Artykuły tworzone przez naszych specjalistów.

Baza wiedzy

Luiza-u-Lukasza-3051-a-1200x881.jpg

19 lutego 2024 Wszystkie

Nie każdy wie, jak powinien wyglądać prawidłowy oddech. Ćwiczenia oddechowe są idealnym rozwiązaniem dla wielu osób, od płytko oddychających, przez tych z chorobami układu oddechowego, po potrzebujących zrelaksowania się (korzystających z ćwiczeń oddechowych uspokajających). Ćwiczenia oddechowe są również niezbędnym elementem rehabilitacji oddechowej, która swoimi działaniami obejmuje przede wszystkim pacjentów:

  • pulmonologicznych (astma, mukowiscydoza, POChP, rozstrzenie oskrzeli, zmniejszona objętość oddechowa, przy niewydolności oddechowej itd.),
  • z chorobami neurologicznymi,
  • po zabiegach chirurgicznych,
  • wentylowanych mechanicznie.

Czym jest oddychanie?

Oddychanie to funkcja, która jest niezbędna do życia każdego człowieka i determinuje bardzo istotne parametry życiowe, jak chociażby długość życia. Polega na doprowadzaniu do tkanek tlenu (wdechem nosem), a następnie odprowadzenia z nich dwutlenku węgla (wydechem ustami). Proces ten zachodzi bez udziału świadomości, co oznacza, że nie musimy myśleć przed wykonaniem każdego oddechu, tylko przychodzi nam to zupełnie naturalnie, dzięki czemu możemy oddychać także podczas snu.

Prawidłowo oddychający człowiek, powinien wykonywać w spoczynku 12-18 oddechów na minutę. Sytuacja wygląda jednak nieco inaczej u dzieci, gdzie w czasie minuty możemy naliczyć nawet od 20 do 30 oddechów, co również będzie mieściło się w prawidłowym zakresie.

W przypadku dorosłego człowieka zwiększona lub zmniejszona liczba oddechów może być sygnałem alarmowym, który może informować nas o występujących chorobach.

  • Więcej niż 18 oddechów na minutę — to zwiększona liczba oddechów (tachypnoe), taki zwiększony napęd oddechowy może występować podczas wielu patologii, do których należą: infekcje dróg oddechowych, gorączka, ostry napad astmy, czy napady paniki.
  • Mniej niż 12 oddechów na minutę — to zmniejszona liczba oddechów (hiperkapnia), taki stan może również alarmować o różnych patologiach, takich jak uszkodzenia podwzgórza, czy niedoczynność tarczycy.

Budowa układu oddechowego

Układ oddechowy tworzą górne i dolne drogi oddechowe, będące szlakiem wdychanych i wydychanych gazów. Każda z nich składa się z poszczególnych elementów.

Górne:

  • jama nosowa
  • gardło
  • górna część krtani

Dolne:

  • dolna część krtani
  • tchawica
  • oskrzela

Właściwy narząd wymiany gazowej stanowią płuca, położone w jamie klatki piersiowej. W oddechu biorą też udział mięśnie, a za najważniejszy mięsień oddechowy uważana jest przepona. Nie bez powodu, bo odpowiada za generowanie 70-80% siły wdechowej.

Ćwiczenia oddechowe

Mechanika oddychania

  • Wdech to akt czynny, umożliwia go praca mięśni oddechowych,
  • wydech to akt bierny, umożliwia go wyzwolona po zakończeniu skurczu mięśni wdechowych energia elastyczna klatki piersiowej i płuc skumulowana podczas wdechu.

Zaburzona mechanika oddychania i zmniejszenie siły mięśni oddechowych mogą wpływać na zwiększone uczucie duszności, zmniejszenie wydolności wysiłkowej, obniżenie jakości życia, częstsze hospitalizacje, zwiększone uczucie lęku i śmiertelność.

Techniki oddychania

Aby prawidłowo oddychać, wykonuj głęboki wdech nosem, a następnie wydychaj powietrze ustami (długo i do uczucia niedoboru powietrza). Ważny jest także odpowiedni stosunek wdechu do wydechu, który powinien wynosić 1:2 lub 1:3 oraz dobranie odpowiedniego toru oddechowego (piersiowy, przeponowy, mieszany). Taki styl oddychania jest wskazany przy wykonywaniu ćwiczeń oddechowych, jednak jeżeli chcemy oddychać spokojnie i fizjologicznie powinniśmy oddychać jedynie nosem.

  • Oddychanie torem piersiowym — podczas tego oddychania rozszerzeniu ulegają górne segmenty klatki piersiowej. Oddychanie klatką piersiową jest płytkie i szybkie. Ten rodzaj oddechu możemy zaobserwować głównie podczas stresu i wysiłku fizycznego. Wskazaniem do stosowania takiego oddechu jest np. krótki czas po zabiegu operacyjnym w obrębie przepony/jamy brzusznej. Jak oddychać torem piersiowym?
  1. Usiądź lub połóż się na plecach.
  2. Jedną rękę ułóż na górnym odcinku klatki piersiowej, a drugą nieco poniżej.
  3. Zrób wdech nosem (robiąc wdech, ręka ułożona wyżej powinna unieść się razem z klatką piersiową).
  4. następnie wykonaj wydech ustami (podczas wydechów wykonywanych przez usta klatka piersiowa się obniża, a wraz z nią ułożona wyżej ręka).
  5. Ręka ułożona niżej na klatce piersiowej, powinna pozostać bez zmian na tym samym poziomie.
  • Oddychanie torem przeponowym (brzusznym) — ten typ oddychania charakterystyczny jest dla mężczyzn i opiera się głównie o pracę przepony. Podczas jego wykonywania rozszerzają się dolne partie klatki piersiowej.
  1. Usiądź lub połóż się na plecach (w przypadku osoby początkującej ćwiczenia warto rozpocząć od łatwiejszej pozycji – leżenia tyłem, ze zgiętymi nogami w kolanach, co zapewni rozluźnienie mięśni brzucha).
  2. Jedną rękę ułóż na górnym odcinku klatki piersiowej, a drugą nieco poniżej w okolicy brzucha.
  3. Po wykonaniu wdechu nosem powinieneś zauważyć, jak ręka ułożona w okolicy przepony unosi się wraz z nim, a następnie opada wraz z wydechem.
  4. Ręka ułożona powyżej powinna pozostać bez zmian lub unosić się w nieznacznym stopniu.
  • Oddech torem mieszanym (piersiowo-brzusznym) – to kombinacja dwóch powyższych technik, polegająca na symetrycznym unoszeniu i opadaniu zarówno części górnej, jak i dolnej.
  1. Usiądź lub połóż się na plecach.
  2. Jedną rękę ułóż na górnym odcinku klatki piersiowej, a drugą nieco poniżej, w okolicy brzucha.
  3. Po wykonaniu wdechu nosem powinieneś zauważyć, jak obie ręce unoszą się wraz z nim, a następnie opadają wraz z wydechem.

Ćwiczenia oddechowe (przykłady ćwiczeń oddechowych oraz medytacja oddechu)

Ćwiczenia oddechowe wykonuje się w wielu schorzeniach, osoby chore nie są jednak ich jedyną grupą docelową, ponieważ stosowane są one także u osób zdrowych. Głównie w celu stworzenia i utrwalenia prawidłowego wzorca oddechu, a także propagowania fizjologicznego i świadomego oddychania. Ćwiczenia oddechowe nie tylko wzmacniają mięśnie oddechowe (ćwiczenia mięśni oddechowych), wydolność, ale także odnajdują swoje zastosowanie w aspektach wspomagania dobrej sprawności psychicznej.

Bez wątpienia ćwiczenia oddechowe mają korzystny wpływ na nasze zdrowie, a zwłaszcza wtedy, kiedy połączone są z elementami wysiłku ogólnego. W zależności od problemu, z jakim się zmagamy, stosuje się różne ćwiczenia oddechowe. Regularnie ćwiczone poprawiają zarówno kondycję psychiczną, jak i fizyczną.

W rehabilitacji, podczas ćwiczeń oddechowych stosowane są także różnego rodzaju urządzenia (aparaty do treningu oddychania, mierniki siły mięśni uczestniczących w oddychaniu, analizatory kaszlu, czy asystory kaszlu).

Przykłady z instrukcją, w jaki sposób przeprowadzać wybrane ćwiczenia oddechowe:

  • EFEKTYWNY KASZEL — osoby z dysfunkcjami układu oddechowego często unikają kaszlu, stosując zabieg płytkiego oddychania, który go nie prowokuje. Skutkiem takiego zachowania może być niewystarczająco dobra wentylacja płuc. Do wykonywania ćwiczeń tego typu należy zachęcić przede wszystkim chorujących na astmę, bądź POChP. Techniki oddychania takie jak efektywny kaszel, stosowane są w przypadku zalegającej wydzieliny w drzewie oskrzelowym, w celu jej uwolnienia.
  1. Przyjmij pozycję woźnicy (siad np. na krześle z jednoczesnym pochyleniem tułowia w przód).
  2. Zrób wdech nosem, a następnie wydech ustami, na jego szczycie kaszląc.
  • ĆWICZENIA FORSOWANEGO WYDECHU — stosowane są głównie w celu przesuwania, a następnie odkrztuszania zalegającej wydzieliny, co w efekcie powoduje udrożnienie oskrzelików. Technika ta znajduje swoje zastosowanie w higienie układu oddechowego.
  1. Wykonuj wdech (głęboki) nosem, a następnie długi wydech.
  2. Na szczycie wydechu zacznij wymawiać spółgłoskę ,,r” lub ,,h”, aż do końca jego trwania.
  • ODDYCHANIE PRZEZ ZASZNUROWANE USTA — stosowane głównie w celu zmniejszenia duszności.
  1. Wykonuj wdech nosem, ważne aby był krótki i spokojny.
  2. Podczas wydechu zaciśnij lekko wargi, tak aby stawiały opór wydechowi.
  • ZREDUKOWANY ODDECH — metoda zredukowanego oddechu oparta jest o relaksację mięśni oddechowych. Ćwiczenie polega na tym, aby doprowadzić organizm do niewielkiego głodu tlenowego. Metodę zredukowanego oddechu wykonuje się kiedy usta są zamknięte, język jest w konkretnym ułożeniu, a szczęka i żuchwa są rozluźnione. Zredukowany oddech ma na celu doprowadzenie do stanu, w którym w organizmie dochodzi do zwiększenia CO2, który tracimy, chociażby podczas hiperwentylacji.
  1. Usiądź np. na krześle.
  2. Zredukowany oddech polega na wykonaniu wdechu nosem, podczas gdy usta są zamknięte, a szczęka i żuchwa rozluźnione.
  3. Z wydechem rozluźnij kolejno pozostałe części ciała, jednocześnie utrzymując na nich swoją uwagę przez kilkanaście sekund.
  4. Spowalniaj i zmniejszaj swój oddech, prowadząc do niewielkiego niedoboru powietrza.
  5. Kiedy poczujesz, że niedobór jest już za duży, zakończ ćwiczenie.

Do relaksacyjnych ćwiczeń oddechowych należą głównie ćwiczenia głębokiego oddychania takie jak:

  • TECHNIKA MBSR (mindfulness-based stress reduction) — polega ona na redukcji stresu poprzez uważność. Opiera się na wypracowaniu akceptacji i aktywnej koncentracji, tu i teraz, na swoich myślach, emocjach i odczuwanych w danej chwili wrażeniach podczas głębokiego i świadomego oddychania.
  • MEDYTACJA ODDECHU — medytacja oddechu zaliczana jest do grona najskuteczniejszych ćwiczeń oddechowych uspokajających. Medytacja oddechu to technika, podczas której cała koncentracja i skupienie pozostają przeniesione na cykl oddechowy. Ćwiczenia wykonywane są przy rozluźnionym ciele, w swobodnej i wygodnej dla wykonującego pozycji. Następnie skupienie kierowane jest już tylko na wykonywanych wdechach i wydechach, starając się nie rozpraszać żadnymi innymi myślami.

Cele ćwiczeń oddechowych

Elementy ćwiczeń oddechowych są niezbędnym ogniwem rehabilitacji, a ich wykonywanie ma wiele zalet. Ćwiczenia oddechowe uczą nas jak prawidłowo oddychać, dlatego zachęcamy, aby rozpocząć ćwiczenia oddechowe z doświadczonym specjalistą. Do celów ćwiczeń oddechowych zaliczyć możemy:

  • pogłębienie oddychania,
  • zwiększenie wytrzymałości i siły mięśni oddechowych,
  • zwiększenie pojemności płuc,
  • zwiększenie ruchomości przepony,
  • zwiększenie ruchomości klatki piersiowej,
  • nauka prawidłowego wzorca oddechowego.

Dzięki ćwiczeniom oddechowym możemy przyczynić się również do wyciszenia pobudzonego układu nerwowego. Regularne ćwiczenia oddechowe zmniejszają także niepokój i zmęczenie. Mają również duży wpływ na poprawę kondycji układu oddechowego.

Kiedy należy przestać wykonywać ćwiczenia oddechowe?

Podczas ćwiczeń należy zwrócić uwagę na poniższe niepokojące objawy i w przypadku ich wystąpienia przerwać ich dalsze wykonywanie:

  • zawroty głowy
  • ból głowy
  • zaburzenia równowagi
  • niewyraźne widzenia
  • kołatanie serca
  • duszność
  • obfite pocenie się
  • ucisk w klatce piersiowej

Bibliografia

  • Fizjoterapia w wybranych dziedzinach medycyny. Red. Olszewski, Jurek . Warszawa: PZWL Wydawnictwo Lekarskie, 2011, 401 s. ISBN 978-83-200-4147-7

Paulina-cwiczenia-9281-1200x800.jpg

12 lutego 2024 Wszystkie

Z tego, jak ważna w życiu codziennym jest rola fizjoterapii, na pewno zdaje sobie sprawę każdy, kto kiedykolwiek musiał skorzystać z usług fizjoterapeuty. Fizjoterapia jest dziedziną medycyny, której działania mają przede wszystkim na celu podjęcie, a następnie wygranie walki z bólem. Oprócz tego, równie istotnym celem jest przywrócenie sprawności pacjentowi, który został dotknięty urazem lub chorobą, na tyle, ile to możliwe. Postępowanie fizjoterapeutyczne jest zawsze dobierane indywidualnie i z uwzględnieniem stanu pacjenta. Fizjoterapia znajduje swoje zastosowanie w przebiegu chorób o różnym podłożu np. w chorobach reumatycznych (takich jak reumatoidalne zapalenie stawów), w leczeniu przewlekłego bólu, w leczeniu różnych zespołów bólowych (np. zespołu bolesnego barku, czy przy dolegliwościach takich jak ból kręgosłupa) i wielu innych. Fizjoterapeuci pracują nad poprawą stanu zdrowia z pacjentami zarówno młodymi, jak i tymi w podeszłym wieku, najczęściej (ale nie tylko) w ramach leczenia układu ruchu.

Jakie znaczenie ma fizjoterapia dla układu ruchu?

Czy sprawiający problemy układ ruchu i fizjoterapeuta to dobre połączenie? Jasne, że tak! W gabinecie fizjoterapii leczenie bólu przewlekłego (a także ostrego) w obrębie układu ruchu jest bardzo często spotykane. Na sprawny układ ruchu składają się:

  • prawidłowo zbudowany układ kostno-stawowy,
  • wydolny układ mięśniowy,
  • i sprawny układ nerwowy (obwodowy i ośrodkowy).

Uszkodzenia nawet jednej z powyższych składowych (powstałe w przebiegu chorób różnego pochodzenia lub wskutek starzenia się organizmu, czy przebytego urazu) może doprowadzić do częściowego lub nawet całkowitego upośledzenia sprawności ruchowej. Leczenie dysfunkcji układu ruchu najczęściej opiera się o dwa postępowania.

  • Leczenie przyczynowe — zwane również ortopedyczno-urazowym, w którym dąży się do odtworzenia prawidłowych stosunków anatomiczno-czynnościowych, oraz ewentualnego scalenia tkanek, które uległy uszkodzeniu. Po leczeniu przyczynowym najczęściej wdrożone jest postępowanie fizjoterapeutyczne.
  • Leczenie usprawniające — zazwyczaj bardzo ważną rolę w powodzeniu procesu leczniczego odgrywa czas. Im wcześniej wdrożone jest leczenie, tym rola fizjoterapii będzie większa. W zależności od przyczyny dysfunkcji, a także stanu pacjenta, dobrane jest odpowiednie postępowanie fizjoterapeutyczne. Następnie wdrożone zostaje usprawnianie, w którym nieocenioną rolę pełni praca fizjoterapeuty. Jakie ćwiczenia i zabiegi wykonują fizjoterapeuci? To zależy od danego przypadku. Fizjoterapia ma naprawdę wiele do zaoferowania. Od usprawniania, przez różne formy aktywności fizycznej takie jak np. trening, aż po specjalistyczne techniki, do których należy, chociażby terapia manualna.

Czy fizjoterapia ma swoje zastosowanie w przewlekłym bólu?

Ból to sygnał alarmowy dla naszego organizmu, że dzieje się z nim coś niedobrego. Może on występować w przebiegu chorób reumatycznych (takich jak reumatoidalne zapalenie stawów), jak i różnych zespołów bólowych (w przebiegu zespołu bolesnego barku). Powodować go może także toczący się w organizmie stan zapalny, czy występujące w układzie ruchu zaburzenia. Pytanie brzmi jednak, jak duża jest rola fizjoterapii w leczeniu przewlekłego bólu.

Walka z bólem jest istotną częścią fizjoterapii. Wpływa na to również fakt, że coraz więcej osób ma pracę siedzącą, co w konsekwencji często prowadzi do wielu nieprzyjemnych dolegliwości np. popularny Low back pain. Z powodu przewlekłego bólu stawy z czasem mogą stawać się przeczulone i sztywne, co tylko nasila nieprzyjemne odczucia. Rozumienie przez pacjenta bólu przewlekłego odgrywa ważną rolę w powodzeniu jego leczenia. Przewlekły ból bez wątpienia obniża jakość życia i pogarsza stan zdrowia pacjentów. Do często występujących dysfunkcji bólowych, z którymi pacjenci zgłaszają się do fizjoterapeuty, należą bóle kręgosłupa, zespoły bólowe barku, reumatoidalne zapalenie stawów, czy choroby zwyrodnieniowe stawów. Postępowanie fizjoterapeutyczne odgrywa ważną rolę w leczeniu różnych rodzajów przewlekłego bólu. Mimo wszystko nie należy zapominać, że leczenie bólu przewlekłego wymaga interdyscyplinarnego podejścia wielu specjalistów, od fizjoterapeutów, przez lekarzy, aż po psychologów.

W leczeniu przewlekłego bólu praca fizjoterapeuty powinna polegać na edukacji pacjenta, odpowiednio dobranym usprawnianiu, użyciu specjalistycznych technik, ale również zachęcenie pacjenta do ruchu. Wiele specjalistów, jako narzędzie w walce z bólem, oferuje pacjentom terapię manualną.

Oprócz zwalczania bólu ważnym celem rehabilitacji mogą stać się także elementy usprawniania zwiększające zakres ruchu, czy siłę mięśni. Nieobojętne dla powodzenia terapii jest także jak najlepsze odtworzenie sprawności sprzed powstania dysfunkcji, jednocześnie nie zapominając o regeneracji układu ruchu. Tak więc rola fizjoterapii w zwalczaniu chronicznego bólu jest kluczowa.

Rola fizjoterapii w wybranych jednostkach chorobowych układu ruchu

Rola fizjoterapii ma spore znaczenie w przebiegu chorób różnego rodzaju i pochodzenia. Celem fizjoterapii jest nie tylko przywrócenie pacjentowi sprawności, ale także przyśpieszenie regeneracji układu ruchu, który został uszkodzony.

  • Reumatoidalne zapalenie stawów — Reumatoidalne zapalenie stawów jest chorobą przewlekłą i autoimmunologiczną, która prowokuje proces zapalny doprowadzający do destrukcji stawów, głównie chrząstki stawowej i nasad kostnych. Oprócz powyższych, symptomy zapalenia stawów mogą przyjmować także postać zmian pozastawowych, a w niektórych przypadkach doprowadzić nawet do dalszych powikłań układowych. Prawidłowo przeprowadzana fizjoterapia w przebiegu chorób reumatycznych daje duże szanse na zmniejszenie procesu zapalnego. Rehabilitacja reumatoidalnego pacjenta opiera się o fizykoterapię, kinezyterapię, a także masaż. Reumatoidalne zapalenie stawów nie jest chorobą uleczalną, ale za pomocą fizjoterapii możliwe jest zmniejszenie jej nieprzyjemnych objawów.
  • Zespół bolesnego barku — objawy, które dają zespoły bólowe barku, zwykle skupiają się na miejscowej bolesności i sztywności w wyżej wspomnianym stawie. Podczas zespołu bolesnego barku ból postępuje w czasie, charakterystyczne jest również jego nasilanie się w nocy, a także w trakcie wykonywania ruchów. W leczeniu zespołu bolesnego barku istotne znaczenie ma farmakoterapia (NLPZ i glikokortykosteroidy), ale także rehabilitacja. Zespoły bólowe barku są jednym z najczęściej występujących problemów, z którymi pacjenci zgłaszają się na fizjoterapię. W przebiegu chorób tego typu ważne jest jak najwcześniej wdrożone postępowanie lecznicze.

Zespół metaboliczny, a fizjoterapia

Jak rozpoznać zespół metaboliczny? Konieczne jest współistnienie u pacjenta przynajmniej trzech z poniżej wypisanych dolegliwości. Rozpoznanie zespołu metabolicznego opiera się o następujące objawy:

  • otyłość brzuszna,
  • glikemia na czczo większa, bądź równa 100 mg/dl, ale także podleganie leczeniu hipoglikemizującemu,
  • podwyższone ciśnienie tętnicze (większe, bądź równe 130 mmHg) lub rozkurczowe (większe, bądź równe 85 mmHg), ale także podleganie leczeniu hipotensyjnemu,
  • triglicerydy większe, bądź równe 150 mg/dl, ale także podleganie leczeniu hipolemizującemu,
  • cholesterol HDL, który u mężczyzn przekracza 40 mg/dl, a u kobiet 50 mg/dl.

Fizjoterapia, oraz idąca z nią w parze aktywność fizyczna są bardzo dobrymi narzędziami w walce z występującym u pacjenta zespołem metabolicznym. Pytanie, czy sama aktywność fizyczna jest w stanie poradzić sobie z tą chorobą? Oczywiście obojętna nie pozostaje również np. odpowiednio dobrana dieta. Podczas procesu rehabilitacji osoby chorującej na zespół metaboliczny, systematyczna aktywność fizyczna w postaci np. treningów (od oporowych, przez aerobowe, aż po umiarkowany wysiłek), wpływa pozytywnie na takie parametry jak:

  • insulinowrażliwość,
  • masa ciała (poprzez jej obniżenie),
  • profil lipidowy,
  • nadciśnienie tętnicze (poprzez jego obniżenie), a także zmniejsza ryzyko rozwoju chorób sercowo-naczyniowych.

Reasumując, fizjoterapia odgrywa ważną rolę zarówno w usprawnianiu, jak i regeneracji układu ruchu. W przypadku zespołu metabolicznego wszystkie podjęte w jej zakresie działania mają na celu przywrócenie osoby z problemami/dolegliwościami bólowymi do jak największej sprawności, a także normalnego funkcjonowania.

Bibliografia

  • Fizjoterapia w wybranych dziedzinach medycyny. Red. Olszewski, Jurek . Warszawa: PZWL Wydawnictwo Lekarskie, 2011, 401 s. ISBN 978-83-200-4147-7
  • Praca zbiorowa. Zespół metaboliczny. Red. Mamcarz, Artur . Warszawa: Oficyna Wydawnicza Medical Education sp. z o.o., 2010, 606 s. ISBN 978-83-926656-1-8

Julita-terapia-manualna-7114-1200x795.jpg

15 stycznia 2024 Wszystkie

Każda wizyta u fizjoterapeuty poprzedzona jest odpowiednim wywiadem. Zestawy pytań, które zadaje specjalista mogą się od siebie różnić w zależności od przyczyny, z którą zjawił się pacjent czy też specjalizacji fizjoterapeuty. Bez wątpienia, dobrze przeprowadzony wywiad możemy zaliczyć do jednego z najważniejszych etapów leczenia.

O co może Cię spytać fizjoterapeuta?

W fizjoterapii badanie chorego jest bardzo ważne w kontekście wykrywania różnego rodzaju nieprawidłowości. Aby terapia była skuteczna, najpierw musi zostać postawiona trafna diagnoza, do której wdrożenia niezbędne będzie przeprowadzenie dokładnego wywiadu.

To podstawowy element  całego procesu diagnostycznego. Najważniejszym celem wywiadu oprócz informacji o danej dysfunkcji jest odpowiednie nawiązanie relacji pomiędzy specjalistą a pacjentem. Przeprowadzenie wywiadu to bez wątpienia sztuka, ponieważ fizjoterapeuta musi wykazać się nie tylko odpowiednią i fachową wiedzą medyczną, ale również empatią, poprawną komunikacją, kreatywnością czy umiejętnością krytycznego myślenia. Szczególnie ta pierwsza cecha – empatia, pozwala na zbudowanie realnej i silnej relacji z pacjentem. To czynnik, który zdecydowanie ułatwi późniejszą pracę i będzie pozytywnie rzutował na efekt terapeutyczny, a także osiągane cele.

Przygotowanie wywiadu powinno obejmować zarówno język specjalistyczny, ale jednocześnie wyjaśniać problem prostym językiem, który będzie w pełni zrozumiały dla pacjenta.

Przygotowanie wywiadu przez specjalistę – jaki tekst wywiadu jest najczęściej praktykowany?

Wywiady z informacjami dotyczącymi samopoczucia są bardzo ważną częścią badań zdrowotnych. Fizjoterapeuta redagując tekst wywiadu musi wziąć przede wszystkim pod uwagę istotność takich informacji jak dane osobowe, a także objawy z którymi zgłasza się pacjent. A więc jak napisać wywiad, żeby zawierał te informacje? Bez wątpienia muszą zostać w nim uwzględnione adnotacje takie jak:

  • data sporządzenia wywiadu,
  • podstawowe dane osobowe,
  • wywiad rodzinny,
  • objawy (zarówno te ogólne, jak i ze strony poszczególnych układów),
  • dokładna historia choroby,
  • informacje dotyczące alergii, przyjmowanych przewlekle leków, ostatnich hospitalizacji,
  • wywiad socjalny,
  • nawyki pacjenta, rodzaj wykonywanej pracy,
  • zapis wywiadu.

Liczba pytań w wywiadzie może być różna i najczęściej uwarunkowana jest stopniem skomplikowania przyczyny, z którą pacjent zgłosił się na wizytę. Pytania otwarte w wywiadzie występują zazwyczaj w przeważającej ilości, ale zazwyczaj nie brakuje w nim również pytań zamkniętych.

Czy wywiady różnią się od siebie w zależności od chorób z jakimi zgłaszają się pacjenci?

Przy pojawieniu się dysfunkcji dążymy do jak najszybszego zdiagnozowania jej i wyleczenia. Wywiad różni się jednak w zależności od tego z jaką patologią mamy do czynienia. Spośród częstych przyczyn, z którymi pacjenci zgłaszają się do specjalisty wyróżnić można:

  • Uszkodzenia nerwów obwodowych – w tej sytuacji należy ustalić czas wystąpienia pierwszych objawów porażenia oraz ich miejsce. Uszkodzenie nerwu obwodowego wiążę się z dość charakterystycznymi dysfunkcjami rozpatrywanymi w kontekście klinicznym.
  • Schorzenia zapalne – bardzo ważne jest jak najszybsze i dokładniejsze ustalenie kiedy pojawiły się pierwsze objawy, ponieważ w tym przypadku czas może mieć kluczowe znaczenie dla wyboru odpowiedniej terapii i tym samym sukcesu leczenia. W tym przypadku zmiana pozycji lub wykonywanie specyficznych ruchów nie powinno mieć wpływu na dolegliwości. Ból jest stały i ciągły.
  • Choroby przewlekłe – należy zwrócić uwagę na moment, w którym pojawiły się pierwsze dolegliwości. Ważną informacją jest również nasilenie bólu podczas wykonywania konkretnych ruchów. Chory powinien także przedstawić wyniki leczenia farmakologicznego.
  • Wywiad pediatryczny – istotnymi informacjami są: przebieg ciąży, rozwój psychoruchowy noworodka, informacje o przebiegu ciąży.

O co może zapytać Cię fizjoterapeuta podczas wywiadu?

Każdorazowa wizyta u specjalisty wiąże się ze specjalnym wywiadem przed przystąpieniem do dalszych kroków, w tym leczenia. Jedno z pierwszych pytań, które może ci zadać specjalista może wiązać się z:

  • głównymi dolegliwościami, z którymi wchodzisz do gabinetu. Najczęściej jest to szeroko rozumiany i różnie interpretowany ból. Mniej popularnymi dolegliwościami mogą być ograniczony zakres ruchu w stawach (ROM), niedowład, usztywnienia stawowe. Czasami zdarza się, że pacjent informuje, że ból po jakimś czasie zniknął. Może to oznaczać poważniejszy problem z uszkodzonymi strukturami nerwowymi (np. porażony nerw). W wywiadzie każda informacja dotycząca objawów przekazana przez pacjenta jest bardzo cenna.
  • Fizjoterapeuta może zapytać również o to, w jaki sposób doszło do urazu / pojawienia się dolegliwości. Ze względu na okres w jakim dana dolegliwość aktualne się znajduje dzielimy je na: ostre, podostre i przewlekłe.
  • Na wizycie często padają również pytania o krewnych i przodków, czyli tzw. wywiad rodzinny. Dotyczą głównie tego czy u nich również występowały dane schorzenia lub deformacje, ale także wszelkie pytania związane z rodziną i przebytymi przez nią chorobami (lub obecnie trwającymi).

Rodzaje bólu w diagnostyce urazów

Ból bez wątpienia należy do najczęściej występujących objawów, z którymi pacjenci szukają pomocy u specjalistów. Jego charakter i dokładny opis, może przynieść wiele cennych informacji dla specjalisty przeprowadzającego wywiad. Z racji tego, że ból jest odczuciem subiektywnym to najczęściej dobrze przedstawiona jego charakterystyka przez pacjenta może decydować o trafnie postawionej diagnozie i wdrożeniu odpowiedniej terapii. Do najczęstszych postaci bólowych z jakimi może spotkać się fizjoterapeuta należą:

  • Ból poranny – to np. charakterystyczna cecha zmian zwyrodnieniowych, które są już w zaawansowanym stadium. Pacjent zazwyczaj opisuje ten ból jako dość ostry i pojawiający się zaraz po wstaniu z łóżka. Ulega on zmniejszeniu lub całkowicie zanika „po rozruszaniu się”. Może występować również na podłożu zmian reumatoidalnych – na przykład w przebiegu RZS.
  • Ból nasilający się wieczorem – on również może świadczyć o powstawaniu zmian zwyrodnieniowych, ale także może wynikać z przeciążenia. W tym drugim przypadku pacjent rano czuje się bardzo dobrze i nie odczuwa żadnego dyskomfortu. Ból narasta stopniowo po wysiłku fizycznym. Często pod koniec dnia pacjent może czuć potrzebę położenia się w celu odciążenia struktur stawowych i mięśniowych.
  • Ból nocny – podczas diagnozy bardzo istotne jest ustalenie dokładnej pozycji, w której dolegliwości występują. To bardzo charakterystyczny ból dla takich chorób jak: zespół korzeniowy kręgosłupa, napady dny moczanowej, kostniak kostnawy, zespół cieśni kanału nadgarstka i tym podobne.
  • Ból promieniujący – ten ból powstaje na skutek drażnienia struktur nerwowych. Dość często jest przyczyną stawiania błędnych hipotez w diagnostyce. Świetnym przykładem jest popularny błąd polegający na rozpoznaniu bólu, który promieniuje wzdłuż strony uda przednio-przyśrodkowej do kolana jako choroby stawu kolanowego. Prawdziwą przyczyną bólu najczęściej w tym przypadku jest drażnienie gałęzi nerwu przez proces chorobowy odbywający się w biodrze.
  • Ból ciągły – w takim wypadku specjalista powinien pomyśleć o tak zwanej „czerwonej fladze”, bowiem ból ciągły, który w ciągu dnia nie ustępuje nawet na chwile oraz żadne komponenty na niego nie wpływają, może świadczyć o zmianach na podłożu nowotworowym.

O co zapytamy Cię w GO ON CLINIC?

W naszej klinice fizjoterapeutycznej podczas wywiadu możesz zostać zapytany o podstawowe dane osobowe, obecny stan zdrowia (ale także przebyte choroby), zażywane przewlekle leki, przebieg standardowego dnia, czyli np. rodzaj wykonywanej pracy, codzienne nawyki itd., opis problemu, z którym zgłaszasz się do naszego specjalisty (kiedy się pojawił, co go wywołuje, gdzie występuje, czy jest on bolesny i jeżeli tak to jaki jest to ból, czy promieniuje, kiedy się pogarsza i polepsza, czy jest ciągły czy przerywany i tym podobne).

Pamiętaj, że do wywiadu należy się odpowiednio przygotować (weź ze sobą całą niezbędną dokumentację medyczną), a przede wszystkim bądź podczas jego trwania szczery. Często wywiad jest najważniejszym elementem diagnostyki i to od jego rzetelności i prawidłowego przeprowadzenia zależą dalsze efekty leczenia.

Oprócz wywiadu podmiotowego (jakim jest wywiad), przeprowadzamy również badanie przedmiotowe, zwane także fizykalnym. Podczas jego trwania, indywidualnie do przypadku zostaną dobrane specjalistyczne narzędzia diagnostyczne np.: testy kliniczne, testy funkcjonalne, ocena wzorców ruchowych i wiele innych metod stosowanych przez naszych fizjoterapeutów.

Fizjoterapeuta może również zasugerować ci (ale nie zlecić – to może zrobić jedynie lekarz) wykonanie dodatkowych badań obrazowych (takich jak ultrasonografia, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, czy badanie rentgenowskie) w celu zwiększenia prawdopodobieństwa szybkiego postawienia trafnej diagnozy.

Bibliografia

  • Wiktora Dega ortopedia i rehabilitacja. Red. Kruczyński, Jacek . : PZWL Wydawnictwo Lekarskie, 2019, 808 s. ISBN 978-83-200-5889-5
  • Rehabilitacja medyczna. Red. Kiwerski, Jerzy . Warszawa: PZWL Wydawnictwo Lekarskie, 2007, 701 s. ISBN 978-83-200-3563-6

Asia-terapia-1606-1200x800.jpg

8 stycznia 2024 Wszystkie

Terapia manualna dla stawów

Pacjenci często nazywają terapię manualną chiropraktyką, czy kręgarstwem, ale nie są to jej synonimy. Terapia manualna jest postępowaniem zarówno diagnostycznym, jak i terapeutycznym. Jej działanie oparte jest o różne, wykorzystywane w pracy z pacjentem, specjalistyczne techniki terapii manualnej w obrębie kręgosłupa, ale także stawów obwodowych. Wszystkie z nich stosowane są w celu namierzenia, a następnie przywrócenia równowagi w miejscu powstałych zaburzeń. Do tej pory powstało wiele różnych koncepcji terapii manualnej. Mimo wszystko ogólnie rzecz biorąc, terapia manualna polega na odpowiednio wdrożonych postępowaniach leczniczych, na które składają się mobilizacja stawów i tkanek miękkich, manipulacje stawów. Co ważne, zabieg terapii manualnej jest bezinwazyjny. Terapia manualna ma naprawdę wiele do zaoferowania, dlatego zyskuje coraz większe uznanie zarówno wśród lekarzy, jak i fizjoterapeutów. Zastanawiasz się, na czym polega terapia manualna i kiedy wskazane jest leczenie manualne? To koniecznie czytaj dalej!

Zastosowania terapii manualnej — na czym polega terapia?

Poznanie zasad, na których polega terapia manualna, a także odbyte szkolenia terapii manualnej, warunkują późniejszy świadomy i odpowiedni wybór najlepszych metod terapii dla pacjenta. W terapii manualnej wykorzystuje się najczęściej następujące postępowania:

  • terapii manualnej tkanek miękkich
  • mobilizacje stawów oraz neuromobilizacje struktur nerwowych
  • manipulacje stawów

Zastosowanie tej metody leczenia ma swoje miejsce w wielu dysfunkcjach. Co ciekawe, propozycje terapii mogą dotyczyć zarówno pacjenta, którego objawy mają charakter przewlekły, podostry, jak i ostry. Z tego powodu, dzięki terapii manualnej możliwe jest leczenie, kiedy np. farmakoterapia nie wchodzi w grę, a zabiegi fizykalne są niewskazane. Wiemy już, że techniki manualne są bardzo skuteczne, ale w jakich konkretnych dolegliwościach? Wśród wskazań do stosowania terapii znajdują się:

  • bóle mięśni,
  • rwa kulszowa i barkowa,
  • różnego rodzaju dolegliwości bólowe pacjenta (np. dolegliwości bólowe kręgosłupa),
  • leczenie zaburzeń narządu ruchu (np. zaburzenia napięcia mięśni),
  • migrenowe bóle, a także zawroty głowy,
  • szum w uszach,
  • stan po urazach samochodowych (np. w uszkodzeniu w obrębie odcinka szyjnego kręgosłupa – whiplash)
  • ograniczenia zakresu ruchu (stosowana w celu poprawy ruchomości stawów),
  • dysfunkcje w obrębie układu nerwowego (np. zaburzenie ślizgu nerwów)
  • a także wiele innych dysfunkcji w obrębie układu ruchu.

Ortopedyczna terapia manualna — jakie są zalety jej stosowania?

Kiedy wiemy już, że przy wielu dolegliwościach terapia manualna może przynieść nam ulgę, warto byłoby się dowiedzieć, jakie są jej plusy. Korzyści terapii manualnej jest naprawdę wiele. Rezultaty, jakie daje nam leczenie manualne, będą oczywiście różniły się w zależności od tego, jakie techniki terapii manualnej zostały zastosowane, a także jaki był powód wykorzystania terapii manualnej. Tego typu postępowanie terapeutyczne świetnie sprawdzi się np. w leczeniu stawów, terapii obwodowego układu nerwowego, a nawet ogólnej poprawie stanu pacjenta. Poprzez indywidualną terapię manualną możemy uzyskać takie efekty jak:

  • zmniejszenie dolegliwości bólowych,
  • zmniejszenie napięcia tkanek miękkich,
  • zwiększenie zakresu ruchu i ruchomości stawów,
  • czy minimalizacja aktywności procesów zapalnych.

Efekty terapii manualnej zwykle pojawiają się szybko. Zdarza się, że już po pierwszej wizycie są one widoczne, jednak należ pamiętać, aby efekty terapii manualnej utrzymywały się długo, trzeba również wdrożyć ćwiczenia terapeutyczne.

Jakie są przeciwwskazania do przeprowadzenia terapii manualnej?

Podczas terapii manualnej terapeuta powinien zawsze mieć na uwadze fakt, że pomimo tego, że techniki manualne stosowane w obrębie narządu ruchu są na ogół bezpieczne, posiadają także swoje przeciwwskazania. Choć istnieje wiele różnych metod, przeciwwskazania do stosowania terapii różnego rodzaju są podobne. Do głównych przeciwwskazań ogólnych terapii manualnej zaliczamy:

  • brak diagnostyki przed przystąpieniem do terapii,
  • zaawansowana postać osteoporozy,
  • gorączka,
  • a także infekcje skórne.

Terapia manualna kręgosłupa

Istnieje wiele metod terapii manualnej. Oprócz terapii tkanek miękkich, leczenia manualnego stawów obwodowych, czy terapii obwodowego układu nerwowego, w ramach terapii manualnej stosuje się często pojęcie mówiące o leczeniu stawów kręgosłupa. Tego typu propozycje terapii mają miejsce np. w przewlekłym bólu kręgosłupa.

Przyczyn bólu kręgosłupa jest wiele i praktycznie w każdym przypadku techniki manualne mogą być pomocne. Metoda leczenia manualnego stawów kręgosłupa polega na wykonywaniu specjalistycznych ruchów w obrębie ciała pacjenta. Z ich pomocą możliwe jest manipulowanie segmentami kręgosłupa, w celu zmniejszenia wzmożonego napięcia mięśniowego i poprawienia ruchomości. W manualnym leczeniu stawów kręgosłupa możliwe jest uzyskanie trwałej poprawy stanu pacjenta, a nie danie jedynie chwilowego wytchnienia, jednak warto również uzupełnić terapię o wyspecjalizowane ćwiczenia. Mimo wszystko nie należy zapominać o istnieniu różnych metod terapii, gdzie terapia manualna wybranych dysfunkcji jest tylko jedną z nich. W przebiegu wielu jednostek chorobowych terapia manualna jest w stanie pomóc, ale wspieranie jej innymi formami fizjoterapii zawsze jest dobrym pomysłem.

Właśnie dlatego manualną terapię należy realizować wraz z odpowiednio dobraną aktywnością fizyczną. Zasada ta obejmuje zarówno postępowania lecznicze w obrębie kręgosłupa, jak i stosowane w innych miejscach różne techniki terapii. Indywidualnie dobrane ćwiczenia i odpowiednio dostosowana do pacjenta kinezyterapia odgrywają ważną rolę w późniejszym utrwalaniu postępów, a także w niedopuszczaniu do powstania nawrotów choroby. Dlatego najczęściej po zakończonej terapii pacjent otrzymuje odpowiednie zalecenia do domu.

Terapia manualna

Która szkoła medycyny manualnej jest najlepsza?

Na to pytanie nie ma niestety jednoznacznej odpowiedzi. W nowoczesnej terapii manualnej wykorzystuje się nauki wielu szkół.

  • Terapia manualna Kaltenborn – Evjenth — norweska szkoła medycyny manualnej, która charakteryzuje się zasadą wklęsło – wypukłą.
  • Metoda McKenziego — historia terapii manualnej McKenziego mówi, że poświęcił on aż 30 lat swojego życia na diagnostykę i leczenie kręgosłupa. Jego technika opiera się o wykonywanie przesunięć tylno-przednich, a także bocznych i skupia się na wywołaniu zjawiska centralizacji bólu. Przynosi ona efekty w leczeniu przyczyn bólu kręgosłupa takich jak zespoły i przepukliny dyskowe.
  • Szkoła medycyny manualnej Mulligana — rozwój terapii manualnej Mulligana opiera się zarówno o zabiegi Kaltenborna, jak i McKenziego. Spośród powyższych technik wyróżnia go wykonywanie mobilizacji wraz z ruchem. W trakcie terapii ręce terapeuty stabilizują część stawu, podczas gdy drugą aktywnie porusza pacjent.

Co ciekawe, spośród różnych metod terapii, najstarsze zabiegi manualne, które po dziś dzień stosowane są przez terapeutów w praktycznie niezmienionej formie stworzone zostały przez Cyriaxa. Opierają się one o manipulacje, a także techniki terapii tkanek miękkich. Dlatego do ich przeprowadzenia konieczna jest bardzo dobra znajomość anatomii ciała człowieka.

Bibliografia

  • Rehabilitacja medyczna. Red. Kiwerski, Jerzy . Warszawa: PZWL Wydawnictwo Lekarskie, 2007, 701 s. ISBN 978-83-200-3563-6

Lukasz-rehabilitacja-7795-1200x800.jpg

1 stycznia 2024 Wszystkie

Fizjoterapia przed zawodami sportowymi

Praca w sporcie jako fizjoterapeuta wymaga dużego zaangażowania, wiedzy i bez wątpienia umiejętności funkcjonowania pod presją czasu i pod dużą odpowiedzialnością. Wiele osób zastanawia się – co to jest fizjoterapia sportowa i czy w ogóle warto z niej skorzystać przed zawodami sportowymi? Jakie techniki stosujemy jako fizjoterapeuci i na czym polega trening medyczny? Czy dzięki fizjoterapii możliwy jest powrót pełnej sprawności fizycznej po przebytej kontuzji? Odpowiedzi na te pytania znajdziesz poniżej. Rola fizjoterapii w sporcie, zwłaszcza przed zawodami sportowymi jest nieoceniona. Rehabilitacja i fizjoterapia sportowa mogą przybierać przeróżne formy, o których dowiesz się w dalszej części artykułu.

Rehabilitacja sportowa (fizjoterapia ogólna i kompleksowe programy rehabilitacji sportowej)

Na czym polega rehabilitacja sportowa? Otóż fizjoterapia w sporcie opiera się o rozmaite programy treningowe i metody terapii dobierane indywidualnie do każdego pacjenta. Podejmowane przez fizjoterapeutę sportowego decyzje w tej sprawie zwykle ustalane są na podstawie wielu czynników. Zazwyczaj na finalnie obrane cele fizjoterapii sportowej i to, jaka forma fizjoterapii będzie przeprowadzana, wpływają głównie aktualne potrzeby sportowca, którymi mogą być:

  • profilaktyka urazów – mająca kluczowe znaczenie dla każdego, kto nie chce paść ofiarą czyhających z każdej strony niebezpieczeństw takich jak poważne urazy sportowe, zwłaszcza przed zawodami,
  • edukacja sportowa np. w zakresach takich jak pierwsza pomoc, zapobieganie urazom sportowym, najczęstsze urazy sportowe, leczenie urazów, czy profesjonalne wspomaganie,
  • leczenie urazów sportowych i powrót do pełnej sprawności fizycznej
  • profesjonalne wspomaganie treningu medycznego,
  • przygotowanie przedstartowe,
  • poprawa wyników sportowych i optymalizacja osiągnięć,
  • regeneracja powysiłkowa – np. masaż po wysiłku fizycznym,
  • czy kompleksowa i stała współpraca z fizjoterapeutą zapewniająca wsparcie pacjenta na wszystkich powyższych płaszczyznach.

Oprócz powyższych aspektów, podczas ustalania planów działania, jakimi są programy rehabilitacji sportowej, brane są również pod uwagę czynniki takie jak: indywidualne predyspozycje sportowca (np. jego zdolności regeneracyjne), motywacja (czy będzie systematyczny w trakcie trwania procesu dążenia do wspólnie wyznaczonego celu), czy odczuwa jakieś dolegliwości bólowe (występowanie bólu może negatywnie wpływać na terapię i wydłużyć czas, jaki zajmie profesjonalne wspomaganie), jego ogólny stan zdrowotny i samopoczucie (im lepszy będzie stan wyjściowy sportowca, tym większe szanse na to, że wybrana forma fizjoterapii będzie skuteczna), występujące przeciwwskazania do fizjoterapii (w przypadku ich wystąpienia niektóre metody terapii będą musiały zostać wykluczone).

Cele fizjoterapii sportowej i rola fizjoterapii w sporcie

Czy myślałeś kiedyś o tym, czym w sztabie sportowców zajmuję się fizjoterapeuta? Jaką rolę odgrywa fizjoterapia w sporcie? Otóż, widok tego specjalisty w takim środowisku nie jest niczym nadzwyczajnym. Korzyści z fizjoterapii sportowej w tym zawodzie czerpie każdy, kto choć raz ucierpiał z powodu przeciążeń czy kontuzji, które występują tu na porządku dziennym. Różne rodzaje kontuzji sportowych mogą zdarzyć się na każdym etapie podejmowania wysiłku fizycznego (zarówno amatorskim, jak i wyczynowym). W głównej mierze spowodowane jest to tym, że organizm sportowca prawie każdego dnia narażany jest poprzez kumulowanie się przeciążeń na błahe kontuzje, jak i poważne urazy sportowe. Nie bez winy zostają tu wysoko stawiane wymagania oraz ciążąca na sportowcu presja. Dlatego tak ważne jest, aby fizjoterapeuta sportowy podczas rehabilitacji zadbał również o wsparcie pacjenta nie tylko fizyczne, ale także psychiczne.

Rola fizjoterapii w sporcie jest nieoceniona. Działania, jakie podejmuje fizjoterapeuta sportowy, zawsze dobierane są indywidualnie do podopiecznego. Zazwyczaj jednak terapia fizjoterapeutyczna skupia się na przygotowaniu organizmu sportowca do najwyższej możliwej sprawności, tak aby zoptymalizować osiągnięcia. A to wszystko po to by metody fizjoterapii sportowej wzniosły go na poziom, na którym sportowiec będzie mógł wykonywać swój zawód w pełni bezpiecznie i na najwyższym poziomie.

Z czym mierzą się na co dzień fizjoterapeuci sportowi? Czyli wyzwania fizjoterapeutów sportowych

Praca fizjoterapeuty bez wątpienia wiąże się z dużą presją czasu, biorąc pod uwagę fakt, że wiele sportowców sięga po usługi fizjoterapeuty sportowego z powodu zbliżających się zawodów. Doświadczeni fizjoterapeuci sportowi, stojący u boku największych sportowców, mają na sobie także wielką odpowiedzialność za optymalizacje osiągnięć podopiecznego i to, jak potoczy się jego dalsza kariera sportowa. Błędy, które popełni, mogą rzutować na wynik końcowy sportowca podczas zawodów.

Trening medyczny, który wymaga częstego przeprowadzania i nadzorowania, w celu czerpania przez sportowca jak największej ilości korzyści z fizjoterapii sportowej jest także czasochłonny i nierzadko wiąże się z ciągłą, ciężką pracą i wyjazdami.

Usługi fizjoterapeuty sportowego – jakie są metody fizjoterapii sportowej i sprzęt dla fizjoterapeutów sportowych?

Wdrażane kompleksowe programy rehabilitacji sportowej przez fizjoterapeutę sportowego mają na celu jak najlepiej pomóc jego podopiecznemu. Narzędzia, jakie daje nam aktualnie nowoczesna fizjoterapia sportowa z dozą dużej pewności, odpowiednio zastosowane, są w stanie zupełnie wykluczyć poważniejsze kontuzje z życia sportowca.

Fizjoterapeuta sportowy bez wątpienia jest specjalistą dla każdej aktywnej osoby. Praktyka fizjoterapii sportowej zapewnia specjalistom różne metody leczenia urazów sportowych, jak i te, które mogą być stosowane profilaktycznie lub w celach takich jak np. regeneracja powysiłkowa. Praca w sporcie rzuca pod nogi wiele wyzwań fizjoterapeutom, to w głównej mierze od nich zależy jakie techniki stosujemy u danego pacjenta. Metody terapii zawsze dobierane się indywidualnie i mogą obejmować praktyki takie jak:

  • diagnostyka funkcjonalna,
  • terapia manualna,
  • masaż leczniczy,
  • kinezyterapia,
  • trening medyczny,
  • fizykoterapia i odnowa biologiczna,
  • kinesiotaping,

A jaki może być sprzęt dla fizjoterapeutów sportowych? W zależności od tego, jakie programy treningowe zostaną podjęte i jakie są potrzeby sportowca, zawsze można skorzystać z różnego rodzaju sprzętu rehabilitacyjnego. Od stołów rehabilitacyjnych, przez akcesoria do ćwiczeń, po urządzenia fizykoterapeutyczne.

Fizjoterapia drużyn sportowych

Praca fizjoterapeuty sportowego może obejmować także obszar, jakim jest fizjoterapia drużyn sportowych. Wiele sportowców zajmujących się różnymi dyscyplinami sportowymi ma w swojej kadrze fizjoterapeutę. Jak rehabilitacja sportowa pomaga w tym przypadku?

Podobnie jak w procesie indywidualnym, kompleksowe rehabilitacje i wyzwania fizjoterapeutów sportowych dla klubu czy drużyny sportowej obejmują

  • fizjoterapię ogólną
  • poprawę wyników sportowych
  • programy treningowe uwzględniające powrót pełnej sprawności fizycznej zawodników
  • edukację sportową
  • przygotowanie przedstartowe
  • kompleksowe wsparcie pacjenta
  • masaż po wysiłku fizycznym, jako odnowa biologiczna

Praktyka fizjoterapii sportowej w tym przypadku będzie różniła się tym, że doświadczeni fizjoterapeuci sportowi mają pod swoją opieką nie jednego, a wiele jednostek. Stąd profesjonalne wspomaganie większej ilości osób może przysparzać także większe trudności.

Rehabilitacja i fizjoterapia sportowa – korzyści z pracy z fizjoterapeutą sportowym

Wdrażanie procesu jakim jest fizjoterapia sportowa jest nieoceniona, zarówno w profilaktyce, jak i w edukacji i właściwej rehabilitacji sportowej. Do głównych korzyści z fizjoterapii sportowej zalicza się:

  • zapobieganie urazom sportowym (np. urazy mięśniowe, poprzez podjęcie działań profilaktycznych i edukacje z zakresów takich jak unikanie kontuzji lub jak rehabilitacja sportowa pomaga w zapobieganiu ich wystąpienia),
  • leczenie urazów sportowych (terapia fizjoterapeutyczna oferuje różne skuteczne metody leczenia urazów sportowych),
  • edukacja sportowa (doświadczeni fizjoterapeuci sportowi z pewnością uświadomią pacjenta jakie rodzaje kontuzji sportowych na niego czyhają, jakie są najczęstsze urazy sportowe, jak osiągnąć powrót pełnej sprawności fizycznej, czy jak udzielić pierwszą pomoc),
  • diagnostyka funkcjonalna (diagnostyczna rola fizjoterapii sportowej jest również bardzo ważna, dzięki niej możliwe jest namierzenie dysfunkcji, które mogą wypływać na czynniki takie jak poprawa wyników sportowych czy optymalizację osiągnięć.
  • ciągłe wsparcie pacjenta (zarówno od strony fizycznej, jak i psychicznej, dzięki czemu będzie mógł w pełni skupić się na wykonywaniu swojego zawodu jak najlepiej).

Korzyści z pracy z fizjoterapeutą sportowym jest oczywiście o wiele więcej. Przyjdź do nas i sam się przekonaj! Jeżeli szukasz miejsca na odbycie swojej wizyty z zakresu fizjoterapii sportowej we Wrocławiu, gdzie otrzymasz szybką diagnozę, kompleksową opiekę, a leczenie zostanie wdrożone natychmiastowo, wybierz GO ON CLINIC i już dziś zarezerwuj wizytę telefonicznie, dzwoniąc pod numer 530 30 50 40. W celu ustalenia terminu wizyty możesz również odwiedzić nas we Wrocławiu na ulicy Strzegomskiej 138/6 lub skontaktować się z nami mailowo pod adresem kontakt@goonclinic.pl, lub kliknij przycisk poniżej i umów się do nas na wizytę online.


fizjo.jpg

27 listopada 2023 Wszystkie

Ból głowy — co należy o nim wiedzieć? U kogo występują bóle głowy?

Ból głowy stanowi jeden z najczęściej występujących typów bólu na całym świecie i bez wątpienia jest problemem globalnym. Jest to jeden z najczęstszych objawów, z którymi pacjenci zgłaszają się na konsultacje neurologiczne.

Ból głowy dotyka osób w każdym wieku. Może mieć on przeróżne podłoże, rzadko jednak bywa sygnałem informującym o stanie nagłego zagrożenia życia. Zdarza się jednak, że przyczyny, które go wywołują, mogą zagrażać życiu i zdrowiu pacjenta, dlatego zawsze warto skonsultować się ze specjalistą i nigdy nie należy go bagatelizować. Przede wszystkim, za alarmujący objaw powinniśmy uważać bóle głowy, które pojawiają się nieoczekiwanie i mają bardzo duże nasilenie. Taki ból głowy wymaga najczęściej pilnej konsultacji lekarskiej. Praktyka kliniczna oraz badania naukowe są niezbędne w klasyfikowaniu i rozpoznawaniu różnorakich bólów głowy (zarówno pierwotnych bólów głowy, które charakteryzują się samoistnym powstawaniem, jak i wtórnych bólów głowy, zwanych również objawowymi).

Jakie są rodzaje bólów głowy? (na czele z bólem głowy typu napięciowego)

Przyczyn bólów głowy jest wiele, a co za tym idzie, ich rodzajów również. Ból głowy może mieć wiele postaci, które mogą występować pojedynczo, ale zdarza się również, że obie postacie bólu głowy współwystępują u jednego pacjenta. Do kategorii często spotykanego i doświadczanego bólu głowy możemy zaliczyć takie typy samoistnego bólu głowy jak:

  • napięciowy ból głowy,
  • migrenowy ból głowy (np. pod postacią napadów migreny),
  • klasterowy ból głowy,
  • przewlekła napadowa hemikrania (zaliczana do trójdzielno — autonomicznych bólów głowy),
  • śródsenny ból głowy,

a także pozostałe typy bólów głowy związane z innymi dysfunkcjami:

  • zatokowy ból głowy,
  • polekowy ból głowy,
  • kaszlowy ból głowy,
  • koitalny ból głowy,
  • objawy zwane orgazmicznymi bólami głowy,
  • naczyniowy ból głowy i wiele innych.

Napięciowy ból głowy — jak go rozpoznać?

Ból głowy napięciowy uznawany jest za najczęściej występujący ból głowy spośród wszystkich tych, które pojawiają się samoistnie. Można podzielić go na dwie postacie: epizodyczną i przewlekłą, z czego ta pierwsza charakteryzuje się występowaniem <15 epizodów bólu głowy w trakcie całego miesiąca, a druga każdą ilością powyżej tej liczby. Aktualnie natomiast najczęściej stosowana jest klasyfikacja na trzy podtypy tego bólu. Napięciowe bóle głowy dzielą się na:

  • rzadki ból epizodyczny (epizod <1 raz w miesiącu),
  • częsty ból epizodyczny (częstość występowania epizodów od 1 do 14 w miesiącu),
  • ból przewlekły (>14 epizodów w miesiącu).

Napięciowy ból głowy od migrenowego, z którym często bywa porównywany, różni się przede wszystkim umiejscowieniem bólu głowy, ale także charakter bólu głowy, zarówno jednego jak i drugiego, jest zupełnie inny. Charakterystycznymi objawami napięciowego bólu głowy są:

  • jego obustronne umiejscowienie,
  • nie jest on, tak jak w przypadku migrenowego bólu głowy, pulsujący, bywa za to opisywany jako rozpierający/uciskający,
  • nasilenie bólu głowy występuje w postaci łagodnej i umiarkowanej,
  • aktywność fizyczna nie nasila dolegliwości bólowych.

W celu zdiagnozowania bólu napięciowego stosuje się specjalne kryteria jego rozpoznania. Leczenie napięciowego bólu głowy najczęściej opiera się na doraźnym leczeniu przeciwbólowym. Główne przyczyny napięciowych bólów głowy to stres, niewystarczająca ilość snu, czy częste przyjmowanie pozycji siedzącej.

Czym jest klasterowy ból głowy?

Klasterowy ból głowy (zwany również kumulowanym) zaliczany jest do trójdzielnych bólów głowy, co oznacza, że spowodowany jest stanem pobudzenia nerwu trójdzielnego, a także układu przywspółczulnego.

Do cech charakterystycznych, ułatwiających jego rozpoznanie zaliczamy:

  • bardzo silny ból głowy, opisywany jako ostry, przeszywający, świdrujący,
  • epizody polegające na krótkich i przerywanych napadach bólu głowy,
  • ból głowy odczuwany jest tylko po jednej stronie głowy (jednostronny ból głowy)
  • mogą mu towarzyszyć zaburzenia wegetatywne, pojawiające się po stronie bólowej.

Wśród klasterowych bólów głowy można wyróżnić dwa główne podtypy: napady klasterowego epizodycznego bólu głowy i przewlekły ból głowy klasterowy. Pierwszy z nich charakteryzuje się występowaniem klastrów (częste bóle głowy trwające nawet do kilku tygodni) przedzielonych okresami, w których ból nie występuje (najczęściej trwającymi miesiąc, ale zdarza się, że także dłużej). Kolejny podtyp bólu głowy polega na występowaniu objawów nawracających bólów głowy przez ponad rok bez remisji lub przedzielonych jej okresami trwającymi mniej niż miesiąc.

Rodzaj bólu, a najczęstsze przyczyny bólu głowy — co może wywoływać ból głowy?

Zdarza się, że bóle głowy wskazują na to, że w naszym organizmie zachodzi proces chorobotwórczy, jednak nie jest to reguła. Ból głowy spowodowany być może różnymi czynnikami, a przy rozpoznaniu przyczyny bólu głowy często brane pod uwagę są takie informacje jak:

  • specyficzne czynniki, które powodują bóle głowy,
  • w jakich porach występują bóle głowy/kiedy się zaostrzają,
  • częstotliwość bólów głowy,
  • jak długo trwa ból głowy,
  • A także rodzaj bólu głowy.

Często mówi się o związku bólu głowy (jego rodzaju) z konkretnymi przyczynami, dlatego właśnie ten ostatni punkt bywa najważniejszą wskazówką, ułatwiającą ustalenie przyczyny bólu głowy. Różne zespoły bólu głowy zwykle charakteryzują się specyficznymi rodzajami bólu i przypisywane bywają konkretnym chorobom, wśród których wyróżnić możemy:

  • piorunujący ból głowy — to ciężki ból głowy, wśród przyczyn powodujących jego występowanie znajdują się: udar (niedokrwienny i krwotoczny), infekcje OUN, krwawienie podpajęczynówkowe i wiele innych,
  • pulsujący ból głowy — ten typ bólu głowy występuje najczęściej przy schorzeniach takich jak migrenowy ból głowy, ale także w sytuacjach takich jak zapalenie tętnicy skroniowej, a nawet zapalenie ucha,
  • tępy ból głowy, ściskający i rozpierający — tak objawiać mogą się pourazowe bóle głowy,
  • kaszlowy ból głowy — to ból głowy pojawiający się podczas zapalenia zatok (zwany zatokowym bólem głowy), ale może również wystąpić przy guzach mózgu, czy tętniakach,
  • koitalny ból głowy — związane są z aktywnością seksualną (orgazmiczne bóle głowy), w przypadku bólu głowy tego typu czynnikami sprzyjającymi jego występowaniu mogą być: nadciśnienie, miażdżyca, czy stres,
  • ból głowy poprzedzony wysiłkiem (ból głowy nasilający się po wysiłku) — to najczęściej bóle głowy pochodzenia naczyniowego, związane z zaburzeniami naczyń krwionośnych,
  • ból głowy poprzedzony charakterystycznymi objawami neurologicznymi — współwystępujący z tzw. aurą, najczęściej powoduje ból migrenowy,
  • narastający ból głowy — za przyczynę tego bólu głowy uważa się najczęściej migrenę.

To tylko wybrane rodzaje bólów i parę przyczyn, które mogą im towarzyszyć, ale jest ich oczywiście znacznie więcej. Warto również pamiętać, że niektóre bóle głowy mają nieswoiste objawy i brakuje im charakterystycznych cech, które świadczą o wystąpieniu danej jednostki chorobowej, dlatego tak ważne jest skonsultowanie bólu głowy ze specjalistą, który przeprowadzi dokładny wywiad, a także zleci potrzebne badania w celu postawienia trafnej diagnozy i wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Jakie są najczęstsze objawy bólu głowy?

Wiele osób zastanawia się, jakie mogą być objawy bólu głowy. Odpowiedź brzmi, ile różnych rodzajów bólów, tyle różnych objawów towarzyszących bólowi głowy. Biorąc pod uwagę, chociażby fakt, jak wiele przyczyn może powodować ból głowy, paleta objawów mu towarzyszących jest naprawdę pokaźna. Odczucia bólowe są przede wszystkim indywidualne dla każdej jednostki i także w przypadku bólów głowy doznania mogą znacznie różnić się w zależności od tego, u kogo wystąpiły.

Wyróżniamy objawy poprzedzające wystąpienie bólu, występujące podczas epizodu, jak i te, które pojawiają się dopiero po jego zakończeniu. Pośród objawów, z którymi występują bóle głowy, możemy znaleźć przeróżne symptomy takie jak np. ból mięśni, zaburzenia wzrokowe, wymioty, nadwrażliwość na światło, zapachy, czy hałas, ból szyi, ból tyłu głowy, utrata przytomności, nadmierna potliwość, zaburzenia czucia, mówienia, mrowienie i wiele innych. Ukazanie się niektórych z nich często bywa bardzo pomocne w różnicowaniu poważnych bólów głowy, od tych niezagrażających życiu i zdrowiu.

Diagnostyka bólu głowy

Po przeprowadzeniu szczegółowego wywiadu lekarz posiada szeroką gamę wyboru badań diagnostycznych, które może zlecić pacjentowi, takich jak:

  • badania laboratoryjne (krwi, moczu, itd.),
  • badanie okulistyczne,
  • badanie laryngologiczne,
  • tomografia komputerowa (TK),
  • rezonans magnetyczny (MR),
  • badanie rentgenowskie (RTG),
  • elektroencefalografia (EEG).
Rezonans magnetyczny

Leczenie bólu głowy — na czym polega i jak sami możemy zapobiegać bólom głowy?

Liczba pacjentów zgłaszających się na leczenie z powodu bólu głowy jest spora. Przyczyny jego pojawienia się i możliwe opcje leczenia, to najprawdopodobniej najczęściej poruszane tematy dotyczące bólu głowy w gabinetach lekarskich. Przeciwdziałanie atakom bólu głowy dobierane jest indywidualnie do stanu pacjenta i jego dolegliwości, dlatego podczas wywiadu możemy usłyszeć pytania o kwestie takie jak:

  • czynniki, które nasilają ból głowy,
  • czy ból głowy jest na tyle silny, że wymaga stosowania środków przeciwbólowych,
  • w jakich porach odczuwamy ból głowy,
  • czy bólowi głowy towarzyszą inne specyficzne objawy,
  • kiedy po raz pierwszy wystąpił ból głowy tego typu,
  • czy ból głowy obejmuje całą głowę, a może tylko jej część,
  • jaki ból głowy ma charakter,
  • czy zostało już wdrożone jakieś leczenie,
  • i wiele innych pytań.

Ból głowy leczy się indywidualnie. Do głównych środków stosowanych w leczeniu bólów głowy należą: środki przeciwbólowe, fizjoterapia, eliminacja czynnika wyzwalającego ciągłe bóle głowy, leczenie profilaktyczne, a także stosowane przez niektórych niekonwencjonalne metody leczenia.

Kiedy zmagamy się z takim problemem, jak bóle głowy warto również (jako ułatwienie diagnostyki, czy dobrania odpowiedniego leczenia) rozważyć prowadzenie dzienniczka bólu głowy i zapisywać w nim wszystkie niezbędne informacje, które towarzyszą tej dysfunkcji. Posiadając takie narzędzie, nawet samodzielnie drogą eliminacji możemy dotrzeć do przyczyny bólu głowy, a następnie ją zlikwidować.

Codzienny ból głowy — o czym może świadczyć?

Zwykłe bóle głowy, występujące bardzo rzadko i w małym natężeniu, nie są powodem do niepokoju, jednak wiele osób zmaga się z ciągłymi bólami głowy. U niektórych osób bóle głowy potrafią występować nawet codziennie. Taki uporczywy ból głowy to bez wątpienia niepokojący objaw. W przypadku tak częstego występowania bólu głowy konieczne jest udanie się na konsultację ze specjalistą, nie czekanie, aż bóle głowy ustąpią samoistnie.

Jakie jednostki chorobowe mogą być z tym związane? Najczęściej osoby cierpiące na migrenę mają bóle głowy, które mogą występować nawet codziennie. Ból głowy wywoływany toczącym się w organizmie stanem zapalnym również może powodować codzienny ból głowy.

Na tego typu bóle głowy warto zastosować leczenie indywidualnie, dobrane przez specjalistę. W zmaganiu się z codziennymi bólami głowy pomocne może być również prowadzenie dzienniczka bólu głowy, co bez wątpienia może pomóc w diagnostyce i późniejszym leczeniu.

Ból głowy leczyć można u różnych specjalistów (w zależności od przyczyny, która go wywołuje) takich jak np. lekarz rodzinny, neurolog, laryngolog, czy fizjoterapeuta. Zazwyczaj po wdrożeniu odpowiedniego leczenia, kiedy codzienne bóle głowy ustąpią, zmniejsza się także ryzyko bólu głowy i jego ponownego wystąpienia.

Bibliografia

  • R.B. Lipton, MD; M.E. Bigal, MD, PhD; T.J. Steiner, MB, PhD, LLM; S.D. Silberstein, MD; J. Olesen, MD, PhD, Klasyfikacja samoistnych bólów głowy, NEUROLOGY wydanie polskie 6/2004
  • A. Prusiński, Bóle głowy – Wybrane problemy, Polski Przegląd Neurologiczny 2008, tom 4, 1, 9–14 Wydawca: „Via Medica sp. z o.o.” sp.k.

pexels-olia-danilevich-6767995-1200x800.jpg

8 marca 2022 Wszystkie

Ulubioną odpowiedzią niemalże każdego fizjoterapeuty, jak dobrze pewnie część z Was wie jest “to zależy”. Dlaczego tak bardzo lubimy tę odpowiedź? Od czego zależy, jak radzenie sobie z bólem Ci pójdzie? W jaki sposób jesteś w stanie to zrobić? Co jeżeli się nie uda?

Od czego zależy, czy sobie poradzisz z bólem mięśni?

Przede wszystkim od tego, jakie jest jego źródło. We wpisie na temat bólu mięśni już opisywaliśmy, jak wiele różnych czynników może powodować dolegliwości układu ruchu. Problem niemalże z każdego układu jest w stanie spowodować u nas niemiłe uczucie napięcia, skurcze, czy wiele innych.

Poza tym mięśnie bardzo często reagują nie tylko na problemy somatyczne – cielesne, ale również na stres. To bardzo częsta przyczyna naszych napięć. Ale czy o tym pamiętamy? Bardzo rzadko, a jeżeli już sobie przypomnimy to czy coś z tym robimy?

Skąd masz w takim razie wiedzieć, czy jesteś w stanie sobie pomóc?

Prosta odpowiedź, spróbuj wykonać zalecane ćwiczenia na bolesność danej okolicy i sprawdź, czy ból łagodnieje!

Wiele kanałów na YouTube opisuje, w jaki sposób możesz pozbyć się bólu – chociaż tymczasowo. U nas też możesz znaleźć takie filmy, ponieważ staramy się dostarczyć Wam niezbędnych narzędzi.

Wierzymy, że ruch jest niezwykłą metodą do pracy z bólem. Istnieje bardzo duża liczba badań naukowych które to właśnie stwierdzenie potwierdzają. Bardzo często dekasyfikując inne metody pod względem skuteczności!

Dlaczego “to zależy”?

Ludzki organizm jest niezwykle skomplikowanym mechanizmem. Wiele poznaliśmy, ale nadal mało wiemy. Oznacza to tyle, że nigdy nie można być w 100% pewnym trafnego rozpoznania. Zdarza się wiele takich sytuacji, kiedy testy kliniczne wskazują na dany uraz / chorobę, ale badanie obrazowe (RTG, MRI, USG) tego nie potwierdzają.

Jesteśmy świadomi tego, że rzadko jesteśmy w stanie odpowiedzieć w prosty sposób, ponieważ zawsze trzeba mieć z tyłu głowy, że możemy się mylić. Oczywiście dążenie do postawienia prawidłowej diagnozy jest tak ważnym elementem jak skuteczność terapii. Jednak jedno z drugim się wiąże.

Te zawiłości prowadzą do tego, że często z ust fizjoterapeutów, lekarzy, psychologów, dietetyków i innych zawodów dbających o zdrowie pacjenta pada fraza “to zależy”. Oczekujcie jednak, że zaraz po tym wszystko Wam wytłumaczymy, ponieważ Wy też musicie być świadomi w jakim kierunku będzie przebiegać leczenie, jak możemy to usprawnić, a czego powinniśmy unikać.

Radzenie sobie z bólem – wersja domowa

Dobrym krokiem w stronę złagodzenia dolegliwości jest udanie się do specjalisty – w przypadku urazów fizjoterapeuty, ortopedy, czy innych dziedzin medycyny. Bywają jednak sytuacje, w których sami doskonale sobie poradzicie w domu np. ból jest do zniesienia.

Jak sobie wtedy poradzić? Oceń, jaka okolica jest najbardziej bolesna, czy jest tkliwa, przyporządkuj w skali od 1 do 10 na ile określasz ból. Jeżeli wartość jest w okolicach 3/4 to równie dobrze możesz spróbować zniwelować dolegliwości w domu.

Usiądź wygodnie, znajdź poradnik / film, który tłumaczy jak możesz sobie z tym poradzić – najlepiej, jeżeli skorzystasz z materiałów udostępnianych przez wykwalifikowane osoby. Stosując się dalej do podanych zaleceń, czy to za pomocą ćwiczeń, autoterapii, czy relaksu pozbądź się bólu!

Zachęcamy do sprawdzenia, czy któryś z naszych materiałów będzie w stanie Ci pomóc! Zaprzestań, jeżeli ból w jakikolwiek sposób będzie eskalował lub zmieniał się.

Co zrobić, jeżeli ból nie mija?

Po sprawdzeniu kilku filmów / poradników / artykułów nadal cierpisz i ból w żaden sposób nie odpuszcza, więc myślisz, co dalej. Odpowiedź jest prosta, ponieważ kolejnym krokiem będzie skorzystanie z wiedzy fachowców. Szczególnie w przypadku sytuacji, kiedy dolegliwości uległy zmianie.

Wykwalifikowana pomoc zdecydowanie najlepiej opracuje plan, jaki złagodzi objawy. Jeżeli masz problem z układem ruchu – szkieletem, mięśniami, ścięgnami, bólem głowy, czy ograniczeniami ruchu skorzystaj z usług fizjoterapeuty


Asia-terapia-1606-1200x800.jpg

22 lutego 2022 Wszystkie

Badania funkcjonalne wykonywane przez fizjoterapeutów to jedna z podstaw diagnostyki podczas wizyty fizjoterapeutycznej. Jest to szereg czynności, które wykonuje pacjent, a wskazywanych przez badającego. Jego głównym celem jest sprawdzenie układu ruchu pod względem jakości jego pracy oraz ewentualnych zaburzeń.

Takie badania szczególnie często wykonywane są w różnych dyscyplinach sportu, ponieważ w znacznym stopniu pomagają ustalić przyczynę kontuzji. W ten sposób zwiększa się efektywność terapii, ponieważ znacznie lepiej jest rozwiązywać problem, jeżeli wie się, na czym on polega.

Wywiad, a badanie funkcjonalne

Podstawą badania funkcjonalnego jest dobrze przeprowadzony wywiad. Pozwala zawęzić obszar poszukiwania źródła bólu. Na podstawie informacji przekazanych przez pacjenta fizjoterapeuta może zastosować kilka prostych, ale skutecznych testów funkcjonalnych. W ten sposób może potwierdzić lub wykluczyć konkretne rozpoznania. 

Jak mantra powtarzane jest, że dobry wywiad uskutecznia prawidłowe rozpoznanie. Teraz już wiecie dlaczego, ponieważ bardzo usprawnia proces diagnostyki i zawęża tzw. lej diagnostyczny, czyli zawężanie możliwych opcji.

Rodzaje badań funkcjonalnych

Badania funkcjonalne możemy podzielić na kilka kategorii. Może to być zarówno podział konkretnych części ciała, do których się odnoszą lub też, czy jest to badanie jakościowe, czy też ilościowe.

Badania funkcjonalne ze względu na ich ilość, ale również różne funkcje konkretnych partii ciała podzielono na różne segmenty. Testy różnią się od siebie, ponieważ są prowokujące do wystąpienia bólu – w ten sposób sprawdzając, czy wynik jest pozytywny lub negatywny. Wymieniamy badania dla:

  • kręgosłupa:
      • kość krzyżowa
      • lędźwiowy odcinek
      • piersiowy odcinek
      • szyjny odcinek
  • kończyny górnej
  • kończyny dolnej
  • konkretnych partii mięśni
  • więzadeł
  • ścięgien mięśni

Badania jakościowe i ilościowe

Badania jakościowe pozwalają określić dokładnie jakiej jakości jest wykonywany przez pacjenta ruch, czy też stan układu ruchu. Taka diagnostyka może również dotyczyć np. układu krążeniowego, który można sprawdzić za pomocą testu 6 – minutowego chodu. Określa, jaką odległość pacjent może przejść bez bólu w czasie 6 minut.

Natomiast badania ilościowe przede wszystkim sprawdzają, czy dana funkcja “działa” w naszym ciele. Są to test 0 / 1, tzn., że wynik jest pozytywny lub negatywny. Przykładem takiego testu może być np. test Phalena, który pomaga w rozpoznaniu zespołu cieśni nadgarstka.

Komu zaleca się badania funkcjonalne?

Zdecydowana większość jest przeprowadzana na sportowcach amatorach oraz profesjonalnych sportowcach. Jednak nie tylko, ponieważ u niemalże każdego pacjenta polecane jest badanie funkcjonalne. Zarówno u aktywnych, ale i mniej aktywnych, którzy narazili swój układ ruchu.

Tak, więc osoby, które powinny zgłosić się na takie badanie to:

  • profesjonalni sportowcy, narażeni na częste kontuzje
  • sportowcy amatorzy, którzy nie są pewni, czy posiadają dobrą technikę lub tacy, którzy poczuli na własnej skórze osłabienie
  • osoby po kontuzji 
  • ofiary wypadków samochodowych

Co daje badanie funkcjonalne?

Badanie funkcjonalne ma wielorakie zastosowanie, ponieważ może być:

  • diagnostyczne – diagnozować teraźniejszy problem
  • prognostyczne – przewidujące, jakie struktury są narażone na uszkodzenie
  • profilaktyczne – przesiewowo sprawdzane ciało pod kątem osłabień

Jak widzicie badanie funkcjonalne to jedna z podstawowych metod diagnostycznych w fizjoterapii. Jest ich wszystkich bardzo dużo, a większość z nich opiera się o testy funkcjonalne.




Kontakt


Oddział Strzegomska

Strzegomska 138/6
54-430 Wrocław


Oddział Nowowiejska

Nowowiejska 5
50-323 Wrocław


Telefon

530 30 50 40


E-mail

kontakt@goonclinic.pl



Skontaktuj się


Adres

ul. Strzegomska 138/6 (IV piętro)
54-430 Wrocław


Adres

Nowowiejska 5
50-314 Wrocław


Telefon

530 30 50 40


E-mail

kontakt@goonclinic.pl



Bądź na bieżąco


Facebook

facebook.com/wroclawgoonclinic