Baza wiedzy

Złamanie ręki to jeden z najczęstszych urazów układu ruchu. Może dotyczyć palców, śródręcza lub nadgarstka i poważnie utrudnia codzienne funkcjonowanie. W tym artykule dowiesz się, jakie są przyczyny i objawy, jak wygląda diagnoza oraz na czym polega leczenie i rehabilitacja złamanej ręki. Pokażemy Ci też praktyczne ćwiczenia i podpowiemy, kiedy warto zgłosić się na wizytę do specjalisty w GO ON CLINIC – fizjoterapia Wrocław.

Złamanie ręki oznacza przerwanie ciągłości kości w obrębie paliczków, kości śródręcza lub kości nadgarstka. Może to być zarówno drobne pęknięcie, jak i skomplikowane złamanie z przemieszczeniem fragmentów kostnych. Statystyki pokazują, że złamania kości ręki stanowią około 40% wszystkich urazów w obrębie kończyny górnej. Najczęściej spotykane są złamania kości śródręcza – odpowiadają za ok. 20% wszystkich przypadków.

Do złamania może dojść w każdej sytuacji – w domu, w pracy, podczas sportu czy wypadku komunikacyjnego. Różne mechanizmy urazu powodują, że wyróżnia się złamanie otwarte, złamanie zamknięte, czy złamanie wieloodłamowe. 

Najczęstsze przyczyny złamania ręki to:

1. Bezpośrednie urazy mechaniczne

   • uderzenie pięścią w twardą powierzchnię (tzw. „złamanie boksera”),

   • upadek na wyciągniętą rękę,

   • mocne uderzenie w grzbiet dłoni.

2. Urazy sportowe

   • kontuzje podczas gier zespołowych, np. koszykówki czy piłki ręcznej,

   • upadki w sportach ekstremalnych,

3. Wypadki domowe i zawodowe

   • urazy przy pracy z maszynami przemysłowymi,

   • upadki w domu lub na schodach,

   • wypadki komunikacyjne.

W praktyce każdy z nas może doznać złamania – zarówno dziecko, jak i dorosły. Dlatego ważne jest, aby znać objawy i wiedzieć, kiedy udać się po pomoc.

Złamana ręka – objawy, na które powinieneś zwrócić uwagę, to:

• silny ból nasilający się przy próbie ruchu,

• obrzęk i zasinienie tkanek,

• widoczna deformacja kończyny,

• ograniczenie ruchomości palców i nadgarstka,

• problemy z zaciśnięciem pięści,

• zaburzenia czucia – mrowienie lub drętwienie palców,

• zimne palce i wolniejsze wypełnianie kapilar (sygnał problemu naczyniowego).

Nie zawsze wszystkie objawy pojawiają się naraz. Czasami złamanie wygląda jak zwykłe stłuczenie, dlatego przy każdym podejrzeniu złamania ręki należy zgłosić się do lekarza.

Kiedy dojdzie do urazu, pierwszym krokiem jest diagnostyka złamania ręki. Lekarz rozpoczyna od dokładnego badania klinicznego.

• Oględziny – ocena skóry, obecności ran otwartych, obrzęku i krwiaka. Sprawdza się też ustawienie palców i ewentualne skrócenie kości.

• Palpacja – wyczuwanie tkliwości uciskowej, badanie stabilności fragmentów kostnych, kontrola temperatury skóry.

• Ocena neurologiczna i naczyniowa – testy czucia w obrębie nerwu pośrodkowego, łokciowego i promieniowego, ocena siły mięśni oraz krążenia w dłoni.

Następnie wykonuje się badania obrazowe:

• RTG – podstawowa metoda. Zdjęcia w kilku projekcjach pozwalają rozpoznać rodzaj i lokalizację urazu.

• Tomografia komputerowa – stosowana przy skomplikowanych złamaniach, np. w obrębie kości nadgarstka.

• Rezonans magnetyczny – przydatny, gdy zdjęcia RTG nie pokazują urazu, a objawy utrzymują się.

• USG – szczególnie u dzieci, gdy chcemy uniknąć nadmiernej ekspozycji na promieniowanie.

Dzięki tym badaniom możliwe jest potwierdzenie złamania i ustalenie, czy mamy do czynienia z złamaniem bez przemieszczenia, złamaniem otwartym z krwawieniem, czy bardziej złożonym złamaniem wieloodłamowym.

Złamania ręki obejmują wiele różnych typów. Najczęściej spotykane to:

• Złamanie zamknięte – kość jest przerwana, ale skóra pozostaje nienaruszona.

• Złamanie otwarte – fragmenty kostne przebijają skórę, co zwiększa ryzyko infekcji.

• Złamanie kości śródręcza – często związane z uderzeniem pięścią w twardy obiekt.

• Złamanie nadgarstka – bardzo częste przy upadku na wyciągniętą rękę.

• Złamanie kości promieniowej i złamanie typu Collesa – typowe dla osób starszych z osteoporozą.

• Złamanie paliczków i złamania palców ręki – zdarzają się w codziennych wypadkach i podczas sportu.

• Złamanie awulsyjne – oderwanie fragmentu kości przez przyczep ścięgna lub więzadła.

• Złamanie zmęczeniowe ręki – efekt przewlekłych przeciążeń, np. u sportowców.

Każdy typ urazu wymaga innego postępowania. Dlatego ważna jest szybka diagnoza i wybór odpowiedniej metody leczenia.

Leczenie złamań można podzielić na zachowawcze i operacyjne.

Leczenie zachowawcze

Stosuje się je w przypadku stabilnych złamań, np. gdy mamy złamanie bez przemieszczenia.

• unieruchomienie w gipsie lub szynie,

• typowa pozycja to tzw. „intrinsic plus” – nadgarstek w lekkim wyproście, palce zgięte,

• czas unieruchomienia zwykle 2–3 tygodnie, potem stopniowa mobilizacja,

• regularne kontrole radiologiczne.

Najczęściej używa się:

• gipsu obejmującego nadgarstek i dłoń,

• specjalnych ortez, które pozwalają na większą wygodę i lepszą higienę.

Leczenie operacyjne

Jest konieczne, gdy występuje:

• złamanie otwarte,

• złamanie z przemieszczeniem,

• niestabilne złamanie wieloodłamowe,

• uszkodzenie nerwów lub naczyń.

W chirurgii stosuje się m.in.:

• osteosyntezę płytkami i śrubami,

• druty Kirschnera,

• gwoździe śródszpikowe.

Decyzję podejmuje ortopeda na podstawie badań obrazowych i stanu pacjenta.

Samo nastawienie i unieruchomienie ręki to dopiero początek. Kluczowe znaczenie ma dobrze prowadzona rehabilitacja złamanej ręki, która pozwala odzyskać sprawność i zapobiega powikłaniom.

Wczesna rehabilitacja (po 2–3 tygodniach)

• ćwiczenia zwiększające zakres ruchu – zginanie i prostowanie palców, przeciwstawianie kciuka, ruchy w nadgarstku,

• delikatne ćwiczenia trakcyjne w różnych pozycjach przedramienia,

• lekkie ćwiczenia chwytne z piłeczką,

Zaawansowana rehabilitacja (po 4–6 tygodniach)

• ćwiczenia wzmacniające z gumami oporowymi,

• trening funkcjonalny z użyciem przedmiotów codziennego użytku,

• ćwiczenia koordynacyjne i precyzyjne.

Najczęstsze powikłania złamania kości to:

• sztywność stawów,

• zrost opóźniony lub brak zrostu,

• uszkodzenia nerwów i naczyń,

• infekcje w przypadku złamań otwartych,

• zespół ciasnoty wewnątrz ręki.

Rokowanie złamania ręki zależy od lokalizacji i rodzaju urazu. U większości pacjentów powrót do pełnej sprawności jest możliwy w ciągu kilku miesięcy, pod warunkiem systematycznej rehabilitacji.

Złamania ręki obejmują szeroki zakres urazów – od drobnych pęknięć po skomplikowane złamania wieloodłamowe. Kluczem do powrotu do pełnej sprawności jest szybka diagnoza, prawidłowe leczenie i systematyczna rehabilitacja ręki.

Ból nadgarstka to jedna z najczęstszych dolegliwości u osób pracujących przy komputerze, trenujących siłowo lub wykonujących codzienne czynności wymagające precyzyjnych ruchów dłoni. Może pojawić się nagle po upadku, rozwijać się stopniowo w wyniku przeciążenia albo być efektem zmian w ścięgnach, więzadłach czy nerwach. Aby skutecznie pozbyć się bólu, kluczowe jest ustalenie jego przyczyny i dobranie odpowiedniego leczenia. W tym poradniku omawiamy najczęstsze źródła bólu nadgarstka, objawy, metody diagnostyczne oraz nowoczesne formy rehabilitacji stosowane w GO ON CLINIC – fizjoterapia Wrocław.

Ból nadgarstka to nieprzyjemne odczucie obejmujące staw promieniowo-nadgarstkowy, kości nadgarstka, więzadła, ścięgna oraz tkanki miękkie. Może mieć charakter:

• ostry – trwający do kilku tygodni,

• przewlekły – utrzymujący się powyżej trzech miesięcy.

Ze względu na bardzo złożoną budowę nadgarstka – aż osiem kości, liczne więzadła i ścięgna oraz kompleks TFCC – diagnostyka dolegliwości bywa trudna. Dlatego tak ważna jest dokładna ocena funkcjonalna wykonywana przez fizjoterapeutę.

Ból nadgarstka może wynikać z przeciążenia, urazu, chorób zwyrodnieniowych lub stanów zapalnych. Poniżej znajdziesz najważniejsze przyczyny potwierdzone badaniami.

1. Złamanie kości łódeczkowatej

To jedna z najtrudniejszych do diagnozowania kontuzji nadgarstka. Często nie daje dużego obrzęku, dlatego bywa przeoczone. Jeśli nie zostanie prawidłowo leczone, może prowadzić do przewlekłego bólu.

2. Choroba zwyrodnieniowa stawu nadgarstkowo-śródręcznego kciuka

Często spotykana u osób wykonujących precyzyjne prace manualne oraz u pacjentów w średnim i starszym wieku. Objawia się bólem po stronie kciuka i trudnością w ściskaniu przedmiotów.

3. Niestabilność więzadła łódeczkowato-księżycowatego

Jedna z najczęstszych nieurazowych przyczyn bólu. Pacjent odczuwa kłucie po grzbietowej stronie nadgarstka, czasem pojawia się klikanie podczas ruchu.

4. Uszkodzenie kompleksu TFCC

To częsta przyczyna bólu po stronie łokciowej nadgarstka. Dolegliwości pojawiają się szczególnie podczas ruchów rotacyjnych – np. odkręcania słoika.

5. Zapalenie pochewki ścięgnistej (choroba de Quervaina)

Ból nasila się przy ruchach kciuka i prostowaniu nadgarstka. Typowy problem u osób pracujących przy komputerze oraz mam podnoszących dziecko.

6. Tendinopatia mięśnia prostownika łokciowego nadgarstka (ECU)

Częste przeciążenie u sportowców – tenisistów, osób trenujących na siłowni oraz pracowników fizycznych.

7. Zespół cieśni nadgarstka

Objawia się drętwieniem, mrowieniem i bólem w zakresie nerwu pośrodkowego. W nocy może powodować wybudzanie. Częsty problem u osób pracujących przy biurku.

8. Torbiele galaretowate

Pojawiają się jako miękkie guzki nad nadgarstkiem. Mogą powodować ból, szczególnie przy obciążaniu.

Diagnostyka bólu nadgarstka opiera się na dokładnym wywiadzie, badaniu palpacyjnym, ocenie zakresu ruchu i wykonaniu testów prowokacyjnych takich jak test Watsona, test Finkelsteina czy test kompresji TFCC; w razie potrzeby uzupełnia się ją o RTG, rezonans magnetyczny lub badania przewodnictwa nerwowego.

Leczenie zwykle rozpoczyna się od metod zachowawczych – modyfikacji aktywności, ergonomii pracy, krótkotrwałego unieruchomienia w ortezie, zimnych okładów, farmakoterapii przeciwzapalnej oraz fizjoterapii. W przypadkach takich jak choroba de Quervaina, tendinopatie czy zespół cieśni nadgarstka bardzo dobre efekty przynoszą techniki manualne, neuromobilizacje i ćwiczenia stabilizujące.

Rehabilitacja obejmuje stopniowe zwiększanie zakresu ruchu, izometrię, ćwiczenia siłowe z taśmami i ciężarkami, pracę nad propriocepcją oraz obciążanie funkcjonalne nadgarstka, co pozwala odzyskać pełną sprawność i zmniejszyć ryzyko nawrotów.

Jeśli ból nadgarstka nie ustępuje, umów wizytę w GO ON CLINIC – fizjoterapia Wrocław i rozpocznij skuteczne leczenie już teraz.