mięśniowe, poizometryczna relaksacja mięśni twarzy (PIR), masaż twarzy, kinesiotaping, czy fizykoterapia (elektroterapia, fonoforeza, laseroterapia) i wiele innych.

Bibliografia

Dysfunkcje czaszkowo-żuchwowe. Diagnostyka, leczenie i rehabilitacja. Red. Kulesa-Mrowiecka, Małgorzata . : PZWL Wydawnictwo Lekarskie, 2022, 214 s. ISBN 978-83-01-22565-0, doi: https://doi.org/10.53271/2022.052.


Julka-2602-1200x800.jpg

20 listopada 2023 Wszystkie

Trening mięśni brzucha — najlepsze sposoby na to, jak ćwiczyć brzuch

Decydując się na wykonywanie treningu brzucha, wiele osób marzy o tym, żeby widocznie wyrzeźbić mięśnie brzucha, dla innych już samo wzmocnienie mięśni brzucha to nie lada osiągnięcie. Jedno jest pewne, jaki powód nie stałby za wykonywaniem ćwiczeń — brzuch warto ćwiczyć, ponieważ oprócz walorów estetycznych, wzmocnione mięśnie brzucha odgrywają istotną rolę dla zdrowia, chociażby poprzez utrzymywanie prawidłowej postawy, ochronę narządów wewnętrznych, czy stabilizację kręgosłupa (głównie lędźwiowego odcinka pleców).

Co ciekawe, systematycznie wykonywane ćwiczenia mięśni brzucha zmniejszą również ryzyko pojawienia się niektórych chorób takich jak otyłość. Bez wątpienia, ćwiczenia na brzuch warto wykonywać, ale przed ich rozpoczęciem należy poznać zasady treningu brzucha (w tym najczęściej popełniane błędy), a także dokładne opisy ćwiczeń mówiące nam o odpowiedniej pozycji wyjściowej, dostosowanej do konkretnej partii mięśni brzucha, opisujące czas trwania ćwiczenia, zakres ruchu czy intensywność ćwiczenia.

Płaski brzuch — czy wystarczą tylko skuteczne ćwiczenia? Jak pozbyć się tkanki tłuszczowej z brzucha?

Brzuch jest miejscem, które bez wątpienia narażone jest na nadmierne odkładanie się tkanki tłuszczowej. Należy jednak pamiętać, że systematyczna aktywacja mięśni brzucha nie sprawi, że niepożądana tkanka tłuszczowa nagle zniknie. Nie istnieją ćwiczenia na celowane spalanie nadmiaru tłuszczu tylko z jednej partii ciała (w tym przypadku brzucha), a wyrzeźbiony brzuch to najczęściej efekt fuzji ciężkiej pracy z odpowiednią dietą. A więc, czy ćwiczenia na brzuch warto wykonywać? Czy trening mięśni brzucha pozwoli nam pozbyć się tkanki tłuszczowej? W jakimś stopniu na pewno się do tego przyczyni, jednak na pozbycie się tkanki tłuszczowej z brzucha mają wpływ również inne czynniki takie jak:

  • Odpowiednia dieta — odpowiednią dietą, będzie ta stworzona specjalnie dla ciebie (najlepiej kiedy jest ona dobrana przez specjalistę w tej dziedzinie) z indywidualnie dopasowanym deficytem kalorycznym, który jest w niej kluczowy. Dieta wspomagająca odchudzanie najczęściej zwraca szczególną uwagę na odpowiednią podaż białka oraz błonnika, a także unikanie nadmiaru pokarmów takich jak cukier biały, żywność typu fast food, czy białe pieczywo.
  • Odpowiedni trening — odpowiedni trening to taki, który dostosowany jest do naszych możliwości. Opcji jest naprawdę wiele, dlatego przy wyborze warto kierować się nie tylko efektami, jakie może nam on przynieść, ale także swoimi możliwościami i preferencjami. A więc jakie treningi i ćwiczenia na brzuch wykonywać?
      1. Trening siłowy — siłowy trening mięśni brzucha (i nie tylko) ma pozytywny wpływ zarówno na redukcję tkanki tłuszczowej, jak i zwiększenie spoczynkowej przemiany materii.
      2. Trening aerobowy — podczas ćwiczeń aerobowych następuje nagły wzrost zapotrzebowania na energię, która czerpana zaczyna być ze zgromadzonych zapasów tłuszczowych.
      3. Trening interwałowy — intensywność ćwiczenia okazuje się być czynnikiem determinującym efektywność spalania tłuszczu. Ćwiczenia o wysokiej intensywności przerywane krótkimi okresami odpoczynku sprawdzą się tu idealnie.
  • Zdrowy tryb życia — czy wystarczy ćwiczyć tylko brzuch? Zawierające się w tej definicji dobry sen i odpowiednia regeneracja również nie pozostają obojętne w procesie pozbywania się nadmiaru tkanki tłuszczowej. Podobna sytuacja jest ze wstawaniem z łóżka od razu po przebudzeniu, czy chociażby odpowiednim nawodnieniem.
  • Indywidualne predyspozycje — nie każdy tymi samymi ćwiczeniami, czy dietą, będzie osiągał te same efekty. Każdy z nas jest inny, dlatego w dobieraniu sposobów na zmniejszenie tkanki tłuszczowej bardzo ważne jest uwzględnienie czynnika indywidualności.

Zasady treningu brzucha

Praca nad mięśniami brzucha wymaga stosowania paru istotnych zasad. Zasady treningu brzucha mówią nam o tym, że:

  • aby wymodelować mięśnie brzucha, ćwiczenia polegające na aktywacji mięśni brzucha są bardzo istotne, ale mimo wszystko podczas treningu nie należy zapominać również o innych partiach ciała,
  • odpowiednia dieta jest również bardzo ważna i przez wielu bywa uważana za podstawę efektywnego treningu,
  • bezpieczeństwo — ćwicząc intensywnie mięśnie brzucha pamiętać należy przede wszystkim o bezpieczeństwie. Zarówno nieprawidłowe wykonywanie ćwiczeń, jak i brak ostrożności, mogą doprowadzić do fatalnych w skutkach sytuacji,
  • różnorodność ćwiczeń jest istotnym elementem udanego treningu, dlatego też ćwiczenia brzucha muszą mieć zawarty ten czynnik. Dobrą wskazówką jest również planowanie różnych ćwiczeń, które angażują wszystkie mięśnie brzucha,
  • indywidualny przykładowy trening mięśni brzucha/programy ćwiczeń brzucha, które najczęściej zawierają parametry takie jak: czas trwania ćwiczenia, zestaw ćwiczeń przygotowujących mięśnie brzucha do cięższego treningu, instrukcję np. kiedy i jak wciągnąć mięśnie brzucha, wykonać spięcia brzucha lub jakie ruchy wykonywać trzymając brzuch napięty, ale także najczęstsze błędy takie jak chociażby źle ułożona konkretna część pleców czy klatki piersiowej, mały zakres ruchu i wiele innych.

Przykładowy trening mięśni brzucha dla początkujących

Wśród ćwiczeń, które angażują mięśnie brzucha, możemy znaleźć takie, które w mniejszym lub większym stopniu rekrutują konkretne mięśnie do pracy, wśród których najczęściej wspominane są mięśnie takie jak: mięśnie proste brzucha, mięśnie skośne brzucha (mięsień skośny wewnętrzny i zewnętrzny brzucha) klasyfikowane ze względu na miejsce ich występowania jako przednio — boczne mięśnie brzucha. Oprócz nich istnieją także głębokie mięśnie brzucha. Te mięśnie brzucha tworzy, chociażby mięsień poprzeczny brzucha.

Skuteczne ćwiczenia dla początkujących nie muszą odbywać się przy użyciu specjalistycznych sprzętów np. na siłowni, większość z nich bez problemu możemy wykonać, nie wychodząc z domu, z równie dobrym rezultatem, pracując chociażby z ciężarem własnego ciała. A więc jaki skuteczny trening mięśni brzucha można wykonywać można nawet w warunkach domowych?

  • Brzuszki w wersji podstawowej — choć kontrowersyjne, to wciąż bardzo popularne i często wybierane jako rodzaj ćwiczenia mający wyrzeźbić mięśnie brzucha, tylko czy na brzuch warto je rzeczywiście wykonywać? Brzuszki nadmiernie obciążają zarówno szyjny, jak i lędźwiowy odcinek pleców, dlatego jeżeli pomimo tego zdecydujemy się na ich wykonywanie, należy zachować szczególną ostrożność i stosować się do zasad ich wykonywania: dolny odcinek pleców w trakcie ćwiczenia powinien być ,,przyklejony” do podłogi, pozycja wyjściowa szyi powinna być niezmienna także w końcowej części ćwiczenia, a prawidłowo wykonany ruch powinien polegać na zgięciu odcinka piersiowego. Kiedy podczas wykonywania brzuszka leżysz na plecach na podłożu, ugnij nogi w kolanach, a stopy oprzyj o podłoże. Dłonie obejmują szyję, a łokcie są szeroko rozstawione. Następnie aktywuj mięśnie i trzymając brzuch napięty, wraz z wydechem, unieś głowę i górną część ciała (łopatki nad ziemię) i z wdechem wróć do pozycji leżącej.
  • Plank (deska) — ćwiczenie to oprócz wzmacniania siły mięśni brzucha odgrywa również dużą rolę w pracy nad stabilizacją centralną. Popularna deska to nic innego jak aktywacja mięśni brzucha w pozycji podporu przodem na przedramionach. Trzymając brzuch napięty, ręce są zgięte w łokciach pod kątem 90 stopni i oparte o podłoże (w linii barków), a wyprostowane nogi, opierając się na palcach stóp, jednocześnie unoszą cały tułów.
  • Brzuszki skośne — W trakcie tego ćwiczenia angażujemy mięśnie skośne brzucha w największej mierze. Podczas wykonywania brzuszka skośnego, osoba ćwicząca leży na plecach na podłożu. Aby wykonać brzuszek, ugnij nogi w kolanach, a stopy oprzyj o podłoże. Dłonie obejmują szyję lub wyciągnięte są przed siebie. Naprzemiennie unoś nogi w kierunku klatki piersiowej. Trzymając brzuch napięty, unieś tułów i kieruj lewy łokieć w ten sposób, aby dotknął przeciwległego kolana. Co ważne, lędźwiowa część pleców musi pozostać dociśnięta do podłoża. Pamiętaj, że wykonując spięcia brzucha, powietrze jest wydychane.

Jakie więc są najlepsze ćwiczenia na brzuch? Odpowiedź brzmi – to zależy, chociażby od indywidualnych możliwości, czy preferencji. A czy trening brzucha może być obciążony jakimiś problemami? Odpowiedź na pytanie to również: zależy. Mimo wszystko najczęstsze problemy występujące podczas treningu, takie jak chociażby mały zakres ruchu, ból dolnego odcinka pleców, za długi czas trwania ćwiczenia w stosunku do kondycji, niedostateczna aktywacja mięśni i wiele innych często zniechęcają początkujących do kontynuacji ćwiczeń. Należy jednak pamiętać o tym, że początki zawsze są najtrudniejsze i nie zniechęcać się, aż wkrótce cierpliwość i ciężka praca przyniosą wyczekiwane rezultaty.

Jakie są najlepsze ćwiczenia na górne i dolne partie brzucha?

Wśród tego typu treningów znajdują się ćwiczenia, które zmuszają do pracy mięśnie z górnych, dolnych, bądź obu partii brzucha.

  • ćwiczenia na górne partie — Z pomocą mięśni brzucha (ich górnych partii) wykonamy tradycyjne brzuszki, brzuszki skośne, czy scyzoryki. W tego typu ćwiczeniach, trzymając napięty brzuch, mięśnie brzucha wykonują największą pracę. Napinając mięśnie brzucha podczas ćwiczeń, nie należy zapominać o parametrach takich jak czas trwania ćwiczenia, intensywność i jego prawidłowe wykonanie.
  • ćwiczenia na dolne partie — przykładowy trening mięśni na dolne partie może zawierać ćwiczenia takie jak nożyce pionowe, wznosy nóg leżąc, brzuszki podczas unoszenia nóg, wszystkie z nich są stosunkowo wymagające, jednocześnie zmuszając mięśnie brzucha do ciężkiej pracy. W tego typu ćwiczeniach mięśnie brzucha spięte są najczęściej przez cały czas jego trwania.



Kontakt


Oddział Strzegomska

Strzegomska 138/6
54-430 Wrocław


Oddział Nowowiejska

Nowowiejska 5
50-323 Wrocław


Telefon

530 30 50 40


E-mail

kontakt@goonclinic.pl



Skontaktuj się


Adres

ul. Strzegomska 138/6 (IV piętro)
54-430 Wrocław


Adres

Nowowiejska 5
50-314 Wrocław


Telefon

530 30 50 40


E-mail

kontakt@goonclinic.pl



Bądź na bieżąco


Facebook

facebook.com/wroclawgoonclinic