Złamania

15 października 2021
pexels-orlando-allo-2273501-1200x800.jpg

Złamania jest przerwaniem ciągłości struktury kostnej. Dotyka niemalże każdego z nas, a wynika z upadków, wypadków, które obciążają nasze kości bardziej, niż mogą to wytrzymać.

Objawy złamania bardzo często są dość oczywiste, szczególnie, jeżeli usłyszymy charakterystyczny trzask. Zaczyna się od miejscowego, silnego bólu, który skutkuje np. zejściem z boiska. Dalej zaczyna pojawiać się obrzęk oraz często zmiana koloru skóry. Opuchnięte miejsce jest tkliwe, a nie raz możemy doświadczyć widocznej przez skórę deformacji.

Przyczyny złamań

Począwszy od typowych dla wieku młodzieńczego kontuzji, a kończąc na fizjologicznym osłabieniu organizmu ze względu na wiek, powodów złamań jest całe mnóstwo. Jednak do tych najmniej oczywistych należy złamanie zmęczeniowe.

Polega na skumulowaniu się wielu mikrozłamań, które powstają w wyniku przeciążeń kostnych. W takim przypadku nawet pójście na spacer może stać się czynnikiem, który w końcu przeleje szalę goryczy i doprowadzi do złamania zmęczeniowego.

Kolejnym powodem dla starszych osób staje się osteoporoza. Jest to osłabienie gęstości kości, które powoduje bardzo często złamania, nawet podczas przewrócenia się. 

Proces regeneracji kości

Tkanka kostna jest w stanie dość sprawnie zregenerować się po złamaniu. Zajmuje jej to kilka miesięcy, a włącznie z remodelingiem struktury, czyli końcowym dopasowaniem do pierwotnej formy nawet rok. Wyróżniamy:

  • Fazę stanu zapalnego – od razu po złamaniu miejsce w związku z uszkodzeniem naczyń krwionośnych zalewane jest krwią. Wraz z tym pojawia się obrzęk oraz mediatory zapalne, które początkują proces gojenia. Powoduje to odczuwany ból.
  • Faza tworzenia kostniny – po tygodniu od urazu zaczyna powstawać kostnina początkowo o włóknistej strukturze. Następnie po trzech tygodniach komórki tkanki łącznej zaczynają być wymieniane przez tkankę kostną.

Faza remodelingu – ostatni etap trwać może wiele miesięcy, a nawet lat. Polega na uformowaniu powstałej kostniny do postaci pierwotnej.

Komplikacje

Niestety niekiedy spotyka się, że pacjenci podczas leczenia złamań mają powikłania. Są one spowodowane wewnętrznymi obrażeniami lub nieostrożnością. Ciężko orzec, które są gorsze, jednak wytłumaczmy z czym się wiążą:

    • w przypadku złamań otwartych może dojść do zakażenia bakteryjnego. Powoduje to stan, w którym na tkance kostnej zaczyna rozwijać się struktura bakterii, leczona za pomocą silnych antybiotyków lub zabiegu chirurgicznego. Antybiotyki podawane są przez długi okres, ponieważ osiągnięcie odpowiedniego poziomu bakteriobójczego jest utrudnione ze względu na ciężki dostęp. Natomiast interwencja chirurgiczna polega na usunięciu zakażonego fragmentu kości.
  • krwawienie mimo, że błahe z pozoru może okazać się poważnym problemem. Odłamy kostne mogą spowodować uszkodzenie większych naczyń krwionośnych, które skutkują krwotokiem.
  • prawdopodobne może być również uszkodzenie nerwów, ponieważ często biegną w niedalekiej okolicy kości, a odłamy kostne mogą ucisnąć lub nawet uszkodzić nerw
  • jeżeli pacjent nie zastosuje się do zaleceń unieruchomienia i oszczędzania złamanego miejsca lub interwencja chirurgiczna nie poszła pomyślnie lub są inne czynniki, które upośledzają regenerację kości może powstać staw rzekomy. To stan, w którym nie doszło do zrostu i odłamy kostne mogą poruszać się między sobą.
  • długi okres bezruchu powoduje, że mięśnie i stawy okalające miejsce złamania zmniejszają swoją ruchomość. Przykurcze znacząco obniżają funkcjonalność kończyny. Odnowieniem zakresu ruchu powinien się zająć fizjoterapeuta, który zadba o prawidłowy proces gojenia oraz dobrą kondycję układu ruchu.